Zekerheidjes in het leven blijf je houden. Bijvoorbeeld: Zo heeft Messi elke wedstrijd minstens één briljante actie. Zo begint Sylvana in september weer te zeiken over de zwartheid van Zwarte Piet. Zo is Chantal Janzen nog altijd een lekker ding. Zo zijn we Gascoigne het eerste kwartiertje van de derde helft kwijt omdat ie nodig de wc-eend moet voeren. Zo wordt het elke week vanzelf weer vrijdag. Zo begint ieder jaar opnieuw op 1 april het buitenseizoen voor de tennissers. En dus ook voor Sjonnie van de Ketiene. De Ivan Lendl van Mestreech begint dan ook gelijk met zijn eerste wedstrijden. Dat betekent dat onze Ageeth dan alleen de kantinedienst draait. En daar heeft de ZVVH geen enkel probleem mee. Onze Kampense blondine overigens ook niet. Zij reageert met haar Achterhoeks accent à la Ilse de Lange: “oooooo wa leûk”. Nee, die vindt het eigenlijk ook wel lekker zo op de vrijdagavond. Dat Sjonnie maar veel wedstrijden mag spelen. Het is ons allemaal gegund.
Dan de wedstrijd. Team Groen lootte Alex op doel, Ballack, Zidane, Thierry Henri, Marcelinho, Ronaldo en Gascoigne. Team Wit had maar 6 spelers: Van Bommel, Rooney, Xabi Alonso, Fabregas, Klose en Tempoteamer Marc. De laatste is overigens ook actief bij de veteranen van Kerkrade-West.
Als er dan een kwartier gespeeld is staat het 6 – 1 voor Team Wit. En dan wordt het moeilijk voor Team Groen. Dat is ook een zekerheidje. Zeker als niet voor iedere meter gevochten wordt. Het “bloed, zweet en tranen” ontbreekt bij Team Groen. Nu kan ik wel ongenadig hard zijn voor Team Groen over waar en wat er allemaal mis gaat, maar dan zitten we volgende week met angstige spelers en gekrenkte ego’s. Bovendien is het volgende week Goede Vrijdag, dus zal ik mij barmhartig opstellen.
In zulke wedstrijden is dan ook steevast sprake van de wet van Murphy. Dat is ook een zekerheidje. Er gaat dan ook alles mis wat mis kan gaan. Team Groen raakt welgeteld 7 keer de paal. Frustrerend ja, maar ook een kwestie van beter mikken.
En wordt tussen de palen geschoten dan staat daar altijd nog Van Bommel. Naast uitstekende reflexen heeft hij in zulke wedstrijden het geluk aan zijn reet hangen. Ik heb altijd gedacht dat Loddar het alleenrecht had op de gelukkige reet. Nu weet ik beter.
Maar daarnaast is het ook gewoon bar en bar slecht wat Team Groen laat zien. Foute inspeelpasses. Hele foute inspeelpasses. Maar zeker ook laks verdedigen, dat zie je dan wel vaker in zulke wedstrijden. Dat is ook een zekerheidje.
Nee, Team Groen heeft geen enkel zicht op hoop, laat staan op een comeback.
Met haar kwaliteiten kan dit Team Wit zo’n wedstrijd dan ook uitbuiten. Ook dat is dan weer een zekerheidje. Tempoteamer Marc blijkt een prettige samenspeler met veel dreiging. Hij is bovendien de eerste tempoteamer die dit seizoen de winst pakt.
Xabi Alonso laat zien hoe mooi je kunt soleren als de verdedigers toekijken in plaats van ingrijpen. Rooney speelt als altijd in dienst van het team en tekent voor het betere sleurwerk. Klose wisselt onmisbare missers af met typische “neusje voor de goal-doelpunten”. Fabregas, terug van een wekenlange blessure, laat zien hoe functioneel slim loopwerk is. En over Van Bommel heb ik al genoeg geschreven.
Het is een zekerheidje dat Alex voorkomt dat Team Wit de 20 doelpunten haalt. Want Alex duikt voor, achter en helaas één keer over de bal. Hij gooit zich van links naar rechts maar moet uiteindelijk 17 keer vissen.
Team Groen heeft wel kansen gehad maar weet slechts 3x te scoren. Ronaldo met een mooie curve om Van Bommel heen in de lange hoek. Ballack met een stuiterlob vanaf de eigen cirkel. En Zidane met de mooiste van de avond achter het standbeen langs.
De 17 – 3 eindstand is een schande. Het mag dan ook niet verbazen dat de spelersbus bij thuiskomst is opgewacht door boze supporters. Die hebben een stevig gesprek gevoerd met de heren van Team Groen. De harde eis is dat volgende week met de paasgedachte gespeeld moet worden. Net als Jezus wordt een herrijzenis uit de sportieve dood verwacht. Niets meer en niets minder.
Uw Aller King Louis