Uit de oude doos (2)

Zoals vorige week al aangekondigd gaan we weer een seizoen terug in de tijd.
We zijn aanbeland in het seizoen 2013 – 2014. En geloof het of niet, ook nu had ik weer voldoende keuze een legendarisch wedstrijdverslag te kunnen plaatsen hier.
Het seizoen 2013 – 2014 laat zich het best samenvatten als een van hoge pieken en diepe dalen.
Een seizoen, zoals vele andere seizoenen, met ware ssssrillers van wedstrijden die tot de laatste minuut spannend zijn. Finale waardige voetbalgevechten die aan het einde pas gewonnen worden. Of juist niet.
Een seizoen, zoals vele andere seizoenen, met complete afdroogpartijen waarbij na 5 minuten al alle tactische voornemens overboord gegooid kunnen worden. Tevergeefs en tegen beter weten in redden wat er nog te redden valt … vrouwen en kinderen eerst.
Een seizoen waarin Team Groen 7 wedstrijden voor het einde kampioen wordt en het restant van het seizoen geen wedstrijd meer weet te winnen.
Een seizoen waarin Ravanelli ons allen op een verschrikkelijke manier heeft laten schrikken. Zelf geeft hij doodleuk aan dat hij een vibrator moet laten inbouwen.
Een seizoen waarin onze vriendinnen van HV Wijnandia kampioen zijn geworden.
Een seizoen waarin hoge opkomsten (17 speelrondes > dan 12 spelers) werden afgewisseld met flutwedstrijden waar de ZVVH nauwelijks twee volwaardige teams op de been kreeg en met minder dan 10 spelers (6x) gevoetbald moest worden.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor het wedstrijdverslag van 4 oktober 2013 omdat deze typische ZVVH-wedstrijd het hele seizoen verwoordt.

