Morgen begint officieel de lente en dat heeft een magische uitwerking op de mens. We worden gelukkig van de lente.
De zon gaat steeds meer schijnen en alle planten, bomen en bloemen gaan weer groeien en bloeien. Dieren komen uit hun winterslaap. Vogels gaan nestelen en broeden. En in de lente worden veel jonge dieren geboren.
Je proeft en ruikt overal het voorjaar. Je ziet letterlijk de flora en fauna opnieuw tot leven komen.
En dan is de link naar de GaiaZOO snel gemaakt.
GaiaZOO trekt jaarlijks ongeveer 450.000 bezoekers, iets meer dan het seizoenstotaal van de ZVVH.
De naam Gaia verwijst naar de Griekse godin van de aarde. De zogenaamde Gaia-gedachte gaat ervan uit dat de aarde één groot levend orgasme is … ik bedoel organisme is.
In GaiaZOO verblijven ongeveer 150 verschillende diersoorten. Naast bekende dierentuindieren als gorilla’s, neushoorns en leeuwen verblijft er ook een aantal soorten die vrijwel niet of helemaal niet in andere dierentuinen voorkomen.
Inmiddels hebben talloze onderzoeken aangetoond dat mensen en dieren veel op elkaar lijken, en andersom. In gedrag, in communicatie, in emotie etc.
Zo kunnen ook de ZVVH-spelers vanwege bepaalde eigenschappen of kenmerken aan een bepaald dier van GaiaZOO gelinkt worden. Nadat ik menig rondje door het park ben gelopen en alle dieren heb bestudeerd en geanalyseerd heb ik op basis van mijn bevindingen ook zo’n vergelijking voor alle ZVVH-spelers kunnen maken.
Onderstaand de ZVVH-selectie in het dierenrijk van GaiaZOO.
Laten we beginnen met de dieren die qua uiterlijk het meest op de mens lijken … de apen.
Doodshoofdaapje: een duidelijk evenbeeld van Alex. Zo komen beiden uit Zuid Amerika. Maar daarnaast is het voor het doodshoofdaapje altijd etenstijd, net als Alex. Houdt het doodshoofdaapje van knuffelen, net als Alex. En kunnen doodshoofdaapjes door gezichtsuitdrukkingen en geluidjes een bepaalde boodschap overbrengen, net als Alex. Op één vlak verschillen de twee dan wel weer. Doodshoofdaapjes leren al spelend hoe ze moeten wegduiken, verspringen, hoogspringen en schijnbewegingen maken. Dat heeft Alex nooit geleerd, die kent maar 1 stand … rechtdoor.
Gouden leeuwaapje: oftewel de Leontopithecus rosalia. Het gouden leeuwaapje wordt beschouwd als een van de mooiste apensoorten. Hij heeft een zijdeachtige, rossige, goudoranje vacht en manen die als een prachtige baard rond zijn gezicht zitten en lijkt zo sprekend op onze De Rossi. De goud-rossige baard van De Rossi. Bovendien is het gouden leeuwaapje opgenomen in een fokprogramma. Hier zal ik verder niet over uitweiden.
Kuifmangabey: de naam zegt het al. Het meest opvallende is zijn rechtopstaande kuif. Precies, net als Klose. Die kamt zijn haren ook altijd met een mooi kuifje. Net als de kuifmangabey is ook Klose van het communicatieve soort. Nog een overeenkomst: beiden hebben kale billen.
Rode brulaap: natuurlijk is dit Xabi Alonso. Wat de een in het bos doet, doet de ander in de zaal. Beiden kunnen prachtige klanken produceren, soms voorzien van een mooie nagalm. De kunst hierbij is het strottenhoofd dermate aan te passen zodat je de luide brullen kunt voortbrengen.
Westelijke laaglandgorilla: in zijn doen en laten heeft het gedrag van de zilverrug veel overeenkomsten met onze Eminente Grijze Herder. De zilverrug zoekt vaak een hoger gelegen plekje op om zo goed overzicht te houden over het wel en wee van zijn familie. Onze Eminente Grijze Herder zit ook altijd hoog op de tribune om de verrichtingen van zijn ZVVH-familie te overzien. Gorilla’s zijn van nature verre van agressief en laten zich alleen gelden als iets fout dreigt te gaan. Ook daarin zien we Onze Eminente Grijze Herder terug als hij na de wedstrijd met een paar worden laat weten wat hij ervan vond. En dan die gelijkenis van die prachtige zilveren haren bij de gorilla die aangeven dat hij het brein en de baas van de groep is. Ook de zilveren haardos van onze Eminente Grijze Herder straalt een en al wijsheid uit. De gorilla eet vanwege de vele voedingsstoffen wel eens zijn eigen poep op. Dat doet onze Eminente Grijze Herder dan weer niet, hij houdt het liever bij een lekker Juupke. Daar zitten ook voedingsstoffen in.
