Natuurlijk hebben we hen niet vergeten. Onmogelijk.
Vanzelfsprekend hebben de Nestor van de club en onze Eminente Grijze Herder ook een nieuw shirt van de special edition ontvangen.
Door omstandigheden zijn hun shirts alleen later besteld. Nadat uiteindelijk de nabestelling geplaatst was, kwam door het aanhoudende Corona-virus een verdere aanscherping van het winkelbeleid. Wéér Corona die de ZVVH dwars zit.
Dus winkel dicht, productiestop, langere levertijd, beperkte afhaaltijden, maar uiteindelijk werd door Stattler van het duo Stattler & Waldorf toch ook aan hen een nieuw shirt overhandigd.
Wat waren die twee blij Stattler te zien.
Schnoor heeft de hele tijd meneer en u tegen hem gezegd. Compleet van de wap af dat hij weer eens iemand van de ZVVH zag. Of Stattler het lef had een Leffe mee te drinken? Hij had ook voor kaas en worst gezorgd. Keurig verpakt in een plastic boterhamzakje. Precies zoals we van hem gewend zijn.
Daarna naar Ravanelli. Hij was tot tranen toe ontroerd dat hij dit prachtige shirt in ontvangst mocht nemen. Al stotterend van vreugde en trots vroeg hij of Stattler een portie bitterballen met hem wilde delen. Natuurlijk onder het genot van een goudgele rakker. Wat kan het leven toch eenvoudig mooi zijn.
Met het dragen van de shirts gaan de heren even terug in de tijd. Terug in de tijd van nostalgie. Terug in de tijd van hun gloriejaren. Terug in de tijd van Schnoor en Ravanelli. Gouden tijden hebben we met hen beleefd. “Glory days” zong Bruce Springsteen hierover.
Ook zij hebben vervolgens gehoor gegeven aan het verzoek een foto met het nieuwe shirt te maken.
Eerlijk is eerlijk, het ziet er nog steeds vertrouwd uit. Kijk eens naar die glunderende gezichten.
Echter, geheel in de lijn der verwachtingen is er ook bij deze twee oldtimers het e.e.a. op te merken.
Laten we eens beginnen bij joker Schnoor. Mijn eerste indruk is dat deze foto een carnavaleske uitstraling heeft. Typisch Schnoor met zijn grappen en grollen. Onze Amsterdammer doet Carnaval wanneer het hem uitkomt.
Om te beginnen zie ik in zijn linkerhand een pilsie. Dat is op zich niets vreemds. Maar wat zit er op zijn rechterschouder? Is dat iets van een erotische vlinder? Ik bedoel een exotische vlinder. Typefout, de R en de X liggen ook verrekte dicht bij elkaar op het toetsenbord.
En dan links van zijn hoofd. Dat lijkt wel een papieren zwaard. Of een voorbinddildo, dat kan ook.
En tot slot zijn schoeisel. Rechts een schoen, links alleen sokken. Het lijkt erop dat dit in ieder geval niet zijn eerste pilsie is deze dag.
Op de achtergrond zie ik dan nog een hondenmand en een grote knuffel, nou dan weet ik het wel hoor. Dat wordt weer in de mand slapen vannacht. Welterusten !!!
Dan grapjas Ravanelli. Hij vond het nodig om mij meerdere foto’s van zichzelf te sturen. Zo trots als een hond met zeven lullen. Of een aap met zeven staarten. Of gewoon een pauw. Een trotse pauw. Kijk hem eens pronken.
Maar ook aan zijn foto’s valt me het e.e.a. op.
Zo lijken de eerste twee foto’s op het eerste en tweede gezicht erg veel op elkaar. Toch is er een wezenlijk verschil. Let eens op z’n handen. Probeert Ravanelli mij iets duidelijk te maken? Seint hij een boodschap naar me? Is dit voetbalgebarentaal? Vooral de tweede foto lijkt mij vrij weinig met voetbal te maken te hebben gezien de stand van zijn vingers. Maar goed, dat is mijn gekke gedachte.
Op de andere twee foto’s kijkt hij als een echte baas de camera in. Wie doet mij wat. Oké, hij zou iets rechter kunnen staan maar dat zal met het schoeisel te maken hebben. De wondersloffen van Ravanelli.
Gezien de derde foto weten we nu wel waar schoonzoon Granqvist zijn pose van heeft geleerd.
Ja heren, ook jullie ontkomen niet aan de waarheid van mijn scherpe pen. Ik heb bewust geen rekening gehouden met jullie leeftijd. Dat zou leeftijdsdiscriminatie zijn. Ook jullie worden als grote mannen behandeld.
Tot slot nog één vraag: wie van de spelers heeft daadwerkelijk gecontroleerd of de R en de X dichtbij elkaar staan? Eerlijk zeggen hè.
Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.
Uw Aller King Louis