Ondanks de herfstvakantie zijn er toch voldoende aanmeldingen voor vanavond.
Dat is wel eens anders geweest. Maar dit seizoen zijn blijkbaar maar weinig spelers ertussenuit in deze stormachtige regendagen.
Ook papa Granqvist is er na 3 weken weer bij. Mooi man.
De doelmannen hebben zoals altijd eerst geloot. Cillessen Team Groen, Oblak Team Wit. Dan worden de lootjes klaar gelegd voor de spelers. Als de kruitdampen dan zijn opgetrokken zijn Xabi Alonso, Stam, Klose, Fabregas, Ronaldo en Zidane ingedeeld bij Team Groen. Deze heren kunnen wel een storm doorstaan lijkt me.
Zij nemen het op tegen Oblak dus, Ballack, Jancker, Weigl, Rooney en Granqvist van Team Wit. Veel spelers voelen zich toch een beetje somber wanneer de blaadjes vallen en de dagen korter worden in de herfst. Maar Team Wit twijfelt nog. Uiteindelijk gaat toch de kop omhoog en gaan met die banaan.
Wedstrijdsecretaris Thymo, die afgelopen week trouwens 20 is geworden, moet bijbeunen bij de lokale boer en kan er vanavond helaas niet bij zijn. Felicitaties moeten dus nog even wachten.
VAR Buffon is wel gewoon aanwezig en hij start de klok.
Als het eerste half uur er dan op zit, staat er een 4 – 0 voorsprong voor Team Wit op het bord.
Dat was natuurlijk te verwa….. ??????????
4 – 0 voor Team Wit !?!? Watblief? Dit moet toch een tikfout zijn?
Ik check het voor de zekerheid nog even maar het klopt toch echt. Team Wit leidt met 4 – 0 tegen een creatief Team Groen dat ook nog eens overloopt van loopvermogen. Nee, dit is geen grap.
Zoals verwacht raast Team Groen als een herfststorm door de zaal maar de bomen van Team Wit blijven overeind. Ondanks de aanhoudende storm op het doel van Team Wit gaat de bal er niet in. Door de wind zwaait de bal te vaak af van het doel. Schoten op het doel van Oblak zijn een prooi van de doelman.
Team Wit acteert de eerste helft als een zeer behoudend maar onberekenbaar herfstbriesje.
Team Wit laat Team Groen voetballen en beperkt zich tot verdedigen. Aanvallen wordt behoudend en zonder risico gedaan. En toch levert dit zowaar 4 doelpunten op in die eerste 30 minuten.
Het eerste kwartier valt geen doelpunt.
Dan een penalty voor Team Wit wegens hands van Stam in de cirkel.
Weigl achter de bal maar hij schiet recht op Cillessen. Nog steeds geen doelpunt.
Totdat Ballack opeens op de juiste plek staat en de 1 – 0 voor Team Wit binnen tikt.
De 2 – 0, 3 – 0 en 4 – 0 komen vervolgens op naam van Weigl. Eerst een schitterende pass van Jancker, dan een schitterende pass van Rooney en tot slot een tikkie breed van Granqvist die allen door Weigl op waarde worden geschat.
Wat een sensatie is dit?
Toch hebben de spelers van Team Wit niet het gevoel dat ze er al zijn.
Aan de andere kant heeft Team Groen nog altijd het gevoel dat het kan terugkomen in de wedstrijd.
Na een minuut of 5 in de tweede helft scoort Team Groen dan ook eindelijk. Klose loopt weg uit de rug van zijn directe tegenstander en tikt de bal dan van dichtbij snel langs Oblak. Het staat 4 – 1.
Vanaf dit moment voelt onze Eminente Grijze Herder dat de wedstrijd wel eens zou kunnen kantelen. Dat die doelpogingen van Team Groen nu wel succesvol zijn. Dat de 4 – 1 het breekpunt in de wedstrijd is.
Zo’n 10 minuten later staat een 4 – 4 stand op het scorebord.
Hoe is het mogelijk?
Je weet dat het niet mag gebeuren en toch gebeurt het. Zo veel anders verdedigt Team Wit niet. Het is de angst die erin is geslopen. Angst voor de tegenstander. Dat zij het onmogelijke toch mogelijk gaan maken.
FC Barcelona – PSG maart 2017. De Spanjaarden maken een 4 – 0 nederlaag in Parijs goed met een 6 – 1 zege in Camp Nou.
Liverpool – FC Barcelona mei 2019. Liverpool maakt een 3 – 0 nederlaag goed door op sensationele wijze met 4 – 0 te winnen in een kolkend Anfield.
Ook hele grote clubs in Europa hebben in het verleden al op spectaculaire wijze verloren na een zekere voorsprong.
Daar lijkt het nu ook voor Team Wit op uit te draaien.
Stam passt in op Zidane. Zidane speelt terug op de doorgelopen Stam. Aannemen met links en afwerken met rechts. Het staat 4 – 2.
De voorsprong begint Team Wit te ontglippen.
Xabi Alonso aan de bal net over de middenlijn. Na een schitterende solo tikt hij de bal beheerst in het doel. Het staat 4 – 3.
Team Groen voelt het gebeuren. En Team Wit ook.
