Het A-Team gebruikt al jaren hetzelfde recept. Onderweg helpen ze onderdrukte mensen in hun strijd tegen rijke criminelen en onderdrukkers. Kenmerkend daarbij is de unieke combinatie van humor, stripachtige actie en jongensboekachtig avontuur.
Ieder avontuur heeft steeds dezelfde opzet: een probleem waarvoor het A-Team wordt ingehuurd, wordt met weinig hulpmiddelen maar veel vindingrijkheid opgelost. Tot slot worden de schurken met succes ontmaskerd en leiden de slachtoffers nog een gelukkig leven. Eind goed, al goed.
De komende weken zal het niet anders gaan.
Deze week een noodkreet van een zekere P. Meenhorst. Hij is op zoek naar de 4 helden. De bejaarden van het plaatselijke seniorenhuis hebben behoefte aan nostalgie. De ouderen hebben het zwaar in Nederland met te kleine pensioentjes, versoberde ouderenzorg en de met hun leeftijd gepaard gaande gezondheidsmankementen.
Tijd voor een opkikker.
En zo geschiedde. Het A-Team gaf gehoor aan deze bijzondere oproep. Met hun welbekende busje kwamen ze aangescheurd. De heren bezochten het bejaardenhuis te Hulsberg en fungeerden een dag lang als knuffelveteranen.
Hannibal had de vermommingen geregeld. BA was een gewild fotomodel voor zowel de mannelijke als vrouwelijke bejaarden. Murdock heeft weten te ontsnappen uit de inrichting en had ook zijn onzichtbare hondje meegenomen. En Face had zoals verwacht meer oog voor de verpleegsters als voor de omaatjes. Neem het hem eens kwalijk.
Het A-Team heeft de hele dag stoere en sterke verhalen verteld. De bewoners hingen aan hun lippen. Soms wat te letterlijk bij Faceman. Maar ach, wat zou het. De oudjes konden hun dagelijkse zorgen even vergeten. Alles voor het goede doel. Een dag om nooit te vergeten. Geer en Goor zijn trots op deze ruwe bolsters.
De mannen van het A-Team staan voor altijd in het geheugen gegrift bij de bejaarden. Voor hoe lang dat nog moge zijn.
dec 09 2016