Nooit meer Loddar !!!
Heel Hulsberg Huilt.
Vrijdag 14 juli speelt Loddar in een uitverkochte Hulsberger Sport Arena zijn allerlaatste wedstrijd voor de ZVVH, de club waarvoor hij iets meer dan 20 jaar voetbalde.
Een langgerekt afscheid dat onvermijdbaar is. Vrijdagavond zag de ZVVH haar Loddar voor de laatste keer spelen. En keepen in zijn geval. Met Loddar verdwijnt ook een beetje de romantiek uit het voetbal. Dit icoon geniet inmiddels groot respect binnen de ZVVH, al is het alleen al vanwege zijn onverwoestbare doorzettingsvermogen. En natuurlijk vanwege zijn verhelderende opmerkingen tijdens de wedstrijden.
De ZVVH dankt en eert Loddar.
Natuurlijk KLITTY VAN DE CLUB deze memorabele voetbalavond.
Dan de wedstrijd. De wedstrijd die er zeker nog toe doet. De wedstrijd die de kampioen bepaalt. De wedstrijd waar ook Loddar nog één keer aan de bak moet.
Want door de 3 opeenvolgende winstpartijen van Team Groen is deze allerlaatste wedstrijd van het seizoen ook meteen de allerbelangrijkste wedstrijd van het seizoen.
Vanavond valt de beslissing. Vrijdag 14 juli, D-Day in de Hulsberger Sport Arena.
Zelfs doelman Buffon wilde zich uit de lappenmand trekken en zijn sportieve eer aan Loddar bewijzen. Tijdens deze bijzondere avond wilde hij testen of hij ZVVH-waardig is en blijft voor volgend seizoen. Een betere avond had hij zich niet kunnen uitzoeken. Maar helaas voor hem én voor de ZVVH moest deze heuglijke aankondiging al weer vroegtijdig worden ingetrokken. In chronologische volgorde kwam het hierop neer: auto kapot, knie kapot, belofte kapot. Dus toch maar inzetten op volgend seizoen.
Dan de andere drie afmeldingen voor dit voetbalfeestje op vrijdag.
Cillessen heeft ook nog steeds die vervelende blessure waar hij in september aan geholpen wordt. Natuurlijk zal ik ook daar de vinger aan de “knie” houden. Onder mijn vleugels zullen we hem daarna weer klaarstomen voor een rentree bij de ZVVH.
Thierry Henri had zich ook netjes afgemeld. Een Fransman die op quatorze juillet gaat figureren tijdens het uitzwaaifeestje van die Oer-Duitser Loddar. Dacht het niet. Tschüß !!! Vive la France.
En tot slot nog Jancker. Die had er graag bij willen zijn maar die had een héle goede reden om afwezig te zijn. Hij is vrijdag 14 juli namelijk jarig en wordt diezelfde avond door zijn vriendin op een surprise-party getrakteerd. Onze vriend ziet Abraham en treedt daarmee automatisch toe tot de club van 50 !!! Een halve eeuw oud en nog geen enkel teken van aftakeling.
Whoahahahaha, daar moet ik zelf ook om lachen.
Nee, ook hij ontkomt niet aan de vanzelfsprekende ouderdomsklachten.
Dat is dan weer voldoende argumentatie om dat sportieve lichaam bij de ZVVH in shape te houden.
Namens mijzelf en de ZVVH wensen we je in ieder geval van harte proficiat.
Desondanks bleven 12 spelers over die het moesten gaan doen. En Nog-Tempoteamer Roland die nog één keer kwam proefdraaien. Net als vorige week was Ronaldo nog niet aanwezig toen de loting begon. Team Groen lootte Loddar in de goal, Ballack, Klose, Xabi Alonso, Rooney en Tempoteamer Roland. Team Wit lootte Fabregas als keeper, aangevuld met de heren Van Bommel (terug van vakantie voor de finale van het seizoen), Gascoigne, Zidane en de Brazilianen Marcelinho en Alex.
Vlak voor de wedstrijd maakt Ronaldo dan eindelijk zijn rentree en die loot ook nog groen. En dan speelt Team Groen dus met de top drie uit het klassement waar na vandaag, ongeacht de uitslag, dus geen verandering meer in komt.
Ronaldo op nummer 1, waarvoor hij vorige week door ondergetekende al is gehuldigd. Rooney op plaats 2 en Klose op plaats 3. Proficiat heren !!!
De vraag is dan of dit trio Team Groen dan ook het kampioenschap kan bezorgen?
Hier is het allemaal om te doen vanavond. De Cup zonder grote oren. Dit is de inzet van deze finale van het seizoen. Als om stipt 19u wordt afgetrapt, weten we 60 minuten later welk team het seizoen 2016 – 2017 als kampioen afsluit.
