Een partijtje 5 tegen 5, alleen zonder Willem Ruis. Geen wissels voor de ZVVH. Gelukkig is de temperatuur een beetje gezakt zodat het weer enigszins aangenaam ballen is in de hal. Team Geel lootte Marcelinho, Alex, Klose, Jancker en Gascoigne. Team Groen deed het met Schnoor, Zidane, Fabregas, Ballack en Rooney.
Jaaaa, dat was een mooie loting. Een lekkere pot stond in het verschiet. Dit had alle kenmerken van een evenwichtige pot voetbal.
Een half uur later stond het 4 – 0 voor Team Geel.
Evenwichtig was het wel. Het spel. Alleen wist Team Geel de bal ook nog in het net te schieten. Team Groen schoot vooral naast, paal, over, lat, of tegen doelman Marcelinho. De bal wilde er niet in. Om krankjorum van te worden.
Het spelbeeld was zoals te verwachten, twee ploegen die aan elkaar gewaagd waren. Met dat ene verschil dus. Scoren !!!
Bij die doelpunten van Team Geel zaten een aantal lekkere tussen. Een knal in de kruising van Alex. Een mooie uitgespeelde aanval over bijna alle schijven die werd afgerond door Jancker. Jawel, er zat ook een Grandelletje van Schnoor bij. Meneer stond op het verkeerde been. Kan een keer gebeuren.
Als de 2e helft van start gaat, hoor ik Ballack nog roepen dat die tweede helft voor Team Groen is. Nog niets aan de hand. Aan de hand van het getoonde spel was dat niet eens grootspraak van het Hulsbergse Großmaul. Want geen doelpunten in de eerste helft was toch eigenlijk wel een wonder, met zoveel kansen.
Team Groen geloofde oprecht en terecht nog in een wederopstanding. Ik heb gekkere dingen meegemaakt bij de ZVVH, dus waarom niet? Een steekpass van Ballack op Zidane, 4 – 1. He he eindelijk die hatelijke 0 van het scorebord. Dan een pass van Zidane op Fabregas. En ook hij treft eindelijk doel, 4 – 2. Dan gloort er toch weer hoop aan de horizon. Zeker als de kansen blijven komen. Maar de tegenstander doet ook nog mee hoor. Die is niet naar huis. Dus aan de andere kant blijven die kansen ook komen. En net als in de eerste helft, springt Team Geel daar beter mee om, 5 – 2. Team Groen blijft in het spoor met de 5 – 3. De tijd tikt echter in het voordeel van Team Geel. Als Team Groen nog wat wil dan zit er maar één ding op. Va-banque !!! Der Tod oder die Gladiolen. Als je die troefkaart speelt tegen deze spelers van Team Geel dan moet wel iedere aanval dodelijk effectief zijn. En dat was het natuurlijk niet. Helaas werden ook deze kleine kansen en grote kansen, niet verzilverd.
De snelle mannen van Team Geel maken dan het spel met prachtige counters wel af. De 6 – 3 was een duet tussen Jancker en Alex. En de 7 – 3 was wellicht nog mooier. Klose gaat alleen op pad tegen drie mensen van Team Groen. Eerste opponent is Fabregas. “Die kan ik hebben” denkt Klose en kapt hem uit. Dan nog Zidane en Schnoor. Daar waar iedereen de bal terug naar eigen helft verwachtte, balbezit is heilig, besluit Klose een leip schot door de benen van Zidane te plaatsen en verrast hiermee Schnoor in de lange hoek, 7 – 3. Uiteindelijk bleek dit de eindstand om 20.00u.
Het meest kenmerkend voor Team Groen was misschien wel het moment na de 7 – 3. Met nog luttele seconden op de klok trappen Fabregas en Ballack af. De Spanjaard had de Duitser er al op gewezen dat Marcelinho twee meter voor zijn doel staat. Ballack lepelt de bal vanaf de middenlijn richting doel. De bal gaat onhoudbaar over Marcelinho heen. De bal raakt de lat, Marcelinho bukt zich nog even en via zijn rug rolt de bal weer in het veld. Tja, soms zit het mee en soms zit het ook verdomd tegen. Zo’n avond was het voor Team Groen. Dat deed echter niets af aan de gescoorde doelpunten van Team Geel. En daar draait het uiteindelijk toch allemaal om.
Het had vrijdagavond ook 12 – 11 voor Team Groen kunnen worden. Maar ook net zo goed 14 – 10 voor Team Geel. Een 13 – 13 had er ook in gezeten. Voor de neutrale kijker was dit in ieder geval een schitterende pot voetbal.
KLITTY VAN DE CLUB vrijdagavond was Gazza. Die ontpopte zich als de killer van de aanvaller. Hij zat zo ongeveer in de broek van de meest vooruitgeschoven aanvaller van Team Groen. Altijd zat er weer een voetje van hem tussen. Steeds wurmde hij zich voor de tegenstander. Dan dook hij weer op vóór de tegenstander als een duveltje uit een doosje. De aanvaller in de punt had een onaangename hijger in zijn nek. Hij was geil op de bal en oogde bijzonder scherp. Of dat ook gevolgen heeft gehad voor zijn partner is mij tot op heden nog niet bekend. Ik heb in ieder geval geen alarmerende klachten van haar ontvangen. Well done Gazza !
Uw Aller King Louis