Kennen jullie die van Loddar die zijn afscheidswedstrijd zou spelen? Nee?
Die ging niet door.
Al vroeg in de week heeft hij mij gebeld dat het vrijdag 7 juli écht niet ging lukken.
Mein Deutscher Freund had een roosterwijziging gekregen die hij niet kon ruilen. Ik hoorde een lichte snik in zijn stem. Helaas.
Hij had wel de ballen om het mij persoonlijk te vertellen. Mooi man.
Gelukkig zijn Stattler & Waldorf inmiddels gepokt en gemazeld. Die hadden een plan B.
Pers, sprekers, eregasten, familie en vrienden hadden op de uitnodiging het verzoek gekregen om vrijdag 14 juli als reservedatum achter de hand te houden. Je weet maar nooit of er iets tussen komt. Een vooruitziende blik van die twee oude knarren.
En dus is de hele ceremonie verplaatst naar quatorze juillet. Dat heeft dan ook wel weer iets aparts. Het afscheid van oer-Duitser Loddar op de nationale Franse feestdag.
Alsof het zo moet zijn. Mooi man.
Dan de wedstrijd.
Door het afzeggen van Loddar bleven er 11 spelers over. Dat betekent dat weer één team zonder wisselspeler moest spelen. Omdat Ronaldo er nog niet was werden de eerste 10 al over de twee teams verdeeld.
Team Groen had Gascoigne op doel en speelde met de voetballers Xabi Alonso, Klose, Rooney en Thierry Henri. Dat kon nog wel eens een harde dobber worden voor Team Wit om vanavond kampioen te worden.
Maar Team Wit had Fabregas in de goal, Ballack, Jancker, Marcelinho en Alex. Minder creativiteit maar wel veel ruwe bolster, blanke pit (Sorry Silvana).
Kort voor het begin komt Ronaldo binnen gelopen en die loot zich bij Team Groen. Oei, dan ziet het er toch weer iets anders uit. Maar goed, de bal is rond en Team Wit heeft nog altijd genoeg aan een gelijkspel.
Klokslag 19.00u wordt afgetrapt.
Binnen 5 minuten staat Team Wit op 1 – 0. Alex dribbelt, zoals zo vaak dit seizoen, van buiten naar binnen en schiet dan bij Gascoigne in de korte hoek.
Het duurt even maar dan komt Team Groen op gang. Thierry Henri zorgt voor de 1 – 1.
Xabi Alonso voor de 2 – 1 voor Team Groen. De 3 – 1 is een persoonlijke blunder van Marcelinho. Die schiet een uitbal richting Alex terwijl die met de rug naar Marcelinho toe staat. Ronaldo neemt over en maakt de 3 – 1. Dat was de eerste maar niet de laatste persoonlijke blunder van Team Wit.
Ballack wil het er niet bij laten zitten. Die krijgt de bal van Marcelinho in de cirkel bij Team Groen aangespeeld. Ondanks het verzet van Gascoigne frommelt hij de bal voor zijn rechter. De aangestormde Klose laat hij dan uitrazen en wacht totdat hij op de lijn staat. Links beneden is het dan raak, 3 – 2. Mooi man, Team Wit leeft nog.
Maar niet voor lang want even later maakt Jancker zijn persoonlijke blunder. Op de helft van Team Groen heeft hij aan de linkerkant van het veld de bal. In plaats van deze veilig terug te spelen naar doelman Fabregas, schiet hij de bal over de grond naar Marcelinho die helemaal aan de rechterkant van het veld staat. Ronaldo heeft dat allemaal doorzien en schiet uit de startblokken. Hij onderschept de bal en laat Fabregas kansloos, 4 – 2 Team Groen. Mooi man.
Even later mag Klose helemaal vrij intikken, 5 – 2. En dan zie ik het ook vanavond weer niet gebeuren voor Team Wit. Voor de drinkpauze om 19.28u scoren beide teams nog een keer. Eerst schiet Xabi Alonso de 6 – 2 binnen, nota bene met zijn chocoladebeen. En Jancker zorgt voor de 6 – 3 ruststand. Even drinken. Het zweet gutst van de koppies.
Team Wit moet nog een tweede helft en staat nu al op 3 doelpunten achterstand. Het lijkt er stevig op dat Team Wit ook deze vrijdag geen kampioen wordt.
Toch denkt Jancker daar iets anders over. Die maakt met 2 doelpunten niet alleen zijn blunder goed maar hij brengt ook de spanning terug. Eerst schiet hij met een diagonale streep van een metertje of 10 in de lange hoek. Daarna onderschept hij de bal bij Ronaldo en krult hij die onhoudbaar langs Gascoigne. Team Wit staat nog wel achter met 6 – 5 maar het doet weer mee. Mooi man.
