Van Bommel en Loddar hadden hun diensten aangeboden in geval van nood. Echter, bij 12 aanmeldingen is hun hulp vanavond niet nodig.
Team Wit loot Marcelinho, Ballack, Rooney, Thierry Henri, Fabregas en Alex. Dit zestal neemt het op tegen Oblak, Ronaldo, Klose, Zidane, Granqvist en Jancker van Team Groen.
Dit kan wel eens een heerlijke pot worden. Zeker een dag na Valentijnsdag waar de liefde bij de heren nog in de koppies zit.
Team Wit komt op 1 – 0 via Ballack. Rond de eigen cirkel is het een uitbal voor Team Wit. Fabregas ziet Ballack diep op de helft van Team Groen vrij staan en passt de bal naar Ballack. De Duitser kan dan alleen richting Oblak. Via het been van de toegesnelde Granqvist gaat de bal langs Oblak in het doel, 1 – 0.
Niet lang daarna staat ook de 2 – 0 op het scorebord. Thierry Henri schiet onhoudbaar binnen.
Als Team Groen dan eindelijk wakker is, laat het ook gelijk zien dat dit een echte wedstrijd wordt. Binnen no-time is de stand weer gelijk.
Eerst schiet Ronaldo de bal laag en hard in het doel, 2 – 1. Daarna is Klose weg uit de rug van zijn tegenstander en tikt de 2 – 2 binnen.
Niet alleen het spel maar ook de stand gaat op en neer.
Zo zorgt Fabregas voor de 3 – 2 voor Team Wit waarna Jancker weer voor de gelijkmaker tekent, 3 – 3.
Voor de rust herhaalt zich dit, alleen nu komt Team Groen eerst op voorsprong. Ronaldo laat weer eens zien waarom je hem niet vrij moet laten uithalen. Wat volgt is dat heerlijke geluid van een doelpunt als het strak getrokken net het doel laat bewegen, 4 – 3 Team Groen.
Dan is de bal in de handen van Marcelinho die de bal in de voeten van Fabregas rolt. Ballack maakt ruimte en wijkt uit naar rechts. Fabregas heeft dat gezien en passt strak in. Ook Oblak heeft de vrijgelopen Ballack gezien en wil de bal onderscheppen. In één vloeiende beweging omspeelt hij de doelman en schiet de bal vanaf de zijlijn in het doel. De verdediger komt er dan niet meer aan, 4 – 4.
Met deze stand gaan we rusten. Zoals ik al verwachtte is het een heerlijke pot voetbal.
Twee treinen die elk via hun eigen route op weg zijn naar hun winnende eindbestemming. Kedeng kedeng.
In de tweede helft zien we precies hetzelfde. De ene ploeg komt op voorsprong en de andere maakt weer gelijk.
Team Groen komt op 5 – 4 en Team Wit maakt gelijk, 5 – 5.
Team Groen scoort de 6 – 5 en Team Wit maakt weer gelijk, 6 – 6.
Dan komt Team Wit eindelijk weer eens op voorsprong, 7 – 6.
De vreugde is echter maar voor hele korte duur want nog geen minuut later trekt Klose de stand weer recht, 7 – 7. Een heerlijke pot voetbal dus.
Dan is er bij een 7 – 7 stand nog 7 minuten te spelen.
Wat volgt zijn niet de meest memorabele ZVVH-minuten. Minuten waarin de ZVVH gedachte ver is te zoeken. In die laatste 7 minuten ontspoort die heerlijke pot voetbal totaal.
Ieder woord wat ik er over schrijf is er één te veel. Toch ontkom ik er niet aan.
Thierry Henri en Zidane rennen naast elkaar richting Oblak. Thierry Henri met bal en Zidane verdedigt. Aan de rechterkant van het veld rent ook Ballack mee.
Dan struikelt Zidane over zijn eigen benen en valt op de grond waardoor Thierry Henri alleen door kan op Oblak. De doelman redt het schot van Thierry Henri en de bal rolt nagenoeg over de achterlijn. Maar daar was Ballack dus doorgelopen die samen met Oblak achter de bal aan gaan. De bal lijkt voor Oblak maar Ballack ontfutselt hem de bal en schiet daarna met links binnen. Zidane is net te laat om redding te brengen, 8 – 7 Team Wit.
En dan begint het. Dan escaleert de wedstrijd volledig. Blijkbaar is er iets van de bank geroepen op het moment dat Zidane is gevallen waardoor sommigen inhouden.