Wedstrijdverslag vrijdag 4 oktober 2013 – speelronde 8

Heren,
Vrijdag 4 oktober, werelddierendag. Dan is het gewoon logisch dat ik deze keer een dierlijk wedstrijdverslag maak.
Na getuige te zijn geweest van allesbehalve een draak van een wedstrijd, ben ik apetrots op jullie. Sterker nog ik ben zo trots als een pauw. Wat beide teams vrijdag aan spektakel, spanning en sensatie hebben geboden is ongelooflijk. Zelfs Buffon, die vanwege een blessure aandachtig toeschouwer was, kreeg er kippenvel van.
Team Geel speelde met Van Bommel op doel, Marcelinho, Zidane, Thierry Henr”i” en Ravanelli. Kat in het bakkie zou je zeggen. Maar de samenstelling van Team Groen was ook niet voor de poes: Rooney in de goal, Ballack, Fabregas, Schweinsteiger, Jancker en tot slot werd daar Klose ook nog aan toegevoegd.
Nadat beide teams de kat uit de boom hadden gekeken scoorde Thierry Henr”i” na exact dertien minuten de 1 – 0 voor Team Geel. Een uitbal voor Team Groen aan het raam van de kantine. Schweini neemt hem en ziet Ballack op de cirkel zo vrij als een vogel. Die krijgt de bal en neemt hem vol op de wreef. Negen van de tien keer kun je deze bal dan halverwege de Emmaberg in het hertenpark ophalen maar niet vrijdagavond, 1 – 1. Lekkere goal. Team Groen werkte als een paard en liep voor de pauze uit naar 3 – 1. Na zijn beginnende klachten over hielspoor voelde Jancker zich weer zo fris als een hoentje (2 – 1) en Schweini passeerde Marcelinho op de middenlijn zo gladjes als een paling in een emmer snot en tekende voor de 3 – 1. Marcelinho wilde nog wel achter hem aan maar was zo traag als een slak. Tijdens de drinkpauze kwam de aap uit de mouw: Ravanelli had zijn veters niet goed gestrikt en nam uitgebreid de tijd dit te herstellen. Deze oude vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Maar ja, ook voor hem geldt: iedere wijze uil is ooit een uilskuiken geweest. Vooruit met de geit, op naar de 2e helft.
Team Geel wilde gelijk de koe bij de horens vatten en deed met haar tweede goal. Zidane en Van Bommel speelde weer eens met elkaar en deze twee tortelduifjes vonden elkaar op het juiste moment, 3 – 2. Rooney, toch een beer van een vent, was kansloos op dit geniepige schot van Zidane. Toch was het Team Groen dat verder uitliep. Eerst was Schweini er als de kippen bij om met een counter de 4 – 2 te maken. Daarna was Jancker de koele kikker die in een 1 tegen 1 Van Bommel de baas was, 5 – 2.
Team Geel speelde goed maar het kwam er tot dan toe niet uit. Het was als een eendagsvlieg die zijn dag niet had. Team Geel leek echter geenszins van plan zich als een mak lammetje naar de slachtbank te laten leiden. Het kat en muis spel was afgelopen. Zeker bij de ZVVH weet je nooit hoe een koe een haas vangt. Als Team Groen dacht dat de overwinning al binnen was dan had het op het verkeerde paard gewed. Als een wolf in schaapskleren volgde de wederopstanding van Team Geel. Binnen no time kwam het terug tot 5 – 5. Team Geel was herrezen en liet Team Groen op momenten voor aap staan. Team Groen wisselde van doelman (Schweini in, Rooney out) maar dat was struisvogelpolitiek. Daar lag het niet aan. Maar ja, een kat in nood maakt rare sprongen. Klose, die aanvallend tot dat moment nog geen vlieg kwaad had gedaan, lepelde met links de 6 – 5 binnen voor Team Groen en verschafte zijn mannen even wat lucht. Team Geel leek zich hier echter niet bij neer te leggen. Twee minuten later rolde Schweini de bal naar Ballack aan de lijn. Die liet zich kinderlijk eenvoudig de bal ontfutselen door de gehaaide Thierry Henr”i”. TH natuurlijk richting goal en als door een wesp gestoken Ballack erachteraan. Vergeefse moeite, 6 – 6. Ravanelli zag met zijn haviksogen dat Schweini te ver voor zijn goal stond en maakte met een prachtige lob de mooiste van de avond, 7 – 6 voor Team Geel. Nu waren de rollen omgedraaid en moest Team Groen in de achtervolging. Rooney aan de bal en dribbelde voorzichtig door het midden richting het doel van Team Geel. Als van Team Geel dan niemand een poging waagt om hem het schieten te beletten dan bind je de kat op het spek. Met een bekeken schot maakte Rooney weer gelijk, 7 – 7. De beer was los met nog 12 minuten te spelen. Met zijn lepe linkerpoot tikte Marcelinho Team Geel weer op voorsprong, 8 – 7. Nog in diezelfde minuut kwam Team Groen via Fabregas weer langszij, 8 – 8. Je zou denken dat een ezel zich geen twee keer aan dezelfde steen stoot maar weer was Schweini de gebeten hond. Hij tikte de bal niet breed naar Klose maar naar Ballack in de dekking. Zidane onderschept, geeft hem mee in de loop van Thierry Henr”i” die dat varkentje wel even waste, 9 – 8. Om 19.57u maakte Team Geel de bevrijdende 10 – 8, tenminste zo leek het. Want nog geen 60 tellen later lag de bal al weer aan de andere kant in het net. Schweini speelt hard in op Jancker. Die staat rond de cirkel met de kont naar de goal en Zidane in zijn rug. Even balletje naar rechts, beetje verdraaid uithalen en “koekoek” 10 – 9. Zidane was het haasje. Het kon nog steeds. Team Geel hield de laatste anderhalve minuut echter professioneel balbezit. De drie punten mochten niet meer verspeeld worden.
20.00u het zit er op. Wat een pot. Als je echt wilt mierenneuken kun je zeggen dat 3 persoonlijke fouten Team Groen de das hebben omgedaan. Maar dat vind ik te veel muggenzifterij. Achteraf is het ook makkelijk de koe in de kont te kijken. Je kunt niet echt een zondebok aanwijzen voor deze nederlaag. Dit was het neusje van de zalm. Als je nu nog gemekker wilt horen dan koop je maar een geit. Buffon stelde vast dat hij in ieder geval niet voor de kat zijn viool is komen kijken. Ook hij heeft genoten.
Moet ik voor deze avond überhaupt nog een KLITTY VAN DE KLUB benoemen? Voor velen ben ik een kwal van een vent, laat ik me dan ook maar als zodanig gedragen. Laat ik dan ook maar meteen het meest slechte moment van de avond belichten. Zidane rukt op aan de linkerkant van het veld. Jancker ziet het gebeuren en grijpt hardhandig in. Schijnbaar werkte het bij hem als een rode lap op een stier want zonder met de ogen te knipperen knikkert hij Zidane richting zijlijn, zo half op de matten. Het was bij de beesten af. Zidane huppelt als een aangeschoten antilope. Jancker geeft hem een hand en verontschuldigt zich, maar ja dan maak je ook iemand blij met een dode mus. Als een olifant door de porseleinkast rennen en dan sorry zeggen. Typisch gevalletje krokodillentranen huilen.
Enfin, toch proficiat met deze bekroning.

Uw Aller King Louis

Stel je nou eens voor dat er beelden zouden zijn geweest bij dit wedstrijdverslag, ingesproken door die karakteristieke stem van de bekroonde stemacteur David Attenborough (bekend van tal van natuurdocumentaires), dan krijg je een verrekt spannende sportieve natuurfilm. Een kruising tussen de animatiefilms Madagascar en Happy Feet.
Bij de ZVVH zie je trouwens iedere vrijdag de serie “Happy Foot(ball) in Madagitek”.
Volgende week een terugblik op het laatste seizoen dat schriftelijk is vastgelegd.
Vooruit met de geit !!!
Of beter gezegd: achteruit in de tijd.

Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.

Uw Aller King Louis