Dank voor jullie vele positieve reacties naar aanleiding van mijn verslagen in april. Wekelijks heb ik appjes, e-mails en telefoontjes van jullie mogen ontvangen. Zelfs af en toe een liefdesbrief. Blijkbaar is het terugkijken in de memorabele ZVVH geschiedenis zeer gewaardeerd.
Ook hele mooie berichten van jullie WAGs. Van hen heb ik ontzettend veel lieve woorden mogen ontvangen. Ontroerende persoonlijke verhalen over het hoogtepunt van de week als de site ge-update is. Het lichtpunt voor hun mannen in deze donkere tunnel van voetballoze vrijdagen. Wat mij niet allemaal beloofd is zodat ik ook in mei vooral over de ZVVH blijf schrijven. Hoe zou ik dat mijn schattebouten kunnen weigeren?
Dus ook in de maand mei, waarin nog steeds niet mag worden gevoetbald, zal ik jullie wekelijks een update sturen.
Maar wel met een andere insteek.
We weten allemaal dat bij de ZVVH ieder seizoen opnieuw weergaloze wedstrijden zijn gespeeld. Ook bij de ZVVH ligt winst en verlies soms akelig dicht bij elkaar. Bij de ZVVH zijn kampioenschappen verspeeld en weggeven. En tegelijkertijd zijn diezelfde kampioenschappen groots gevierd.
Maar bij de ZVVH draait het niet alleen om voetbal. Ook gezelligheid, vriendschap, kameraadschap en sportieve waardering staan hoog in het vaandel. De ZVVH is méér dan een club. Voor veel spelers voelt de ZVVH als een warm bad. Vergelijk het maar met het Douwe-Egberts-gevoel.
Of denk aan de woorden van Tom Jones: It’s good to touch the green, green grass of home. Maar dan in de zaal.
Juist omdat de ZVVH zoveel meer is dan alleen een voetbalclub, kijk ik terug op die speciale momenten die de ZVVH zo bijzonder maken.
En bijna vanzelfsprekend moet ik dan wel beginnen met het J.T.C.U.Z.V.V.H., het Jaarlijks Terugkerend Cultureel Uitstapje van de ZVVH.
Het uitstapje dat zich het best laat samenvatten met de woorden van de Activiteitencommissie Stattler & Waldorf: zoals altijd het leukste weekend van het jaar dat je je niet kunt herinneren maar ook nooit meer zult vergeten.
Het bovenstaande gezegd hebbende wil ik toch een paar herinneringen met jullie ophalen.
Officieel gaat de ZVVH ieder jaar naar Volendam.
Maar waar zijn we met de ZVVH niet overal beland?
Het is ooit begonnen met een trip naar Zwitserland voor een bezoek aan oud-speler Ritzitelli. Daar heeft onze eigen Schnoor hoog in de Alpen als een Amsterdamse Ab Normaal zitten “Mupfen zapfen”.
Ook in België zijn we geweest. Het begon al op de heenweg. Op een parkeerplaats langs de autostrade deed Ballack zijn broek naar beneden en heeft hij, onder het toeziend oog van de Gendarmerie, op de motorkap seks gehad met Kermit de Kikker (de knuffel van Thierry Henri). Dat mocht toen nog allemaal en was vrij normaal in België.
In Antwerpen hebben we op zaterdagavond gegeten bij Grieks restaurant Chema, dat nota bene pas de tweede avond geopend was. Daar werd ons netjes gevraagd of we een formele of een informele bediening wensten. Ook werd ons door het personeel aangeraden bepaalde salades beter niet te eten. Aansluitend heeft de ZVVH zelf de muziek verzorgd en de toko omgebouwd tot een ware Blue Oyster bar. Geen idee hoe lang restaurant Chema daarna nog heeft bestaan.
De stadstour werd trouwens verzorgd door de homofiele Guido. Deze excentrieke persoonlijkheid laat zich het best vergelijken met Martien Meiland. Wat goeoeoeoeoeoed !!!
Tot twee maal toe zijn we daadwerkelijk in Nederland gebleven.
De eerste keer in Scheveningen is de kreet “lekker hoor” geïntroduceerd.
De tweede keer in Amsterdam werd Rooney, na wéér een portie spare-ribs, verboden verder te eten omdat hij het all-you-can-eat-arrangement iets te letterlijk nam. Is hij met honger van tafel moeten gaan. Een schande.
Van Bommel en Amsterdam is nooit een goede combinatie geweest. In zijn voetbaljaren al niet en nu ook niet. Het duurde niet lang voordat hij al weer ruzie had ….. met een toegangspoortje van de metro. Na wat duw- en trekwerk zijn beiden er uiteindelijk zonder kleerscheuren vanaf gekomen.
Maar de ZVVH is door de jaren heen voor het jaarlijkse uitje toch vooral in het geliefde Duitsland neergestreken. Wat we daar allemaal hebben meegemaakt? Onderstaand een kleine selectie waarom deze hunkering naar de Heimat.
In Cochem heeft de ZVVH live cluedo gespeeld, inclusief dode, plaats delict, moordwapen en verdachte.
Datzelfde weekend zijn bij menig Alte Kameraden de harten sneller gaan kloppen toen de ZVVH in vol ornaat, met Deutscher Stahlhelm (Pickelhaube), de rondleiding in de Reichsburg heeft gedaan.
