De ZVVH kreeg afgelopen week 13 aanmeldingen voor de wedstrijd vrijdagavond.
En wat een wedstrijd zou dat worden !!! Hogesnelheidsvoetbal bij de ZVVH.
Het tempo lag duizelingwekkend hoog. Van links naar rechts en weer terug.
Alleen bij een tenniswedstrijd gaan de koppies van de toeschouwers vaker heen en weer.
Team Wit lootte de extra wisselspeler: Buffon in de goal, Xabi Alonso, Rooney, Alex, Ronaldo, Zidane en Marcelinho. Zij namen het op tegen de zes van Team Groen: Gascoigne (a.k.a. Jan Oblak) in de goal, Ballack, Klose, Fabregas, Vanenburg en Thierry Henri.
Dan is het 18.30u en trapt Ballack af.
Vorige week had Team Wit Jancker die met zijn openingstreffer aan de wieg stond van de oorwassing voor Team Groen. Die is er vandaag niet bij en dan maakt Team Groen gewoon de 1 – 0. Even later valt ook al de 2 – 0. Binnen 10 minuten twee keer prijs voor Team Groen.
Team Groen stoort vroeg de opbouw van Team Wit. De heren worden net voor middenlijn al opgewacht. Net als Team Groen denkt dat het op rozen zit, heeft Team Wit de oplossing voor de vroege storing gevonden. Balletje rond blijven spelen, doelman Buffon erbij betrekken en gebruik maken van de ruimte achter de vooruit geschoven stoorzenders van Team Groen. De ruststand is dan 6 – 2 in het voordeel van Team Wit.
Ja, zo gaat dat bij de ZVVH.
Eerst brengt Rooney de stand met twee doelpunten gelijk, 2 – 2.
Xabi Alonso doet het vanaf links met links. Ronaldo dribbelt tot hij dat gaatje vindt voor dat schot, Marcelinho schiet door de benen bij Ballack, Alex staat opeens helemaal vrij voor Gascoigne. Zo maar wat kansen die allen tot een doelpunt hebben geleid. Daarnaast zijn er ook nog genoeg mogelijkheden die helaas niet in kansen worden omgezet.
Doelman Oblak heeft zijn dag niet vandaag, ballen die over zijn voet rollen, doelpunten in de lange hoek waar hij voorheen met zijn lange latten bij zat, twee doelpunten waar hij als doelman zijn benen niet gesloten heeft.
En nog steeds dat hoge tempo hè. Van cirkel naar cirkel vliegt het spel op en neer.
Die wissels zijn hard nodig vanavond.
Loddar is in da house trouwens. Die heeft besloten vanavond Team Groen te coachen.
Hij ziet dat voorin te weinig wordt gecreëerd en achterin niet kort genoeg wordt gedekt.
Dan eindelijk een schot van Vanenburg dat wel doel treft, 6 – 3. Hè hè, hij kan het nog.
Fabregas is weg en brengt de stand terug tot 6 – 4.
Zo lijkt er toch weer een wedstrijd te ontstaan.
Ook Team Groen heeft haar tactiek nu aangepast. Niet meer zo ver vooruit verdedigen, ietsje meer terugzakken en verdomme werken voor elkaar.
Vrije schop aan de cirkel bij Team Wit. Vanenburg neemt hem snel en tikt de bal naar Ballack. Hij schiet de bal op goal waar Buffon al gebukt in de juiste baan van het schot staat. Maar voordat het zover is, daalt de bal nog snel en stuit vlak voor Buffon. Het leek een gemakkelijke bal voor Buffon maar Ballack schiet onverwacht raak. De 6 – 5 brengt Loddar wel stiekem aan het lachen. Team Groen doet weer mee.
Het lukt niet meer bij Team Wit. Daar waar het voor rust de wedstrijd naar haar hand zette, vindt Team Wit nu geen oplossing voor het goede verdedigingswerk van Team Groen.
Klats, daar schiet Thierry Henri de 6 – 6 binnen. Niet hard maar beheerst met een boogje. Buffon heeft zoveel spelers voor zich staan dat hij de bal pas ziet als die in het netje ligt.
