Kampioenswedstrijden zijn er elk seizoen. Het is de wedstrijd waarin de titelstrijd officieel en definitief beslist wordt.
Het seizoen 2013 – 2014 is een seizoen met … … een seizoen uit … … een seizoen van … … ja, wat is dit eigenlijk voor een seizoen? In meerdere opzichten is dit toch wel een bizar seizoen.
Een seizoen waarin de opkomst van de selectieleden op de verkeerde wedstrijddagen gespreid worden. Zo is er 6 wedstrijden een personeelstekort omdat de ZVVH geen 10 spelers heeft. Aan de andere kant is maar liefst 12 speelrondes een personeelsoverschot met 14 spelers of meer. Te veel spelers op de verkeerde momenten. Bizar.
Een seizoen waarin in 18 van de 47 wedstrijden het verschil tussen beide teams 2 goals of minder is. Ondanks het slopende aantal van 47 wedstrijden is het dus in bijna 40% van deze wedstrijden tot het einde spannend geweest. Bizar.
Een seizoen waarin op 11 april 2014 het leven even stil staat. Figuurlijk voor de ZVVH maar letterlijk voor Ravanelli. Een avond waarbij zelfs het voetbal van de ZVVH wordt gedegradeerd tot slechts de belangrijkste bijzaak van het leven. Gelukkig is de hoofdrolspeler van die avond er nog en is hij nog altijd verbonden aan onze club. Niet meer als voetballer maar inmiddels als uiterst gewaardeerd positief criticaster en enthousiast bewonderaar. De ZVVH kan en mag nog steeds genieten van de wijze woorden van Onze Eminente Grijze Herder. Bizar.
Een seizoen waarin de ZVVH op 13 juni 2014 aan vriendenbinding doet. Of aan vriendinnenbinding beter gezegd. Want deze avond wordt de wedstrijd van de ZVVH geschrapt en is een handbalwedstrijd tegen de dames van HV Wijnandia ingelast. De ZVVH-boys moeten duidelijk wennen aan het fysieke contact, de snelheid van het spel en het betere duw- en trekwerk rond de cirkel. De dames laten even zien waarom zij dit seizoen kampioen zijn geworden. Ondanks slechts 3 ZVVH-spelers met een ver handbalverleden, zetten de mannen een verdienstelijke prestatie neer. Met een nipte 20 – 18 nederlaag kun je thuis komen. En zo wordt de toch al goede verstandhouding met de vrijdagavondvriendinnen nog hechter. Bizar.
Later die avond wint een flitsend Nederlands Elftal onder mijn leiding, met perfectionistisch countervoetbal haar eerste wedstrijd op het WK in Brazilië met 5 – 1 van Spanje. Over bizar gesproken.
Een seizoen waarin Team Groen op 16 mei 2014 officieus kampioen is. Met nog 8 wedstrijden te spelen en 24 voorsprong kan Team Groen het kampioenschap toch niet meer ontlopen. Dit kan toch niet meer mis gaan. Een nederlaag en een overwinning later is het dan officieel. Na 4 jaar op rij Team Geel kroont Team Groen zich 6 wedstrijden voor het einde officieel tot kampioen. Wat een feest. Bizar.
De kampioenswedstrijd van Team Groen had dus al 7 wedstrijden voor het einde kunnen zijn. Maar dat loopt dus effe anders.
En dat is te danken aan een weergaloze Jancker. Als Team Geel bij rust met 5 – 1 leidt, zijn 4 doelpunten voor rekening van de hardwerkende Duitser.
Na de korte pauze komt Team Groen terug tot 5 – 3 en is het kampioenschap weer in zicht. Na 10 doelpuntloze minuten scoort wie anders dan Jancker 4 minuten voor het einde de bevrijdende 6 – 3. De 6 – 4 eindstand twee minuten later doet er dan niet meer toe.
Met 5 doelpunten drukt Jancker nadrukkelijk zijn stempel op deze overwinning. Die goldene Glatze doet zijn geuzennaam vanavond eer aan. Af en toe is hij semi-geblesseerd maar dat is allemaal uiterlijke schijn. Als de bal weer rolt, holt hij er weer als een puppie achter aan. Bizar.
En dus heeft Team Groen de laatste vrijdag van de maand mei, 6 wedstrijden voor het einde, een nieuwe kans.
Vanaf minuut één is duidelijk dat Team Groen het vanavond wil afmaken. Het is gretig, constant in beweging en wil niets aan het toeval overlaten. Al snel staat er een 2 – 0 voorsprong op het bord. Ondanks de 2 – 1 Anschlußtreffer wil Team Groen die beker vanavond omhoog houden. Niemand de kans geven hen bij een eventuele nieuwe misstap een complex aan te praten.
Bij rust leidt Team Groen met 8 – 2 en lijkt het kampioenschap binnen.
Team Groen zet tegenstander Team Geel vroeg vast en dwingt de heren zo fouten te maken.
De drinkpauze zorgt niet voor een grote ommekeer en dus zien we ook de tweede helft hetzelfde spelbeeld. Naarmate de tweede helft vordert, weet Team Geel dat het doek is gevallen vanavond. De heren spelen zonder geloof in eigen kunnen. Geen inzet, geen uitstraling, geen motivatie. Als je vecht voor je laatste kans en die grijp je niet met beide benen aan, dan verdien je het ook niet.
Team Groen vertrouwt wél op haar kwaliteiten en legt met een 11 – 5 overwinning beslag op een welverdiend kampioenschap.
Na 4 jaar achter elkaar Team Geel mag Team Groen zich eindelijk weer eens tot CAMPEONES laten kronen. Een ware kampioen. En dus blijkt 6 wedstrijden voor het einde de kampioenswedstrijd te zijn gespeeld en wordt het seizoen 2013-2014 op de laatste vrijdag in mei beslist. Bizar.
De laatste 5 wedstrijden weet Team Groen niet meer te winnen. Met 4 nederlagen en één gelijkspel op de slotdag van de competitie laat Team Groen zich wel een beetje kennen. Pas als er niets meer op het spel staat, durft Team Geel frank en vrij te spelen … 48 doelpunten voor en 28 tegen. Bizar.
Zorg goed voor jezelf ….. en voor elkaar.
Uw Aller King Louis