Team Groen komt in ieder geval als sterkste uit de startblokken als binnen 5 minuten de 1 – 0 op het bord wordt gezet.
Even later passeert Tempoteamer Roland aan de rechterkant van het veld zijn man en heeft vanuit zijn ooghoek gezien dat Ballack bij de 2e paal vrij staat. Met zijn linker voetje tikt hij de pass van Tempoteamer Roland in het doel, 2 – 0 Team Groen.
Het lijkt er in de beginfase op dat Team Groen de zenuwen beter onder controle heeft.
Dan scoort Gascoigne met een raar effect balletje de Anschlußtreffer, 2 – 1. Met links geschoten en door de benen van doelman Loddar. Keepertje, keepertje ….. benen bij elkaar houden. Natuurlijk weet Loddar dat en lacht zijn eigen stommiteit weg.
Toch heeft Team Groen het betere van het spel. De bal doet het werk en steeds staan er mannetjes vrij die gevaarlijk zijn. Na 18 minuten leidt Team Groen met 5 – 1 en lijkt het onmogelijke waar te worden. Loddar zelf, Ballack en een van richting veranderd schot van Ronaldo zorgen met hun doelpunten voor een belangrijke stap richting kampioenschap.
Gascoigne realiseert zich dat er iets moet veranderen bij Team Wit anders gaan de heren roemloos ten onder. En dus vindt er na 18 minuten een keeperswissel bij Team Wit plaats, Fabregas eruit en Gascoigne in zijn favoriete Jan Oblak rol. Een robuuste verdediger eruit voor meer voetballend vermogen. Wat moet je anders als je nog een kans wilt maken?
En inderdaad, het schijnt te werken. Gascoigne ontpopt zich weer als een betrouwbare sluitpost. De ene katachtige reflex na de andere. Gekscherend wordt hij al Mr Duran Duran genoemd. Met zijn handjes en zijn voetjes houdt hij zijn ploeg in de race. Een natuurtalent. Fabregas zorgt dan weer voor meer lijn in het spel van Team Wit. Bovendien laat hij anderen beter spelen. Van Bommel zorgt voor de 5 – 2 en Alex voor de 5 – 3. Nee, Team Groen is er nog niet.
Die tussenstand blijft dan erg lang op het scorebord staan. Gascoigne maakt er een one-man show van en Loddar laat wederom zien dat zijn handbalervaring zeer goed van pas komt bij de ZVVH. Zelfs in dit slotstuk van het seizoen.
Toch scoort Team Groen weer als eerste, Xabi Alonso maakt de 6 – 3.
Even lucht is er niet bij voor Team Groen want het is weer Van Bommel die kort er na de 6 – 4 scoort.
Na die 6 – 4 zijn er een paar dikke kansen voor Team Wit die helaas niet benut worden. Meerdere spelers falen in de afwerking. Team Groen lijkt alles onder controle leek te hebben maar Team Wit rammelt toch flink aan de poort. Maar die Anschlußtreffer wil maar niet vallen. En dus blijft die 2 doelpunten achterstand staan.
Ooooh daar is Tempoteamer Roland weg. In een 1 tegen 1 duel met Gascoigne is hij de doelman te snel af, 7 – 4 Team Groen.
Nog altijd geeft Team Wit zich niet gewonnen.
Fabregas schiet binnen bij Loddar en de achterstand van Team Wit is weer naar 2 teruggebracht, 7 – 5 Team Groen.
Dat Team Groen er wel degelijk voor moet vechten, blijkt wel uit de actie van Klose. Xabi Alonso wijkt uit naar links en zet de bal met zijn linker strak voor het doel. De op volle snelheid inkomende Klose mist de bal op een haar, raakt de rechterdoelpaal met zijn hand en komt niet zachtzinnig met zijn hoofd in aanraking met de muur. De kussens tegen de muur vangen de klap enigszins op maar Klose ziet net als Van der Vorst sterren. Als een KO-geslagen bokser krijgt hij even 8 tellen rust. Daarna neemt hij even een verplichte time out en drukt voor de zekerheid een zak ijs tegen zijn bolleke.
Na 5 minuten is hij gelukkig weer in staat om zijn bijdrage te leveren maar het was wel even schrikken.
Snel achter elkaar vallen de 8 – 5 (Xabi Alonso) en de 9 – 5 (Klose) voor Team Groen en dan is de wedstrijd voorbij. Dit is niet meer te doen voor Team Wit dat vanavond een ijzersterk Team Groen treft.
