Jaaaaaa, kijk eens aan, Frau Klose had haar buidels betast. Klose had weer een fatsoenlijke keepersbroek aan. Wacht wacht wacht, sorry hier gaat iets fout. Frau Klose had diep in haar buidel getast en heeft van manlief weer een ZVVH-waardig doelman gemaakt. Zo klopt het weer. Applaus voor Frau Klose !
Deze week waren uiteindelijk toch geen tempoteamers nodig. Beide teams speelden met een wisselspeler. Team Geel had Alex op doel en ging met de voetballers Loddar, Ballack, Thierry Henr”i”, Marcelinho en Zidane de strijd aan. Zij namen het op tegen de volgende heren van Team Groen: Klose in de goal, Van Bommel, Xabi Alonso, Rooney, Fabregas en Jancker. Zoals gebruikelijk werd om 19.00u afgetrapt.
Niks geen afwachtende ploegen maar vol d’rop. Team Groen nam de leiding. Binnen 5 minuten stond de 1 – 0 op het bord. Team Geel was echter ook bij de les en boog die achterstand binnen het kwartier om naar een 2 – 1 voorsprong. Daarna was het weer stuivertje wisselen. Team Groen maakte gelijk en liep uit naar 4 – 2.
Toen was er vuurwerk in de zaal. Geen siervuurwerk maar een ordinaire verbale tirade, waar zelfs de Tokkies geen brood van zouden hebben gegeten. Een scheldkanonnade van Ballack. Hij kreeg het aan de stok met Thierry Henr”i”. Met veel gebrul gingen de heren elkaar te lijf. Als twee bronstige elanden gingen ze de confrontatie aan. Bij de Fransman speelde waarschijnlijk de frustratie mee dat de laatste grote toernooien Duitsland vaak het eindstation was. Van Ballack is bekend dat hij een gruwelijke hekel heeft aan alles wat met Frankrijk te maken heeft. Bij de Duitser kwam bovendien nog de wrok van de 2e wereldoorlog naar boven. Een schandalige vertoning dat niets met voetbal te maken had. Ballack wisselde zichzelf en ging op de bank even wat ZEN-oefeningen doen om terug bij zijn positieven te komen. Een verstandige beslissing.
Team Groen maakte dankbaar gebruik van de wanorde bij Team Geel en scoorde de 5 – 2. Team Geel verkleinde de achterstand weer tot 5 – 3. En zo golfde het spel op en neer. Team Groen was beter maar kon dat (nog) niet in doelpunten uitdrukken. Het scoorde de 6 – 3 maar moest snel daarna ook weer de 6 – 4 incasseren.
Aanvallend was er niet eens zo veel aan te merken op Team Geel. In de verdediging, daar zat het lek. En dat lek kreeg men maar niet gedicht.
De frustratie nam toe en de tegendoelpunten ook. Daar kon zelfs Alex niets meer aan doen. Team Groen liep simpel uit naar 9 – 4. Dat de aanval van Team Geel niet het probleem was, bewijzen de 5 paaltreffers. Tot 5 maal toe werd de paal geraakt. En minstens zo vaak voorkwam de uit zijn goal gekomen Klose een doelpunt. En zo konden de kleine verdedigende fouten van Team Groen maar niet worden afgestraft.
Team Groen verslapte geen moment. Aanvallend was het uiterst scherp met prachtige doelpunten. Tot twee maal toe glipte Fabregas uit de rug van zijn mandekker vandaan en mocht binnen tikken. De eerste keer kwam de steekpass van Xabi Alonso en bij het 2e doelpunt behield Rooney het overzicht. Ook Jancker werd twee keer vogelvrij gelaten. Daar waar het spel zich aan de rechterkant van het doel van Team Geel bevond, was hij heel sneaky aan de linkerkant vrij gelopen. De bal was op maat en zo liet hij Alex tot twee maal toe kansloos. Dat van Bommel heel hard en precies kon schieten waren de heren van Team Geel even vergeten. Want ook hij mocht zo een aantal keren vrij aanleggen voor een schot. Tja, dan vraag je om problemen.
De verdedigende steekjes die Team Groen liet vallen, hadden aanzienlijk minder grote gevolgen. En dus gingen de koppies bij Team Geel steeds meer hangen en nam de inzet en mentaliteit belachelijke vormen aan. Terwijl dat helemaal niet nodig was. In speelronde 8 was het nota bene Team Geel zelf dat een 6 – 0 achterstand omboog in een sensationele 7 – 6 overwinning. Dom dom dom !!! De score liep langzaam op in het voordeel van Team Groen en eindigde uiteindelijk in een 14 – 7 overwinning. Na drie nederlagen eindelijk weer eens een zege voor Team Groen. Dat werd tijd want zoiets gaat toch in je hoofd zitten.
KLITTY VAN DE CLUB deze week is Fabregas. Niet alleen jarig geweest deze week maar ook DÉ grote man bij Team Groen. Hij was nou net de speler die ze bij Team Geel misten. Hij zette de lijnen uit, gaf aanwijzingen, stuurde bij en dat alles op een coachende positieve manier. Bij Team Geel werd onderling ook vanalles geroepen en geschreeuwd, maar dan vooral nadat acties mislukt waren. Zowel verdedigend als aanvallend. Verwijten over een weer tussen ploeggenoten. Versterkt met domme gebaartjes (non-verbale communicatie in vakjargon) en een nonchalante houding á la Memphis Depay. Maar de hand in eigen boezem steken, ho maar. Heren van Team Geel, neem eens een voorbeeld aan Fabregas zou ik zeggen. Zo win je wedstrijden.
Ik mag hopen dat het aan de spanning van Halloween heeft gelegen.
De maand oktober zit er in ieder geval op. Volgende week zit het eerste kwart van het seizoen er op en kunnen we de winnaar van de eerste periodetitel bekend maken.
In de derde helft was het goed om te zien dat Loddar toch druk bezig was met de tenues. Voor de wedstrijd was hij uitermate verontwaardigd dat ik hem daar vorige week op had aangeschreven. Lieve Loddar, that’s my job !!!
Er zit dus schot in de zaak.
En dan tot slot: het zit er definitief op voor Demi en Nora. Zij gaan niet mee naar de finale van K3 zoekt K3. Volgende week is die grote finale en dan zal bekend worden gemaakt welke meiden de nieuwe favorieten van de papa’s zijn. Joehoe !!!
Uw Aller King Louis