Het seizoen 2012 – 2013 is het laatste seizoen waar schriftelijke verslaglegging van is gedaan. Of beter gezegd het eerste.
Ga er maar van uit dat in voorgaande seizoenen ook hilarische en heroïsche duels zijn gespeeld bij de ZVVH maar daar is helaas geen bewijs meer van. Vanwege tussentijdse wisselingen van provider of opheffing van de website zijn deze waarschijnlijk verloren gegaan of kwijt geraakt. Weg !!!
Achter af bezien een doodzonde. Helaas, het is niet anders.
Vanaf het seizoen 2012 – 2013 is dus wél wekelijks het wel en wee in de wedstrijden van de ZVVH beschreven en gepubliceerd.
En ook deze heb ik weer allemaal opnieuw gelezen. Aangezien ik mij nog al gemakkelijk kan verplaatsen in de tijd van toen heb ik veel wedstrijden mogen herbeleven. Als de dag van gisteren. Wat een seizoen.
Een seizoen waarin het kampioenschap wéér in de allerlaatste wedstrijd beslist werd.
Een seizoen waarin een zinderend slot van de competitie deze apotheose tot gevolg had.
Een seizoen waarin Team Geel uiteindelijk voor de vierde keer op rij tot kampioen werd gekroond. Toen wel nog.
Een seizoen met héél veel blessures.
Een seizoen waarin sommige spelers zelfs meerdere keren (lang) geblesseerd zijn geraakt.
Een seizoen waarin té vaak met té weinig spelers is gevoetbald (< 10 spelers).
Een seizoen waarin zeker gewaande voorsprongen toch uit handen werden gegeven. En bijna onoverbrugbare achterstanden op miraculeuze wijze werden rechtgezet.
Een seizoen waarin Rooney, Fabregas en Gascoigne officieel aan de selectie van de ZVVH zijn toegevoegd.
Een seizoen waarin grote nederlagen en nipte overwinningen elkaar opvolgden en afwisselden.
Een seizoen waarin Schnoor en Ravanelli bijna wekelijks tot de uitblinkers behoorden.
Deze keer vond ik het echt moeilijk om te kiezen welk verslag ik jullie zou tonen.
Wat een slapstick verhalen heb ik kunnen noteren over de ZVVH. De ene lachwekkende scène na de andere krankzinnige actie. Het leek soms wel een voetbalcomedy met een heel hoog Mr Bean, Louis de Funes en Benny Hill gehalte. Zo’n seizoen dus.
Na intiem beraad met mijzelf heb ik dit kostelijke seizoen gekozen voor het wedstrijdverslag van vrijdag 25 januari 2013.
Die dag was er een zwakke wind uit het zuid-zuid-oosten. Een ijsdag met een gemiddelde temperatuur van -5,3 °C en een gevoelstemperatuur van -9,3 °C.
De zon scheen 4,7 uur en er viel geen neerslag. Het was een half bewolkte dag.
Wat heeft dit weerbericht te maken met het wedstrijdverslag van de ZVVH? Nou, helemaal niets. Ik vond het gewoon leuk om even te melden.
Onderstaand het verslag.
Wedstrijdverslag vrijdag 25 januari 2013
Heren,
Het was al weer 10 wedstrijden geleden dat er eindelijk weer eens een partijtje 5 tegen 5 kon worden gespeeld. Dan zijn er dus 2 mensen meer in het veld en dat is weer even wennen voor de heren. Het duurde tot de 11e minuut voordat de eerste keer het net werd gevonden. Team Groen, met Schnoor, Zidane, Ballack, Klose en Thierry Henr”i”, tekende voor de 1 – 0. Ja jullie zien het goed. Het viertal veldspelers van Team Groen was net als verleden week bij elkaar geloot. Na een mooie uitslag verleden week lag er dus een enorme druk op de schouders van Schnoor die deze week het team versterkte. Nog voordat Team Groen op voorsprong kwam had hij al een schitterende redding op een schot van Marcelinho. Marcelinho speelde overigens met Ravanelli, Alex, Van Bommel en Jancker op goal. Na de 1 – 0 ging het overigens snel met de doelpunten. Maar net als verleden week was Team Groen net iets sterker. De passes kwamen aan, en ook nog eens op tijd. Er was oog voor de medespelers tijdens de aanval. En er werd met z’n allen verdedigd. Schnoor complimenteerde zijn mannen achteraf dan ook terecht. Precies op het half uur leidde Team Groen met 6 – 3. Team Geel wilde wel maar kon niet veel potten breken tegen dit sterke Team Groen. De instelling van Team Geel was als een Chinese rijsttafel: heel veel maar toch niet genoeg. In de 2e helft bleef ook nog eens de ommekeer uit waardoor het een te verwachten overwinning voor Team Groen werd. En ondanks dat Team Geel niet meewerkte aan een mooie wedstrijd liet Team Groen dat geweldig veldspel van één team ook geil kan zijn om naar te kijken. Het spelbeeld van vrijdag was een underdog die soms aardig kon meekomen en een topploeg die op de beslissende momenten keihard toesloeg. Schitterend samenspel, prachtig uitgespeelde kansen, goed coachende medespelers. En dat resulteerde in een dikverdiende 12 – 5 overwinning. En daarmee komt Team Geel goed weg. Voor de achtste keer op rij heeft Team Groen niet verloren. Jaaa dat geeft je zelfvertrouwen. En Team Geel zal nu echt een keer het tij moeten keren want dit gaat echt wel in de koppies zitten van de mannen. Word je bij Team Geel ingeloot en dan sta je al met 1 – 0 achter. Er moet een keer een overwinning komen…en snel !!
