Vrijdag 30 juni 2017. Precies 18 jaar geleden gaf Marie Catherine Hélène Yvonne van Osch het ja-woord aan haar prins Michael Ballack. Vanaf dat moment werd ze Frau Ballack.
Ter ere van dit heuglijke feit gaf Frau Ballack een rondje voor de mannen van de ZVVH. Door hen heeft ze toch maar iedere vrijdag een heerlijke avond die naar eigen wens kan worden ingevuld. Op een week of 6 per jaar na dan. De zomerstop kan haar niet snel genoeg voorbij gaan. De wekelijkse ZVVH-ontsnapping aan de werkelijkheid van manlief is haar dat rondje dubbel en dik waard.
Mijn vrouw Truus en ondergetekende wensen de Ballackjes proficiat met hun turqoise huwelijk.
Vrijdag 30 juni 2017. Een nieuwe kans voor Team Wit om het kampioenschap dit seizoen vroegtijdig te beslissen. Met doelman Jan Oblak (Gascoigne) en de spelers Ronaldo, Zidane, Jancker, Xabi Alonso en Marcelinho zou dat zo maar eens kunnen lukken.
Maar ook de tegenstander kent geen blessures of schorsingen en speelt met Fabregas in de goal. De heren Ballack, Klose, Rooney, Thierry Henri en Tempoteamer Roland completeren Team Groen. Ook niet slecht. Die mannen zouden wel eens roet in het eten kunnen gooien.
Als Team Wit vanavond kampioen wil worden zal het er verdomme voor moeten vechten.
Na 18 minuten voetbal heeft Team Groen een 4 – 0 voorsprong en dan lijkt het er op dat het ook deze week weer niet gaat lukken voor Team Wit. De beginfase van de wedstrijd is duidelijk voor Team Groen. Ondanks dat de druk bij Team Groen ligt, het móet immers winnen, lijkt dat de spelers niet te remmen. De mannen spelen frivool, fris en fruitig voetbal wat al 4 doelpunten heeft opgeleverd.
Net op tijd lijkt Team Wit te beseffen dat het zichzelf te kort doet. Het spel is stroperig, te traag, te veel postbodevoetbal. Met het type spelers wat Team Wit heeft zou hetzelfde spel als Team Groen gespeeld kunnen worden. Toch gebeurt dat niet. Te veel poppetjes staan stil. En maar lopen met de bal. Gek genoeg scoort Team Wit wel nog 2 keer voor de rust. De tot nu toe ijzersterke verdediging van Team Groen verslapt heel even en dan is Team Wit ook gelijk gevaarlijk. Het kan dus wel.
Met deze 4 – 2 ruststand voor Team Groen begint de 2e helft.
Nog voordat Team Wit überhaupt illusies heeft helemaal terug in de wedstrijd te kunnen komen, gaat Team Groen de beginfase van de 2e helft uiterst sterk van start. Wéér vallen in korte tijd 4 doelpunten en dus leidt Team Groen probleemloos met 8 – 2.
Net als vorige week heeft Team Wit te weinig aandacht voor een solide verdediging. En dan speelt Team Groen ook nog de perfécte wedstrijd. Alles klopt: aanval, verdediging, coaching, samenspel, zelfs het wisselen is top geregeld. Team Groen is vanavond 18-karaats goud.
Klose hamert er op dat de mannen de focus moeten houden. En Ballack waarschuwt dat Team Groen er nog niet is. Jaaa, die Duitsers wil dit niet meer weggeven. Zij weten ook dat dit de ZVVH is. Hier kunnen onverklaarbare zaken gebeuren in een uur tijd. Het zou niet de eerste keer zijn dat een team uit geslagen positie een Houdini-act opvoert. Maar niet vanavond. Daar zorgen Klose en Ballack wel voor.
Als Team Wit dan eindelijk weer bij haar positieven is, zijn de teams het restant van de wedstrijd aan elkaar gewaagd. Bij vlagen laat Team Wit zien dat het wel degelijk kan voetballen. Maar ook vanavond blijkt de verdediging van Team Wit de achilleshiel van de ploeg.
Beide teams scoren ieder nog 4 keer zodat de eindstand 12 – 6 in het voordeel van Team Groen is. En dat is samen ook nog altijd 18. Toeval? Nee karma !!
En dus lukt het Team Wit ook deze week niet.
Is het dan toch die oncontroleerbare spanning?
Toch de zenuwen niet in bedwang.
Kampioenschapsstress?
De beker stond nota bene klaar om uitgereikt te worden.
Stattler was aanwezig in de Hulsberger Sport Arena voor de officiële huldiging.
Volgende week een nieuwe kans voor Team Wit. De laatste kans op een vroegtijdig kampioenschap. Gebeurt het dan ook niet dan komt het aan de allerlaatste speeldag van het seizoen. Maar zover is het nog niet.
Volgende week is niet alleen de afsluitings-BBQ van het seizoen. Belangrijker nog, op vrijdag 7 juli is de afscheidswedstrijd van Loddar. Na 18 weken afwezigheid (dit verzin ik niet hé, speelronde 27 t/m 44) door die verdomde meniscusblessure, komt er op 7 juli een einde aan zijn voetbalcarrière bij de ZVVH.
Het zou toch wat zijn als uitgerekend hij Team Wit volgende week naar het kampioenschap schiet. Wie herinnert zich niet de grote finale van het seizoen 2014 – 2015? Die bloedstollende apotheose van een lang en spannend seizoen? Die allerlaatste wedstrijd waarin Loddar met zijn typische sleepbeweging, toen nog Team Geel, 18 seconden voor het einde van het seizoen het kampioenschap bezorgde?
Vrijdag 7 juli dus: nog één keer Loddar. Nog één keer applaus. De Hulsberger Sport Arena zal huilen. Laten we op schitterende wijze afscheid nemen.
Uw Aller King Louis