Een klein momentje van paniek bij Team Groen maar het is nog lang én Team Wit heeft geen wisselspeler.
Dan volgt de persoonlijke blunder van Alex. Die onderschept een bal en sprint meteen richting Gascoigne. Ballack rent links mee. Twee spelers van Team Wit tegen de doelman van Team Groen. Alex passt niet op de vrijstaande Ballack maar besluit zelf te schieten. Echter doet hij dat recht op Gascoigne. Die klemt met zijn benen de bal. Gascoigne gooit snel naar Rooney, die speelt op Klose en Thierry Henri mag afronden. Daar waar het dus 6 – 6 had moeten zijn, staat het 5 tellen later dus 7 – 5 voor Team Groen.
Even later een snelle uitbraak van Team Groen waar Klose als laatste station de 8 – 5 achter Fabregas schiet. Nu zal het toch gelopen zijn. Hier zal Team Wit toch niet meer van terug kunnen komen?
In de cirkel van Team Groen wordt Jancker aangespeeld. Ballack komt links langszij en krijgt de bal in de loop mee. Marcelinho staat voor de goal en daar gaat de bal ook naar toe. Voor dat Marcelinho kan binnen tikken, zit de heup van Rooney er nog tussen die de bal in de lange hoek caramboleert. Die toevalstreffer betekent de 8 – 6.
Als Team Wit dan druk uitoefent om nog één keer de spanning terug te brengen, maakt ook Ballack zijn persoonlijke blunder. Zijn terugspeelbal op Fabregas is te zacht en weer zit die verdomde Ronaldo ertussen. Danke ! Bitte !! 9 – 6 Team Groen.
Vrij snel daarna scoort Xabi Alonso de 10 – 6 en knakt er iets bij Team Wit. Nee, het gaat niet lukken vandaag ondanks de goede wil.
In de laatste 10 minuten is het verzet definitief gebroken en scoort Team Groen nog 4 keer. Daar zit ook de persoonlijke blunder van doelman Fabregas bij. Een schot door de benen. Mag niet maar gebeurt wel.
Voor Team Wit doen Jancker en Marcelinho nog iets terug.
En zo eindigt deze wedstrijd in een 14 – 8 overwinning voor Team Groen.
Een goede overwinning in de lijn der verwachtingen. Niets op af te dingen.
Nu komt dus alles aan op die allerlaatste wedstrijd van het seizoen. Net als in het seizoen 2014 – 2015. ZVVH ….. wat een club.
En dan mag je stellen dat het toch niet goed zit tussen de oren bij Team Wit. Van de laatste 10 wedstrijden moet de tegenstander er 7 winnen om kampioen te worden. Dan winnen beide teams om en om zodat Team Wit in de laatste 4 wedstrijden genoeg heeft aan een gelijkspel. De vorige 3 wedstrijden gaan alle drie verloren met telkens meer dan 5 doelpunten verschil. Ongelooflijk wat spanning met je kan doen.
Nu komt het tóch aan op die allerlaatste wedstrijd van het seizoen. En zoals iedereen weet is dat een wedstrijd op zich. In zo’n seizoensfinale is de spanning nog veel groter. Team Groen heeft sowieso niets te verliezen. Alhoewel, nu de heren het onmogelijke hebben gepresteerd willen ze het toetje ook hebben. Anders is alles voor niets geweest.
Team Wit moet zich diep schamen als het de riante puntenvoorsprong toch verspeelt.
Welk team heeft de zenuwen het meest onder controle?
De doelstellingen zijn nog steeds hetzelfde: Team Wit mag gelijkspelen, Team Groen móet ook deze 4e wedstrijd winnen.
Om de woorden van Marcelinho te gebruiken: De allerlaatste wedstrijd van het seizoen, bepaalt volgende week de kampioen.
Toch is het mooi man dat Team Groen gewonnen heeft.
Ik had ook het idee dat ze het voor Loddar deden. Die kan nu in zijn afscheidswedstrijd om het kampioenschap spelen. Dat is niet veel spelers gegund.
In die allesbeslissende wedstrijd mag Loddar zijn rol spelen. Dat is toch het summum voor een voetballer. De voorbereiding naar zo’n wedstrijd toe. De spanning in de kleedkamer. Het nerveuze publiek op de tribune. De strakke gezichten in het veld. En dan het fluitsignaal.
Het is jammer voor Team Wit maar o zo mooi voor Loddar.
Uw Aller King Louis