De eerste wedstrijd van de maand was op Goede Vrijdag. Ondanks dat die dag geen vlees mag worden gegeten, kondigde Xabi Alonso ´s middags al aan iedereen rauw te lusten. Dat beloofde wat. Gelukkig had dit dreigement geen afmeldingen tot gevolg. De ZVVH kon weer 14 spelers op het wedstrijdformulier noteren. Dat alleen al was een goede vrijdag.
Team Geel lootte Schnoor, Van Bommel, Alex, Ballack, Klose, Loddar en Xabi Alonso. Team Groen had een primeur. Dat team had namelijk twee keepers die zich om het kwartier afwisselden in het doel. Jancker en Buffon hadden de eer. Team Groen speelde verder nog met Thierry Henr”i”, Marcelinho, Gascoigne, Zidane en Rooney. De loting beloofde in ieder geval spektakel.
De tribunes waren weer gevuld met voornamelijk vrouwelijk schoon. Zij wilden ook weer eens een goede vrijdag.
Team Geel liet zich door deze aanwezigheid het minst afleiden. Door twee prachtige aanvallen á la FC Barcelona tikten de heren zich al vrij snel naar een 2 – 0 voorsprong. Het leek erop dat de door mij vorige week aangeschreven laatste strohalm gegrepen zou worden. Zeker toen ook nog bleek dat iedereen de noodzaak in zag van collectief verdedigen. Combinerend kwam Team Groen er nauwelijks doorheen en moest het dus hebben van afstandsschoten. De 2 – 1 viel en dat gaf hoop en vertrouwen aan Team Groen.
Daar dacht Team Geel echter anders over. Met mooi aanvalsspel had het de overhand en drukte dat ook uit in doelpunten. Team Geel liep uit naar 4 – 2. Bij deze ruststand straalde Team Geel uit de drie punten niet meer weg te gaan geven. Geen arrogantie maar rotsvast vertrouwen in haar tactiek. En daarbij ook nog de ballen uit je broek lopen. Mocht deze wedstrijd onverhoopt toch nog verloren gaan, niets is onmogelijk bij de ZVVH, dan kon hen een gebrek aan inzet en strijd in ieder geval niet verweten worden.
Het publiek voelde aan dat Team Groen morele steun nodig had en ging als één vrouw achter het team staan. De dames probeerden met hun aanmoedigingen Team Groen het bekende zetje in de rug te geven. Team Groen wilde wel, probeerde ook, maar kon niet opboksen tegen dit Team Geel.
De laatste weken was Fabregas de verbale leider die de poppetjes op de juiste plaats zette en zijn ploegmakkers bij de les hield. Bij Team Geel namen vrijdag alle spelers die rol op zich. Iedereen stuurde elkaar en corrigeerde elkaar waar nodig. Er werd veel gesproken, opgepept en om concentratie gevraagd. Bij Team Groen werd ook veel gebabbeld maar dat was voornamelijk schuttingtaal. Goede Vrijdag onwaardig.
Natuurlijk is het frustrerend als je telkens weer tegen die gele muur aan loopt waar maar geen doorkomen aan is. Tegelijkertijd zie je ook dat diezelfde gele muur zich zonder problemen naar een veilige voorsprong tikt. Geen barsten of scheuren in Team Geel. De 4 – 2 werd uitgebouwd naar 7 – 3. De dames bleven achter Team Groen staan maar zagen zelf ook dat vanavond de strijd gestreden was. Team Geel bleef superieur en drukte dat verder uit in cijfers.
De mooiste goal van de avond was van Ballack. Weer een schot van Team Groen tegen die verdomde gele muur. Vanuit de cirkel wordt de bal naar het andere doel geschoten. Net over de middenlijn stuitert de bal één keer. Doelman Buffon staat twee meter buiten zijn cirkel. Ballack ziet dat en in de loop lobt hij de bal over Buffon in het lege doel. Een wonderschoon doelpunt dat de 11 – 4 betekende.
Maar helaas !!! Twee seconden te laat. De klok was nét op 20.00u gesprongen. Doelpunt afgekeurd. Ongeldig. Net buiten de tijd. Een wereldgoal dat geen wereldgoal mocht zijn. En dus was de eindstand 10 – 4 voor Team Geel.
Zo begint de maand april goed voor Team Geel. Het verkleint hiermee de achterstand. Team Groen kan zich deze misstap gelukkig permitteren. Op naar volgende week.
Tot slot nog de KLITTY VAN DE CLUB. Duidelijk verhaal: SCHNOOR !!!
Team Groen ergerde zich weer groen en geel aan de doelman van Team Geel. Hij stond weer te vaak waar ie moest staan. Pakte ook weer onmogelijke ballen. En dan gunt hij zich zelf 7 minuten voor tijd een publiekswissel. Wie verzint zo iets?
En daarbovenop nog dit. Vorig seizoen was hij de enige speler die niet 2 vrijdagen achter elkaar wist te winnen. Dat was dan ook de door mij opgelegde doelstelling aan hem voor dit seizoen. In speelronde 10 en 11 voldeed hij reeds aan deze opdracht. Maar in zijn afscheidsseizoen flikt hij het gewoon twee keer. Want deze Goede Vrijdag werd twee keer winst achter elkaar een feit. Vorige week won hij met 8 – 6 en nu dus met 10 – 4. Het moet niet veel gekker worden met die oude, ik bedoel goude Schnoor. Kijk mensen, zo overtref je dus al mijn verwachtingen. Een staande ovulatie is wel op z’n plaats. Een extra sixpack Trapist heb je bij deze verdiend.
Uw Aller King Louis