Bestaat er niet iets als een gentlemen’s agreement dat de ZVVH even stopt als er iemand op de grond ligt? Had het spel niet even moeten worden stil gelegd toen Zidane viel? Ja misschien wel ….. terwijl Zidane zelf aangeeft dat er niets aan de hand is. Is dit dan een doelpunt? Daarover wordt even hevig gediscussieerd. Ook de VAR brengt geen uitsluitsel. Net als in de Eredivisie afgelopen week en zelfs in de Champions League bij Ajax – Real Madrid is het ook voor de VAR en de scheids niet altijd even duidelijk. Ook daar staan beelden en situaties blijkbaar open voor interpretatie.
Een hoop gedoe dus waarin niet duidelijk wordt gemaakt of het doelpunt telt. Uiteindelijk trapt Team Groen toch af en wordt het doelpunt toegekend. Dit werkt bij sommigen dan weer als een rode lap op een stier. Die verliezen zichzelf en hebben zich even niet meer onder controle. Ook dat is natuurlijk niet goed te praten. Ook beslissingen in jouw nadeel heb je te respecteren, of je het er nu mee eens bent of niet. Als je daarvan over de kook gaat neem dan even een persoonlijke time out om af te koelen.
Misschien had de VAR hier ook wel moeten ingrijpen maar ook dat is weer achteraf. Een korte afkoelingsperiode was zeer welkom geweest.
Even later dribbelt Thierry Henri middenlijn. De bal wordt hard ingespeeld op Ballack die Zidane in zijn nek heeft, figuurlijk niet letterlijk. Met links tikt Ballack de bal door waardoor Thierry Henri alleen richting Oblak kan. Dit keer scoort hij wel. Oblak zit er nog aan maar niet voldoende om de bal te keren, 9 – 7.
Anderhalve minuut voor het einde weer een aanval van Team Wit. De bal gaat naar Rooney aan de zijkant van het doel. Die krijgt net voldoende ruimte om de bal in de korte hoek binnen te schieten, 10 – 7 Team Wit. Dit zorgt dan weer voor een scheldkanonnade tussen de ploeggenoten Oblak en Jancker. In felle bewoordingen geven ze elkaar de schuld van dit doelpunt. Als twee opgeblazen Amerikaanse brulkikkers gaan ze tegen elkaar tekeer. Enkele meisjes van HV Minor schrikken er zo van dat ze moeten huilen. Nee, ook dit verdient niet de schoonheidsprijs. Elkaar op fouten wijzen moet kunnen maar wel graag op een normale en respectvolle manier.
Bij Jancker zit het zo hoog dat hij het de laatste 30 seconden voor gezien houdt en van het veld loopt.
Na de wedstrijd wil de voorzitter de escalatie van de laatste 7 minuten in het kleedlokaal bespreken. Ook dan is niet iedereen het met elkaar eens en dat hoeft ook niet. Over één ding moeten we het wel eens zijn: het is onacceptabel dat deze heerlijke pot voetbal de laatste 7 minuten volledig is ontspoord.
Tuurlijk, voetbal is emotie. Maar wij zijn de ZVVH en dat is meer dan een club.
Granqvist heeft de juiste spirit : we pakken straks een biertje en dan is het weer goed.
Maar als de rookwolken dan zijn opgetrokken is de schade groot voor de ZVVH. Enkele spelers zitten nog dermate hoog in hun emotie dat ze gelijk naar huis gaan. Bij Jancker zit de ergernis zo diep dat hij zich per direct bedankt. De vraag die de ZVVH zich dan kan en moet stellen is: is het dit allemaal waard? De ZVVH is toch een vriendengroep.
Als we na het weekend tot rust en bezinning zijn gekomen, zullen we hopelijk allemaal de belachelijkheid van deze laatste 7 minuten inzien.
En weet je wat nog ergste van alles is? Dat onze Eminente Grijze Herder pas op 15 maart weer kan komen kijken. Met veel pijn in het hart, figuurlijk niet letterlijk, heeft hij zich persoonlijk bij mij afgemeld. Jammer maar het is niet anders.
In een tumultueus slot wint Team Wit uiteindelijk op een ZVVH-onwaardige manier met 10 – 7. Dat zal dan wel het geluk van de koploper zijn alhoewel Klose dat niet kan beamen.
Omdat ik deze vrijdag niet met een vervelend gevoel wil afsluiten, heb ik toch nog een heuglijke mededeling. Onze Beschermvrouwe van de club is vandaag jarig. De mooie vrolijke blondine is 40 lentes jong geworden.
Bij deze feliciteer ik haar van harte met drie dikke smakkerds. In Tegels dialect zeg ik “proficiat sjoeën maedje” !!!
Uw Aller King Louis