Even later schiet Fabregas de gelijkmaker binnen, 4 – 4. Gebeurt het verdomme toch.
Nu moet Team Wit ook nog opletten dat het in het restant van de wedstrijd niet ook nog helemaal zoek wordt gespeeld.
De herfststorm van Team Groen komt maar niet uitgeraasd. Team Wit moet alle zeilen bijzetten. De bomen van Team Wit kunnen nu zomaar knappen.
Ho, Team Wit komt nog eens in de cirkel van de tegenstander.
Weigl op rechts aan de bal. Met een verdediger voor zich kan hij toch op doel schieten ….. GOAL !!! Team Wit neemt toch weer de leiding, 5 – 4.
Dit had ook Team Groen niet meer verwacht. Er gloort weer hoop aan het eind van de horizon. Team Wit leeft nog.
Twee minuten later een kreet van opluchting als Fabregas opnieuw de gelijkmaker scoort. Als de 5 – 5 valt pept Xabi Alonso al zijn ploeggenoten op om nu toch echt door te zetten. Team Groen moet deze pot winnen.
Team Wit wil gewoon een punt uit het vuur slepen. Dat zou al een prestatie van formaat zijn.
Dan Team Groen weer in de aanval. Zidane aan de bal met twee afspeelmogelijkheden. Maar beide teamgenoten worden gedekt en dus besluit Zidane maar zelf te schieten. Ruim 3 meter buiten de cirkel legt hij aan. Ondanks het vrije zicht van doelman Oblak kan hij de bal niet keren. Hoe kan dat nou? Oblak heeft alles. Staand, gebogen en zelfs liggend in het doel hield hij ze eruit vanavond. Maar op deze gepunterde bal van Zidane heeft hij geen antwoord. Team Groen juicht, 6 – 5. Is Team Wit er toch weer ingetuind. Net als vorige week. De ploeg leert er dan ook niet van.
Als Zidane de waarschijnlijk winnende goal scoort, zijn er nog minder dan 2 minuten te spelen. Alles of niets met alle risico’s van dien voor Team Wit.
Team Groen zal nu toch geen fout meer maken?
Ronaldo aan de bal bij de cirkel van Team Wit. De bal gaat uit maar er is een vrije trap. Een wat? Een vrije trap. Door de harde wind is de beslissing maar moeilijk te verstaan. Alleen spelers in een straal van 5 meter krijgen mee dat er een vrije trap is. Voor wie? Voor Team Groen? Voor Team Wit? Alle spelers op de helft van Team Groen hebben sowieso geen idee wat er aan de hand is. De wind suist hen om de oren waardoor ze niets mee krijgen van wat zich daar achter allemaal afspeelt.
Uiteindelijk neemt Ronaldo de vrije trap en schiet Zidane snoeihard binnen, 7 – 5. Mooie goal trouwens, zo met buitenkantje rechts.
Door de lichte consternatie over de vrije trap eindigt de wedstrijd enigszins guur. En zuur ook nog voor Team Wit.
Gelijk na de wedstrijd spreekt de ZVVH opnieuw af duidelijker te communiceren bij vrije trappen.
Net als voor alle andere grote competities vorige week overeen is gekomen, zal ook het scheidsrechtersteam van de ZVVH in dergelijke situaties spelers en publiek duidelijker van informatie voorzien.
De spelers van Team Wit blijven net als vorige week weer met een kater achter. Zo dichtbij en toch weer helemaal niets. Zo moeten de spelers van Ajax zich vorige seizoen hebben gevoeld na de nederlaag tegen The Spurs in de halve finale van de Champions League. Als de wind is gaan liggen blijft Team Wit met niets achter. Ontgoocheling is misschien wel het juiste woord. Team Wit had vanavond voor een grote stunt kunnen zorgen. Nu is het een grote sof.
Team Groen heeft de afgelopen weken laten zien dat je tot de laatste minuut gefocust moet blijven. Net als het Nederlands Elftal worden wedstrijden in de slotfase in hun voordeel beslist. Dat is karakter tonen.
De regerend kampioen heeft inmiddels 9 punten voorsprong en lijkt hard op weg zich tot Herbstmeister te laten kronen.
In de derde helft wordt dan weer vrolijk gezongen door de ZVVH. Niet 1 keer, niet 2 keer maar liefst 3 keer wordt het “Lang zal ze leven” ingezet.
Eerst wordt Stam toegezongen, hij is afgelopen week jarig geweest.
Toen heeft de ZVVH met een kleine vertraging voor Gitek gezongen. Silvia hing om de nek van Ravanelli en Oblak en liet zich helemaal gaan. Zeker toen ze hoorde dat de ZVVH haar eetbaar ondergoed cadeau had gedaan ter gelegenheid van hun 20-jarig bestaan.
En tot slot is ook nog eens meerstemmig gezongen voor papa Granqvist. Na 3 weken afwezigheid vierde hij met de boys de geboorte van zijn zoon.
Ja, bij zo’n vol programma moeten de kelen goed gesmeerd worden.
Buiten fluit de wind. De bomen zwiepen heen en weer. De kraag van de jas kan omhoog.
Herfst. Het waait. Het regent. En het rijmt nergens op.
Uw Aller King Louis