Eens in de zoveel jaar dient zich een talent aan dat alle vorige talenten overtreft. Dan wordt ook dit talent weer gekwalificeerd als de grootste aller tijden. En wanneer woorden tekort schieten, dan moet hij wel van een andere planeet komen. Welke superlatieven resten ons na Alfredo di Stefano, Pelé, Garrincha, Eusebio, Johan Cruijff, George Best, Maradona, allen voetballers die buitengewone fenomenen zijn genoemd. Maar deze is gewoon niet gewoon meer. Laten we het daar na decennia van oeverloze en verwarrende vergelijkingen maar op houden.
Sinds enkele jaren zoeken bewonderaars van Loddar in hun wanhoop naar superlatieven en kwalificaties die nog niet eerder zijn gebruikt om het talent van deze voetballer te omschrijven. Was voetballen maar een vorm van kunst en Loddar een beeldend kunstenaar dan waren zijn bewegingen geanalyseerd in gekunstelde proza. Maar Loddar is niet meer dan een uitzonderlijk goede voetballer. Loddar is en blijft een beoefenaar van voetbal. Een voetbalspeler. Meer kunstenmaker dan kunstenaar. Meer liefhebber dan perfectionist.
Zoals vrijwel alle ongewone fenomenen is hij sinds zijn peutertijd bezeten van het spelletje dat vooral op spontaniteit en opportunisme berust. Toegegeven, soms lijken de voetbewegingen van Loddar van buiten het veld gestuurd. Misschien zelfs wel van boven. De voet- en lichaamsbewegingen van het kleine manneke zijn zo snel dat tegenstanders niet of nauwelijks kunnen reageren. Hij beschikt daarnaast over een uitzonderlijk ruimtelijk inzicht. Hij denkt sneller dan anderen. Een misvatting. Loddar denkt niet. Hij is een ziener. Hij doet wat hem invalt, overziet de posities van zichzelf, zijn medespelers en zijn tegenstanders. Met zijn korte benen loopt hij weliswaar als een opdraaipoppetje, maar hij is toch echt van vlees en bloed. Loddar is een mens, maar zal zijn opvolger als beste voetballer ook nog een mens zijn?
Als het dribbelen, scoren en winnen hem nog ogenschijnlijk gemakkelijk afgaat, waar en wanneer zal zijn avontuur dan eindigen. Welke woorden zijn nog niet gebezigd om zijn spel uit te leggen. Goddelijk en hemels zijn al gebruikt. In deze column beperk ik me slechts tot drie woorden onder de kop van Loddar: “woorden zijn overbodig”.
Ach verdorie, nu heb ik de hele tijd de verkeerde naam gebruikt voor dit stukje.
Vervang Loddar door Lionel Messi en dan klopt het hele verhaal weer.
Foutje bedankt.