De laatste paar minuten zoekt Team Wit tegen beter weten in nadrukkelijk de aanval maar laat de poort achterin wagenwijd open staan. Kwestie van oorzaak gevolg. Drie snel uitgevoerde counters (Tempoteamer Roland, Xabi Alonso en Ronaldo) zorgen uiteindelijk voor de 12 – 5 eindstand.
Als de klok dan op 20.00u is Team Groen toch de kampioen van het seizoen 2016 – 2017. Misschien wel de verrassende kampioen. Zeker als je bedenkt dat Team Wit 10 wedstrijden voor het einde nog alles in eigen hand heeft en 4 wedstrijden voor het einde alles nóg steviger in eigen hand heeft. Dan is het des te verwonderlijker dat Team Groen hier vanavond als kampioen het seizoen afsluit. Team Groen had maar 1 missie: de laatste 4 wedstrijden moesten alle 4 gewonnen worden. En het wonder geschiedde.
Chapeau voor Team Groen. Een knap staaltje wederopstanding.
Dit zijn de heren die het de laatste wedstrijd voor Team Groen hebben gedaan.
In het midden natuurlijk Loddar.
In zijn afscheidswedstrijd mag hij deel uitmaken van het kampioensteam.
Dit zijn onvergetelijke herinneringen voor later.
Ik hoor Opa Loddar dit verhaal nu al aan zijn kleinkinderen vertellen.
In geuren en kleuren, voor de duizendste keer.
En dan weer die trotse glimlach.
Ook alle lof voor de spelers van Team Wit die ondanks het dramatische verlies oprecht applaudisseerden voor de mannen van Team Groen. Team Wit verliest vanavond niet alleen de wedstrijd maar ook het kampioenschap. Ondanks deze pijn hadden de mannen toch het fatsoen én het respect hun tegenstander te feliciteren. Ook dat verdient applaus heren. Verliezen is ook een kunst.
Oud-speler van de ZVVH en Loddar-bewonderaar Ravanelli had de eer de beker uit te reiken aan de kersverse kampioen. Het is algemeen bekend dat Ravanelli groot liefhebber is van Loddar en stak tijdens zijn speech ook niet onder stoelen of banken jarenlang te hebben genoten van het spel van Loddar.
Doelman en gelegenheidsaanvoerder Loddar mocht de beker terecht in ontvangst nemen na de eervolle woorden van Ravanelli. En dan gaat die beker de lucht in en viert Team Groen onder luid gejuich al dansend het kampioenschap. Vrouwen en kinderen worden opgezocht en het publiek wordt bedankt voor hun steun tijdens dit prachtige seizoen.
Na de huldiging van Team Groen werd Loddar een uurtje later in het zonnetje gezet.
Meer dan 20 jaar in dienst bij ZVVH. Een hardnekkige steeds terugkerende meniscus blessures nekt hem nu en verplicht hem onvrijwillig tot stoppen.
Daar mag je als club niet zo maar aan voorbij gaan. De ZVVH zou de ZVVH niet zijn ook deze aangelegenheid weer tot een klein feestje te bombarderen.
Als afscheidscadeau had de ZVVH een speciaal iemand voor Loddar geregeld.
Niemand minder dan Nathan Rutjes was bereid gevonden om met gepaste trots Loddar tijdens deze afscheidshuldiging toe te spreken.
Nadat Loddar was uitgedost in Roda JC outfit, inclusief veiligheidshelm en supporterssjaal, heeft Nathan op ludieke wijze met veel passie en onverzadigbaar enthousiasme Loddar’s voetballeven de revue laten passeren.
Ondanks deze afscheidsspeech kreeg Loddar hier toch een positief gevoel van.
Zeker toen bleek dat Loddar uit naam van ondergetekende een speciale functie kreeg aangeboden binnen de ZVVH.
Net als Huub Stevens bij Roda JC krijgt Loddar een adviserende rol binnen de ZVVH.
Vanaf komend seizoen zal Loddar de ZVVH, te pas en te onpas van advies voorzien. Spelers zullen ongevraagd en op cynische wijze vóór, tijdens en ná de wedstrijd op hun tekortkomingen worden gewezen.
Een rol die hem op het lijf is geschreven.
Loddar, vanuit de grond van mijn hart: namens de ZVVH en mijzelf nogmaals dankjewel voor je iets meer dan 20 jaar inzet. Voor de toekomst heel veel succes en plezier met je nieuwe functie binnen de ZVVH.
Ik verheug me er in ieder geval al op.
Heren, bedankt voor weer een enerverend seizoen met vele hoogtepunten.
De balans wordt opgemaakt en over een aantal weken worden gepubliceerd.
Ik wens jullie een prettige vakantie. Relax en geniet maar onthoud dat op vrijdag 1 september het nieuwe seizoen al weer begint.
Uw Aller King Louis