Dan gaan we door met de hoefdieren, te beginnen met de Onevenhoevigen.
In GaiaZOO leven 5 soorten onevenhoevigen, namelijk de dwergezel, de laaglandtapir, het Przewalskipaard, de Shetlandpony en de witte neushoorn.
Alleen in het Przewalskipaard heb ik een bijpassend lid van de ZVVH kunnen ontdekken. Na 5 halve liters is de naam overigens vloeiend uit te spreken.
Przewalskipaard: nadat ik me verdiept had in de kenmerken van het paard wist ik het zeker … dit is de paardenuitvoering van Loddar. Let op: korte sterke benen (check), rechtopstaande manen (halve check), sterk, breed en groot hoofd (triple check) en net als het Przewalskipaard kan Loddar niet bereden worden (check). Bovendien kleurt het Przewalskipaard van isabel bruin (’s zomers) naar een donkerdere kleur in de winter. Ook de prachtige wilde haardos van Loddar verkleurt in de seizoenen, van een asbruine naar een platinabruine haarkleur (check).
Van de Onevenhoevigen maken we een klein sprongetje naar de Evenhoevigen.
De evenhoevigen zijn meer vertegenwoordigd in het park. Prachtige beesten zoals de Bongo, het Dwergnijlpaard, de Chinese Muntjak, de Grote Koedoe en de Witlippekari. Maar bijvoorbeeld ook het Limburgse Kloostervarken.
Toch zijn er maar twee spelers die een evenhoevig evenbeeld hebben.
Rothschildgiraffe: met zijn lange nek is de giraffe het langste landdier ter wereld. En als je het over de langste hebt dan heb je het bij de ZVVH over Cillessen, de langste van de club. Op de savanne fungeert de giraffe als uitkijkpost voor gevaar. Vergelijkbaar met de functie van Cillessen als sluitpost in het doel. Ook hij loert op gevaar en waarschuwt zijn ploeggenoten. Als de giraffe of Cillessen op je af stormen dan is dat best indrukwekkend en soms zelfs beangstigend. En met hun lange stelten weren ze, ter verdediging, mogelijk gevaar af.
Springbok: het dier dankt zijn naam aan de hoge en mooie sprongen die het kan maken. Als je dan Zidane ziet rennen … zo sierlijk, zo elegant, zo zwevend, zo snel, dan denk je ja … wat een springbok. Allebei klein maar zo ongelooflijk veel sprongkracht. Voor een deel heeft dat ten doel achtervolgende roofdieren c.q. verdedigers af te schudden. Maar het dier heeft ook de neiging om recht omhoog te springen, een gedrag dat “pronken” genoemd wordt. Bij Zidane uit zich dat pronken dan weer in het strooien van millimeternauwkeurige passes met een achteloosheid zoals hij ook in de derde helft een biertje bestelt.
Ik heb ze net al even kort genoemd, de roofdieren. Daarvan heeft de ZVVH er wel een paar. Niet allemaal even gevaarlijk maar toch.
Afrikaanse leeuw: Van Bommel is de absolute leeuwenkoning van de club. De onbetwiste King of the Jungle en nog altijd de enige speler die 3 Koning Voetbal kampioenschappen op rij heeft behaald. En daarbij ook nog steeds dat ongeëvenaarde puntenaantal (88) in handen heeft. Asjemenou.
Boshond: de kleine boshond (ook wel bushdog) heeft een gedrongen postuur, korte pootjes, een stompe snuit en een sterke nek. De typische uiterlijke kenmerken van Granqvist. Dankzij deze lichaamsbouw kan de boshond makkelijk prooien achtervolgen. Hetzelfde geldt voor Granqvist, die lastige ben je ook niet zomaar kwijt, die kom je nog drie keer tegen als je hem langs bent. Ondanks de korte stevige poten zijn zowel de boshond als ook Granqvist verrassend snel.