KLITTY VAN DE CLUB is Thierry Henr”i”, die in de bloei van zijn leven zit. Vlijmscherp voor de goal. Altijd geil naar een doelpunt. Die ongenaakbaarheid van Henr”i” spreekt me aan. En met mij de dames van de handbal. Hij laat zich niet gek maken. Hij gaat altijd uit van eigen kracht. Het fijne van Henr”i” vind ik dat hij bescheiden doet. Hij weet dat hij alleen door zijn shirt uit te doen, dames die al 5 jaar op zoek zijn naar hun G-plek dingen laat voelen die hun moeders in hun jonge jaren alleen op een stationair draaiende brommer voelden. Mag je daar een beetje gelukkig van worden? Je hebt ook andere spelers binnen de ZVVH. Die hebben alle hoop op een strak buikje laten varen. Ook dat vind ik mooi, als je vrede hebt met je eigen lichaam. Neem Ballack, die doet niet zijn best om uit te zien als Thierry Henr”i”, als je weet dat je de uitstraling van een campingbaas in een tuinstoel hebt. Of neem Schweinsteiger, die kun je 14 pakken van Hugo Boss over elkaar aantrekken en dan nog ziet hij er uit als Boer Krelis die in het weekend de klei van zijn tractor staat te spoelen. Of neem Jancker en Alex, de meest Hollandse voetballers ooit. Dan denk je toch meteen aan het hulpje van de melkboer die je lege flessen komt omwisselen. Of neem Marcelinho. Zeer aardige voetballer maar hij ziet met zijn prachtig verontwaardigde hoofd uit als een levende postzegelnatmaker-machine. Wachten tot de onderlip gaat hangen en hop, postzegel op zijn tong. Of neem Schnoor, die geen enkele wedstrijd zonder te boeren het veld kan verlaten. Die boert alsof iemand in het dorp Oude Schapema een koe met een hark op haar uier slaat. Sexy voetbal bij de ZVVH, dat is Van Bommel die in de douche drie kwartier uitgebreid zijn kont staat te wassen. Weg zeep ! En zo kan ik nog even doorgaan, aan vergelijkingen geen gebrek. Dat is de ZVVH. Dat is mijn ZVVH. Dat zijn precies de redenen waarom ik wekelijks in de Hulsberger Sportarena mijn notities maak. Henr”i” proficiat ! ZVVH, ga zo door.
Tot slot: ik heb vrijdagmiddag hoogstpersoonlijk Loddar met mijn bezoek vereerd. Onze man uit Geweusteroa heeft een kijkoperatie ondergaan maar heeft daar zelf niet veel van gezien. Tot twee maal toe heeft hij zichzelf van de binnenkant kunnen zien. Onder het mom van “de druk viel weg en het licht ging uit” bagatelliseerde hij deze kwestie. De ZVVH weet namelijk al jaren dat hij de druk niet aan kan. Komt wel weer. Na de Carnaval mogen we hem voetballend weer terug verwachten. Volgende week komt hij in ieder geval een biertje drinken. Beterschap!
Uw Aller King Louis
Wat een verhaal !!!
Als je de wedstrijden van de ZVVH via zoiets als “uitzending gemist” zou kunnen terugkijken … … man man man. Alleen al de samenvatting zou stof genoeg zijn om dagelijks een praatprogramma vol te lullen over deze club.
Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.
Uw Aller King Louis