Even later zet Oblak een aanval op. Links naast het doel staat Ballack te wachten, Oblak schiet hard in. Ballack doet een stap naar voor maar stapt daarbij ongelukkig op de bal. Of zoiets. BAM ….. daar valt Ballack met een smak op de rug als hij zichzelf truct. Het spel wordt stilgelegd, Ballack kreunt, bezorgde blikken van de spelers en Loddar kan zijn lachen niet inhouden. Ja, Loddar is keihard als het moet.
Het hoge snelheidsvoetbal vrijdagavond mindert geen vaart. Wie niet meer kan, moet snel wisselen.
Dan is het weer zover. Fabregas doet Team Wit al de hele wedstrijd pijn en zet met zijn volgende doelpunt de 7 – 6 voor Team Groen op het bord. Het is weer typisch ZVVH, met 6 – 2 achter en nu dus met 7 – 6 voor.
Team Wit heeft een doelpunt nodig om er weer in te geloven.
En dat komt er via Xabi Alonso. Hij knalt de 7 – 7 achter Oblak.
Wat zal er nog te spelen zijn? Een minuut of 10.
Kedeng kedeng, het spel dendert voort.
Ronaldo wordt aangespeeld maar die verslikt zich in Klose. Die heeft na mijn schriftelijke melding trouwens geen eigen doelpunt meer gemaakt.
Enfin, Klose laat Ronaldo achter zich en is weg richting Buffon. Rechts van hem komt Vanenburg aan gesprint. Die krijgt de bal in de loop en schiet de 8 – 7 voor Team Groen raak.
Een minuut later lijkt Fabregas de wedstrijd te beslissen als hij de 9 – 7 scoort.
Maar Team Wit gelooft er nog in. Het is zo’n wedstrijd dat alles kan.
Ronaldo weer aan de bal, hij ziet het gaatje en schiet. Het geblokte schot rolt langzaam richting Oblak.
Oblak denkt dan vooruit. Snel de bal oprapen en dan de lange worp op 2 ploeggenoten die al vertrokken zijn richting het andere doel. Maar Oblakje is geen vrouw, die kan niet multitasken. Denken en doen tegelijk gaat niet samen !!!
Zijn benen staan iets te ver uit elkaar en zijn handen ook. De bal rolt door zijn handen én zijn benen in het doel. Bij Loddar rollen de tranen nu over de wangen van het lachen.
Onze Oblak heeft afgelopen week flink lopen klussen in zijn nieuwe huisje. Ik heb begrepen dat hij daarbij een keer of drie met zijn tengels aan de stroom is blijven hangen. Zou dat de oorzaak zijn van zijn schokkende optreden vanavond?
Dit is geen Grandelletje maar een GRANDEL !!! Zo’n typische actie waar je je tot KLITTY VAN DE CLUB mee kroont. Bij deze dus.
Oblak maakt het zo toch weer onnodig spannend.
Nog 5 minuten op de klok.
Weer zo’n rollertje richting onze vriendelijke doelman. Dit keer heeft hij alles dicht bij elkaar. Dat moest er nog bijkomen, dat hij de zege op deze manier weggeeft.
Team Groen gaat niet meer dringend op zoek naar nog een goal. Bal in de ploeg houden is nu het credo. Net als de voetbalwijsheid van ons nationaal orakel: “als wij de bal hebben, kenne hunnie niet scoren”.
En dan komt het hogesnelheidsvoetbal eindelijk tot stilstand.
Heren, wat een potje voetbal.
Loddar vat de wedstrijd samen met de woorden dat hij zich uitstekend heeft vermaakt.
Ondanks dat het er in de eerste helft niet naar uitzag, ontwikkelde de wedstrijd zich in het tweede part toch weer tot een spannende sensationele pot voetbal. Met af en toe hilarische taferelen.
En zo staan beide ploegen in puntenaantal weer gelijk. Op basis van het doelsaldo blijft Team Wit aan kop.
Volgende week al weer de laatste vrijdag van de maand oktober. Ben benieuwd welk team zich dan Herbstmeister mag noemen.
Uw Aller King Louis