Nota bene op vrijdag de 13e stond de strijd der sexes op het programma in de Hulsberger Sport Arena.
De vers gepromoveerde dames van HV Wijnandia namen het in een jubileum-huldigings-wedstrijd op tegen de heren van de ZVVH.
Als de dames hun warming up doen, puffen de heren eerst nog uit van een uur voetballen.
HV Wijnandia maakt zich klaar voor een slachtpartij. Want willen die ouwe knarren nou die gemiddeld 2x de leeftijd hebben van de dames. En die bovendien ook nog eens allemaal een welgevormd welvaartsbuikje hebben. Laat ze maar komen. De heren zullen huilend naar huis gestuurd worden.
Maar dan trekt de ZVVH de troefkaart. De kersverse voorzitter van HV Wijnandia is ingehuurd als doelman bij de heren. Met Manni in het doel moet de schade beperkt worden.
Als de oud-handballers de heren van de ZVVH een korte uitleg over de spelregels hebben gegeven is het zover.
Scheidsrechter, publiek en tegenstander worden door beide teams begroet en dan “geht’s los”.
Als de scheids dan een half uur later op zijn fluitje blaast, staat een 15 – 15 ruststand op het scorebord.
Jaaaa dames, valt dat even tegen hé. De mannen van de ZVVH zijn absoluut niet van plan mee te werken aan een monsterzege van HV Wijnandia. Tenminste niet zonder slag of stoot, dat is hen de eer te na.
De dames hebben het maar lastig tegen dit zooitje ongeregeld. Geen voorspelbare looppatronen. Geen fatsoenlijke opbouw. Hoekspelers alleen bij toeval gezien als iemand zich had verlopen. Verdedigen tegen niet één maar drie cirkelspelers die zichzelf ook nog eens in de weg lopen. Deze frisse en fitte meiden hebben er fysiek hun handen vol aan. Letterlijk en figuurlijk.
Dat is dan ook weer nieuw voor de heren van de ZVVH want bij het zaalvoetbal is lichamelijk contact niet geoorloofd. Echter, de dames duwen de kilo’s aan de kant en schromen niet hun vrijdagavondvrienden stevig vast en aan te pakken.
Tijdens de rust geeft Trainer Jo zijn dames tactische aanwijzingen voor het tweede gedeelte. De hele pauze wordt gebruikt om het onsamenhangende spel van de tegenstander te analyseren.
De heren zijn alleen blij dat ze nog leven na dit heen en weer geren van die gekke grieten. Zelden hebben ze zoveel meters gemaakt tijdens een wedstrijd. De eerste krampverschijnselen dienen zich al aan. Eerst een uur intensief voetballen en vervolgens getrakteerd worden op een conditietraining van de dames is toch te veel van het goede.
Genoeg gerust. De tweede helft begint.
Het antwoord van Trainer Jo op de handbaltactiek van de ZVVH kan in de prullenbak. De heren lopen uit naar 20 – 15. Hoe kan dit? Dit is toch niet mogelijk !!
Dan begint de Wijnandia-machine warm te draaien ….. 22 – 18, nog maar 4 doelpunten verschil. Langzaam maar zeker kan de seniorenclub de afstanden van de ene naar de andere cirkel steeds moeizamer belopen ….. 24 – 22, nog maar 2 doelpunten verschil. Even later hebben de dames de stand gelijk getrokken, 25 – 25, en denderen dan door volgens het welbekende wielerprincipe “d’r op en d’r over”. De meiden tonen hun kracht en klasse waarom zij afgelopen seizoen op de tweede plaats zijn geëindigd.
Als de scheidsrechter dan voor de laatste keer op zijn fluitje blaast, is 34 – 30 de eindstand. Uiteraard in het voordeel van de dames van HV Wijnandia. De felicitaties van de ZVVH aan HV Wijnandia zijn op z’n plaats. Niet alleen applaus voor de terechte winnaar maar zeker ook voor de geweldige prestatie van de heren voetballers. Met opgeheven hoofd en gepaste trots mag de ZVVH de arena verlaten.
Deze huldigingswedstrijd was een feest. Een feest om naar te kijken én om deel van uit te mogen maken.
Door deze wedstrijd is het respect voor en naar elkaar wederom een beetje gegroeid.
Twee verenigingen verbroederd in de Hulsberger Sport Arena. Waar maak je zoiets nog mee?
Uw Aller King Louis