Euraziatische lynx: gezien de naam kom je al snel uit bij een lynxbenige speler, Herzog in dit geval. Waarom Herzog? Nou, net als de lynx heeft Herzog ook karakteristieke bakkebaarden. Bovendien is een lynx voortdurend bezig met de evaluatie van zijn territorium op basis van activiteit. In feite doet Herzog dat ook altijd tijdens wedstrijden. Ook hij scant constant zijn omgeving om te bepalen of, hoe en wanneer aan te vallen. En tijdens de jacht (op een doelpunt) besluipt de lynx/Herzog zijn prooi/verdediger om vervolgens op het juiste moment toe te slaan.
Europese otter: dit is de Max Verstappen van het water. Om sneller te kunnen zwemmen is het lichaam lang, smal en gestroomlijnd. De Speedy Gonzales van de ZVVH is Fabregas en hij is niet lang, iets minder smal en verre van gestroomlijnd. Qua uiterlijk in alles het tegenovergestelde van de otter. Toch is Fabregas vaak de Max Verstappen van de zaal. Zijn korte achterpoten maken hem bovendien net als de otter ontzettend wendbaar.
Stokstaartje: iedereen kent wel deze rechtopstaande uitkijkpost. Goede ogen, overzicht houden en waarschuwen voor gevaarlijke situaties. Dat is ook de kerntaak van onze VAR Buffon. Oké, hij staat niet tijdens de wedstrijd maar houdt al zittend alles nauwlettend in de gaten. Ingrijpen is het stokpaardje van het stokstaartje en Buffon. Net als deze dappere wachttoren slaat Buffon alarm indien nodig.
Veelvraat: ik denk niet dat ik hoef uit te leggen welke speler als eerste in mij opkwam bij het zien van deze naam. De ZVVH heeft zijn eigen veelvraat in de persoon van Rooney. Beiden hebben een uitgebreide menukaart. Rooney lust alles en eet alles, maar alles even smakelijk. Nee, aan schransen doet Rooney niet. Nu gaat het bij deze gelijkenis verder dan alleen eten. Qua uiterlijk lijkt de veelvraat een beetje op een beer en laat Rooney nou toevallig onze knuffelbeer zijn. Van oudsher worden veelvraten gezien als genadeloze moordenaars. Die genadeloze moordenaar is Rooney op voetbalgebied ook steeds vaker. Hij heeft de laatste jaren zijn killersinstinct voor de goal meer en meer ontwikkeld.
Wolf: de wolf wil ik combineren met het Mergelland schaap. Is jullie opgevallen dat Thierry Henri consequent door ondergetekende bij voornaam en achternaam genoemd wordt? Thierry is de wolf en Henri het Mergellandschaap. Want Thierry Henri is een wolf in schaapskleren. De letterlijke betekenis luidt: een gevaarlijk iemand die zich onschuldig voordoet. Zo is het met Thierry Henri ook. Eerst als een onschuldig Roodkapje in het veld lopen om vervolgens als de meedogenloze grote boze wolf toe te slaan.
Dan zijn we nu aanbeland bij de knaagdieren. Van de onbekende azara agoeti en de capibara tot de alom bekende bever en de korenwolf. In deze familie heb ik ook weer twee ZVVH-spelers ontdekt.
Huismuis: misschien ietwat verrassend maar hier heb ik gekozen voor Jancker. Met zijn prachtige witgrijze donshaartjes heb ik lang getwijfeld of ik hem zou koppelen aan de Witkopeend of de Witkopgoean. Uiteindelijk ben ik toch meer een huismuis in hem gaan zien. Zeker nu hij steeds vaker in het huis van zijn vriendin verblijft. Hij voelt zich er al echt thuis. Zijn vriendin noemt hem al liefkozend haar HUISMEUS. Nog een overeenkomst tussen de huismuis en Jancker. Je ziet hem bijna nooit maar hij is overal in het veld.
Kunder hangoor: dit konijn is een schemerdier, net als Marcelinho. Zij worden pas actief als het donker wordt. Overdag vooral lekker hangen. Ze kunnen een topsnelheid van 55 km/u halen, maar houden dit niet lang vol … typisch. Het Kunder hangoor is van het geslacht Lepus brasiliensis. Onze Braziliaan laat ook soms onverwacht lepe dingen zien.
We vliegen door naar de vogels die in grote getale aanwezig zijn. Vogels van eigen bodem maar ook exoten die te bewonderen zijn in de Vreemde Vogel Volière. Soms met bijzondere en aparte namen zoals de Bahamapijlstaart, de Grote Alexanderparkiet, de Hadada-ibis of de Picazuroduif.
Aangezien de ZVVH alleen buitengewone en markante spelers in de selectie heeft heb ik bij de vogels ook voor bijzondere exemplaren gekozen.
