Tsjonge tsjonge tsjonge, de spanning droop er weer vanaf. Als dat zo doorgaat dan wordt de ZVVH straks aangeklaagd voor moord met voorbedachte rade. Als je het publiek wekelijks met zo veel spanning opzadelt dan kun je er donder op zeggen dat er doden gaan vallen. We kijken het nog even aan en dan moet er maar eens gekeken worden of niet zonder publiek gespeeld kan worden. Sodeju wat was het weer spannend. Team Geel speelde, zoals verleden week reeds door mij voorspeld, met doelman Marcelinho. Het vijftal werd aangevuld met Klose, Gascoigne, Zidane en good old Loddar. Zij namen het op tegen Schnoor, Fabregas, Jancker, Rooney en Ballack. Op de valreep lootte Van Bommel ook nog bij Team Groen. Daarmee hadden zij één wisselspeler. En die was hard nodig want het was weer Singapore-time in de Hulsberger Sport Arena. De luchtvochtigheid was weer enorm. Die arme dames die na de ZVVH moeten handballen. Ik heb met ze te doen.
De wedstrijd was in de praktijk net zo in evenwicht zoals het op papier leek. De teams waren elkaar gewaagd en lieten aantrekkelijk voetbal zien. Bij de drinkpauze om 19.28u stond een 4 – 3 tussenstand in het voordeel van Team Groen op het scorebord. Van die 4 doelpunten van Team Groen waren zeker 2 doelpunten erbij die niet hadden mogen vallen. Ballen die gemist worden en toch voor de voeten van een vrije man vallen. Ook maakte Team Groen flink misbruik van het ten aanval trekken van de keeper van Team Geel. Dat is inderdaad een extra troef maar dan moet je het wel goed uitspelen. De bal moet snel rondgaan, volgens Loddar, en je moet natuurlijk geen balverlies lijden aan de cirkel van de tegenstander. Na de lange bal van Schnoor was Fabregas er dan ook 2 keer als de kippen bij om de vrije ruimte achter de doelman af te straffen. Team Geel speelde risicovol en dat leverde ook weer mooie doelpunten op. In de 2e helft was er bij beide teams geen tekenen van verval te herkennen. Alhoewel Team Geel nog steeds geen oplossing wist te vinden op de snelle uitbraken van Team Groen. Het bleef gevaarlijk de keeper zo ver mee te nemen op vijandelijk gebied. En dat werd ook het laatste half uur te vaak afgestraft. De mooiste aanvallen kwamen weer op naam van Team Geel maar in het voetbal gaat het erom die aanvallen ook af te maken. De kansen die je krijgt moet je ook benutten. Vooral Schnoor treiterde Team Geel met weergaloze reddingen. Een snoeiharde punter van Loddar kwam recht op zijn gezicht af. Met een vliegensvlugge reactie wist hij een dik gezicht én een doelpunt te voorkomen. Een bal van Gascoigne richting kruising was 20 centimeter af van een geldig doelpunt. De rechterhand van Schnoor voorkwam een beauty van een goal. Ook met zijn benen heeft hij menig doelpunt verhinderd. Hij heeft vrijdagavond laten zien dat hij nog lang niet versleten is. Laat dat jong grut maar meevoetballen. Schnoor doet het liever als Ollie Kahn. Komt alleen zijn doel uit als hij als Ausputzer een bal moet ruimen. Mooi man !!!
Tegen het einde van de wedstrijd heeft Team Groen een 7 – 5 voorsprong. De vraag is of Team Geel het nog spannend maakt met een goal of dat Team Groen het spel op slot gooit met drie doelpunten voorsprong. Team Groen trekt aan het langste eind want met nog 6 minuten te spelen wordt de 8 – 5 binnen geschoten door Fabregas en lijkt de wedstrijd gespeeld. Nog geen minuut later doet Team Geel weer iets terug en laat de 8 – 6 noteren. Nog steeds lijkt de wedstrijd voorbij. Maar weer twee minuten later rolt de 8 – 7 achter Schnoor en lijkt de wedstrijd iets minder voorbij. Twee spannende minuten volgen. Team Groen probeert de bal in de ploeg te houden en beperkt zich bij balverlies tot collectief verdedigen. Die laatste minuut duurde en duurde en leek wel 160 seconden te duren. Dan springt de klok op 20.00u en is de wedstrijd definitief voorbij met als eindstand 8 – 7 in het voordeel van Team Groen. WOW, wat een pot.
KLITTY VAN DE CLUB is Fabregas. Klein van stuk maar groot in daden. Hij nam Team Groen bij de hand en deed Team Geel keer op keer pijn door als een Speedy Gonzalez de diepte in te rennen. Dat heeft hem zeker 4 doelpunten opgeleverd. Zijn bekende kreet
“¡Ándale! ¡Ándale! ¡Arriba! ¡Arriba!” was nog net niet te horen. Wat een berepartij speelde de snelste muis van de ZVVH. Hulde !!
Na de wedstrijd liep Team Geel er ietwat beteuterd bij. De heren vonden het onverdiend omdat zij het betere van het spel hadden gehad. Echter, in de sport is er niets mooier dan onterecht verliezen. Iedereen wil tegenwoordig maar winnen. Maar verliezen is zo veel mooier. Alleen al hoe de mannen dit verwerken. Daarin zit de schoonheid. Het begint al in de zaal waar ze op de banken de wedstrijd terug analyseren. Waar gaat het fout? Hoe heeft het fout kunnen gaan? In de derde helft proberen ze dan de tegenstander er ook van te overtuigen dat dit onverdiend was. Later komen ze thuis en gaan ze enigszins beduusd naar bed. Vanochtend zitten ze nog steeds ontgoocheld aan de ontbijttafel. Haren verwilderd op hun koppie, starend naar de koffie. Al 8 minuten roerend in hun bakkie, horen ze aangedaan hoe moeders tegen de kinderen zegt: “laat papa maar even. Hij heeft verloren.”
Als je straks weer wint dan respecteer je het verliezen pas.
Uw Aller King Louis