Na een vredevolle kerst volgde een onstuimige laatste week. De reden was het illegaal vuurwerk dat in Hulsberg door een aantal onnozele snotapen vroegtijdig de lucht in werd gejaagd. Deze voor overlast zorgende kleine rotkindertjes kunnen net zelf plassen en spelen dan al op ongeoorloofde tijdstippen met vuurwerk. Dat is vragen om problemen. Natuurlijk was het A-Team bereid deze Bambix-bende een lesje te leren. Je kunt ze natuurlijk met harde hand een knal voor hun harses geven maar het A-Team probeerde het eerst op de typisch Nederlandse manier: met praten.
De oude knarren bespraken de thema’s “onbetrouwbaar spul” , “eigen veiligheid” en “schade en overlast”. Maar zoals wel vaker in Nederland trokken de plaatselijke probleemjongeren zich er maar bar weinig van aan.
Als goedaardig niet werkt dan maar kwaadaardig. En dus trakteerde het A-Team deze hardleerse treiterterroristen op duizend bommen en granaten van Kapitein Haddock.
Was dit pedagogisch verantwoord? Waarschijnlijk niet, maar het hielp wel. De angst zat er goed in bij de boefjes van de Hell Chocomel want het liep hen dun in de broek. Gezien de angstige smoeltjes heeft Hulsberg de komende jaren geen last meer van deze herrieschoppende wannabe-hooligans.
Met de sigaar op de mond mompelt Hannibal “I love it when a plan comes together”.
Nagenietend van dit spetterende laatste avontuur gaat het A-Team het nieuwe jaar tegemoet.
Until we’ll meet again.
dec 30 2016