Chaco-chachalaca: bij zo’n uiterst excentrieke vogel hoort een exceptionele speler … Ronaldo. Alleen de naam al is typisch Ronaldo. Deze aparte vogel dankt zijn curieuze naam aan het harde geluid “tsja-tsja-lakkah !” dat hij maakt. Iets in die trant roept Ronaldo ook altijd als hij weer heeft gescoord. Verder zijn ze allebei ijdel. Zolang het haar en de veren maar goed zitten bij deze krachtpatsers.
Darwins nandoe: dat klinkt heel intelligent en dan denk ik al snel aan Stam. De Darwin nandoe kan niet vliegen maar wel hard rennen. Een beetje zoals het Cruijffiaanse gezegde: Stam kan niet van je winnen maar je kunt wel van hem verliezen. De Darwin nandoe behoort tot de loopvogels. Ook Stam loopt zich in menig wedstrijd het snot voor de ogen. In tegenstelling tot Darwin is Stam geen denker maar een doener. Het denken is voor de derde helft.
Jufferkraanvogel: de acties van deze kraanvogel zien we tijdens wedstrijden ook van Oblak. De baltsdans van de jufferkraanvogel is zeer energiek en fanatiek. Zo proberen ze mogelijke partners over te halen tot paring. Zo’n sexueel getint ritueel voert Oblak dus ook elke vrijdag uit. Het is namelijk een lange reeks van buigingen, sprongen en korte vluchtmomenten. Ik zie het hem zo doen in zijn doel … bal oprapen, bal uitwerpen, bal uit de hoek tikken.
Daarnaast produceert de jufferkraanvogel tijdens de paartijd hoge, raspende geluiden. Volgens mevrouw Oblak schijnt onze keeper die ook te maken.
Oehoe: zien jullie hem al zitten? Schnoor, als ouwe baas van het bos. Onze eigen Meneer de Uil van de Fabeltjeskrant die iedereen met raad en daad bijstaat. Toch zie ik in Schnoor ook een beetje een Oud-Hollandse meeuw die overal schijt aan heeft.
Tureluur: zo’n wonderbaarlijke kleine Nederlandse vogel. Vanenburg dus. Gek genoeg is hun haarschnitt ook nagenoeg identiek, namelijk een kop met donkere strepen. Een andere verwijzing van Vanenburg naar de tureluur is dat Vanenburg elke wedstrijd wel een speler tureluurs tikt. Spelers worden ook tureluurs van hem omdat hij vaak ongrijpbaar is.
Zwartkopwever: gelukkig hoeft de naam van deze vogel nog niet aangepast te worden. Als je puur op de zwarte kop af gaat dan is dit Benzema. Niemand in de selectie van de ZVVH heeft zulk mooi gitzwart haar als Benzema. Daarnaast is de zwartkopwever een echte zangvogel. En Benzema zingt, zeker gezien de huidige stand, ook vaak het hoogste lied.
Bij de amfibieën heb ik verder geen geschikte kandidaat gevonden. Wie zou bijvoorbeeld de Aardbeikikker, Gouden gifkikker of Phyllobates terribilis moeten zijn?
Ook de vissen passen niet in dit overzicht. Wij spelen zaalvoetbal, geen waterpolo.
Nu is er nog één speler over … Ballack. Maar dat is een geval apart. En een apart geval. Maar dat is niks nieuws.
Ballack moet ik opdelen in drie dieren. Die ondergaat werkelijk een metarmorfose rond de wedstrijd.
Voor de wedstrijd is Ballack het gestreept stinkdier: dit lijkt me duidelijk en behoeft verder geen uitleg.
Tijdens de wedstrijd is Ballack de roodwangschildpad: niemand is zo langzaam als Ballack. Maar net als in het verhaal van de race tussen de haas en de schildpad wint ook Ballack wel eens een wedstrijd.
Na de wedstrijd is Ballack de honingbij: dan is Ballack een druk baasje en zorgt hij voor de nodige nectar voor zijn vrienden.
Zoals we zien is het een echte beestenboel bij de ZVVH en dat we overduidelijk kunnen spreken van GaiaZOOVVH.
Dit geschreven hebbende beginnen bij mij nu ook de lentekriebels.
Ieder nieuw begin brengt een fijne spanning met zich mee. Elke openspringende knop is een startschot voor een seizoen vol genietmomentjes. Dat de ZVVH binnenkort nog veel momenten mag genieten.
Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.
Uw Aller King Louis
1 reactie
Top top top. Weer heel onnozel geouwehoer, maar wel leuk