En dan hebben we het nog niet over de danstaferelen ’s avonds in de Warsteiner Sepp.
Diezelfde nacht is Schnoor trouwens erachter gekomen dat in een hoerenknal die Musik immer leise steht.
In Willingen bivakkeerde de ZVVH in het Stern Hotel. Op weg naar een feestje boven op de alm duwde Thierry Henri zijn blote billen tegen het raam van de gondel. De dames in de passerende gondel kakelden van plezier. Zij hadden waarschijnlijk nog nooit zulke sjoene batse gezien. Good MOONING.
In de club van het hotel heeft Van Bommel ’s nachts, liggend op de dansvloer, een break dance act uitgevoerd zonder zich iets te breken. Gasten hebben met open mond van verbazing staan kijken. Al juichend en joelend werd het publiek gek.
De steden Köln en Düsseldorf zijn twee keer aangedaan.
Van de ongeveer 100 mannelijke stadgidsen krijgt de ZVVH een knappe jongedame van ± 20 jaar toebedeeld …. Saskia. Dat is geen toeval, dat is karma.
In beide steden hebben de lokale clubs kunnen zien dat de ZVVH een ware paaldanser in haar midden heeft. Ongelooflijk hoe Klose de paal zonder glijmiddel op en neer ging. En ook gewoon vrouwen wegjagen die te dicht in de buurt van zijn paal kwamen hé. En weer komen verborgen talenten dan tot uiting.
Het mooie van deze twee Duitse Großstädte zijn de vele eetgelegenheden. Dit naar grote tevredenheid van Rooney en Alex. Voor Duitsers is eten echt een traditie. Ze houden in Duitsland nu eenmaal heel erg van lekker en goed eten en drinken. De kwaliteit van hun eten is dan ook heel belangrijk. Bovendien serveren ze bij onze Oosterburen geen geringe porties. Ook dit stemt onze lekkerbekjes Rooney en Alex zeer tevreden. Mocht een ZVVH-er zijn portie onverhoopt niet op krijgen dan kan dit altijd worden doorgeschoven naar onze culinaire alleseters. Zij eten de restjes met smaak op. Mahlzeit !!!
Winterberg. Deze Duitse wintersportplaats was zo vereerd met onze komst dat de ZVVH welkom werd geheten door Sinterklaas in hoogsteigen persoon.
Speciaal voor ons was er die avond een dorpsfeest georganiseerd. De Duitse versie van “De tent sjteit”. Uitgedost met de inmiddels bekende gele zonnebrillen liet de ZVVH zich van zijn beste kant zien. De aantrekkingskracht was dermate groot dat lesbische vrouwen die avond spontaan op het andere geslacht verliefd werden.
Ook in Bonn zijn we geweest. Omdat we erg onder de indruk waren van de rondingen uuuh rondleidingen van Saskia, hebben we haar ook in deze studentenstad weten te strikken voor een stadswandeling. De charmante jongedame nam de ZVVH-boys als een echte moederkloek onder haar hoede. Zij leidde ons langs de Rijn, oude universiteiten, prachtige kerken, stadswallen en -poorten, oude regeringsgebouwen en uiteindelijk naar het Haribo-museum. Ze heeft ons als dank ook nog haar mooiste plekjes laten zien.
Rekening houdend met de inwendige mens werd zo nu en dan gepauzeerd in een Kneipe of Hofbrauhaus voor Kaffee und Kuchen.
Ook Mönchengladbach mag niet vergeten worden. Een select gezelschap van de ZVVH realiseerde daar de snelste ontsnapping uit een escape room óóit. Dermate simpel dat tijdens de opsluiting gewoon tussentijds aan de balie nog een ronde bier gevraagd kon worden. Was? Wie? Warum? Huh?
Tschüß !!! Met de hartelijke groeten van Roel Brouwers.
’s Avonds heeft de ZVVH trouwens nog een N8schicht gedraaid.
Daarom dus Duitsland. Prijs-kwaliteit is altijd goed.
Met de toevoeging dat de ZVVH meestal zelf zorgt voor de kwaliteit van het jaarlijks terugkerend cultureel uitstapje. Vööl sjpass en plezeer.
Met deze korte opsomming van J.T.C.U.Z.V.V.H. door de jaren heen, laat de ZVVH zien dat het meer is dan een club.
Van het organiserend comité mag ik verklappen dat dit jaar het uitstapje naar Pfolendamm zou zijn geweest.
Vanwege het Corona-virus gaat dit dus helaas niet door. De veiligheid en gezondheid van de ZVVH gaat voor.
En dat geldt helaas ook voor feestjes. En feestjes laat de ZVVH zich normaal niet gauw door de neus boren.
Op zaterdag 25 april 2020 was er onder strikte geheimhouding een verrassingsfeest voor Ronaldo gepland waar de ZVVH uiteraard bij aanwezig zou zijn geweest. Helaas, Corona verpestte het weer.
Maar ook in dit geval bewijst de ZVVH nog maar eens dat het meer is dan een club. Gisteren 30 april is een virtuele teammeeting georganiseerd. Tijdens deze meeting werd de alom bekende ZVVH-versie van “Lang zal ze leven” ten gehore gebracht. Op deze ludieke wijze werd toch de 30e verjaardag van Ronaldo gevierd. Deze mijlpaal mag ondanks Corona niet ongemerkt voorbij gaan.
ZVVH, meer dan een club.
Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.
Uw Aller King Louis