De ZVVH bewijst ieder seizoen opnieuw dat topsport nog steeds geen wetenschap is. Je kunt er wel allerlei calculaties en berekeningen op loslaten, tegen binnenkant buitenkant paal valt simpelweg niet op te cijferen.
Gelukkig maar. Bij de ZVVH gaat het uiteindelijk niet alleen om blinkende bekers. Meer nog dan gewonnen trofeeën, herinneren we ons later de verhalen.
Mijn beste columns worden geschreven met de pen van pech, geluk, fouten, toeval en verrassing. Dat geeft onverwachte prestaties die extra glans. Prestaties die niemand verwacht en waar niemand op rekent.
Komend seizoen zullen ongetwijfeld nieuwe verhalen door de ZVVH gecreëerd worden.
En ik ben de aangewezen persoon om deze verhalen te vertellen. Of beter gezegd te schrijven.
Het zal waarschijnlijk een complete verhalenbundel worden. Ik verwacht de komende maanden dan ook een mengelmoes van genres. Het spreekt voor zich dat er ook dit seizoen meer dan voldoende avonturenverhalen te zien zijn. Maar ook het 1001-nachtverhaal, een biografie, een of ander Bijbelverhaal en het sprookje verwacht ik te kunnen schrijven.
En natuurlijk zal ook het duivelsverhaal, de fabel, het griezelverhaal en de heldensage niet ontbreken.
Hopelijk wordt dit seizoen niet weer onderbroken door Corona want dan ben ik opnieuw genoodzaakt terug te vallen op historische verhalen.
Een hartverwarmend liefdesverhaal en het betere oorlogsverhaal leest ook lekker weg. Ik zal waarschijnlijk ook wel weer een aantal keer een hommage over iemand schrijven. En natuurlijk enkele autobiografische inzichten van en over mij niet te vergeten.
Het Kerstverhaal komt dit seizoen overigens te vervallen aangezien vrijdag 24 december op voorhand al uit het programma is gehaald.
En gezien mijn fantasievolle schrijverskwaliteiten doen mijn Indianenverhalen en andere sterke verhalen het ook altijd goed.
Het moge duidelijk zijn dat dit seizoen zich op voorhand al als een gegarandeerde bestseller laat schrijven.
Niet alleen de selectie is in tact gebleven, ook beide trainers plakken er nog een seizoen aan vast.
Vera Pauw is trots dat ze opnieuw met Team Groen een gooi naar een hernieuwd kampioenschap mag doen. Op weg naar een heptalogie: de zevende op rij voor Team Groen.
En Arie Haan gaat dit seizoen met Team Geel proberen eindelijk de hegemonie van Team Groen te doorbreken. Haan is als opvolger van De Haan sinds november 2019 in dienst. Hij heeft al twee seizoenen de pech dat Corona de competitie stop legt en het aantal speelrondes drastisch beperkt. Zo heeft hij zijn team nog niet volledig naar zijn hand kunnen zetten. Hopelijk krijgt hij dit seizoen wél de tijd om er een winnaarsteam van te smeden. De druk is hoog en de behoefte van de supporters naar succes is gigantisch.
Er zal dus weer genoeg spektakel te zien zijn in de Volière, de bijnaam van sportarena de Vogelkooi bij Gitek. Alhoewel het soms meer op een Kippesjtal lijkt, zoals we dat in goed Limburgs dialect zeggen.
Want de selectie bestaat ook dit seizoen weer uit spelers van divers pluimage: paradijsvogels, geluksvogels, pechvogels, de trekvogel, de (tap)kraanvogel, de blije vogel, de vreemde vogel, de vroege vogel etc.
De Schwalbe en de stervende zwaan zullen ook dit seizoen weer zoveel mogelijk geweerd worden.
Het gefladder in de zaal is weer een wekelijkse attractie.
En natuurlijk zal ik me weer bedienen van gevleugelde uitspraken. Koekoek.
Tot zover de introductie van het nieuwe seizoen.
In de week voor de seizoensopening stromen de aanmeldingen binnen. Na het zomerreces hebben de spelers er duidelijk weer zin in. Maar als de dag van de waarheid aanbreekt, zijn er helaas toch weer enkele afmeldingen. Gelukkig geeft Loddar aan te willen keepen om dat aanbod enkele uurtjes later helaas toch weer in te trekken. En zo blijven er uiteindelijk 11 spelers over die de aftrap van het seizoen verzorgen.
De stripfiguren van vanavond zijn: Marcelinho, Ballack, Herzog, Xabi Alonso en Fabregas voor Team Geel. Marcelinho heeft op 2 oktober 2020 zijn laatste wedstrijd gespeeld. Hij was niet ongelukkig met de afzegging van Loddar want nu kan hij zijn spieren rustig opstarten in het doel. Hij ziet er overigens goed uit. Afgetraind en een heerlijk (donker)bruin kleurtje van de Italiaanse zon. La dolce vita heeft hem goed gedaan. Zet hem naast de witte Ballack en je hebt duo Penotti.
Dan Team Groen. De heren hebben de wisselspeler geloot. Oblak, Vanenburg, Klose, Rooney, Ronaldo en Granqvist staan voor de Corona Kampioen in het veld.
Wordt het een spannende thriller of een reclameblaadje wat al snel de prullenbak in kan?
Het duurt tot de 8e minuut als Ronaldo de ban breekt en de 1 – 0 voor Team Groen binnen schiet. De man die afgelopen woensdag zijn land hoogstpersoonlijk een overwinning bezorgde. Met zijn twee extreem late goals tegen Ierland (89e en 96e minuut) zorgde hij niet alleen voor een 2-1 zege, maar hij maakte ook interlandgoal 110 en 111. Daarmee liet hij de Iraniër Ali Daei met 109 doelpunten definitief achter zich. Niemand maakte ooit zo veel doelpunten voor zijn land als Cristiano Ronaldo. Het fenomeen heeft er weer een wereldrecord bij.
En dit voetbalbeest is op vrijdagavond dus te zien in de Vogelkooi bij Gitek. Ronaldo scoort dus de eerste van het seizoen 21 – 22.
Dit geschreven hebbende is het dan ook niet meer dan logisch dat Ronaldo vandaag de KLITTY VAN DE CLUB is. Proficiat !!! Langs deze weg wensen mijn vrouw Truus en ik je ook veel succes bij je nieuwe oude club Manchester United.
Goed, als we dan 10 minuten verder zijn, leidt Team Groen al weer met 4 – 0.
Het voetbal is van beide kanten goed maar het spelletje draait uiteindelijk om doelpunten maken. En dat wil bij Team Geel maar niet lukken.
Ballack van dichtbij op de kruising, Herzog vergrabbelt zich aan Oblak, Fabregas schiet in kansrijke positie naast en dan hebben we het nog niet eens over Xabi Alonso. Hij schiet de bal via Oblak tegen de lat waarna de bal via de paal weer in het veld rolt. Aan de andere kant stuitert zo’n bal via de ongelukkige Marcelinho wél in het doel.
Gelukkig schiet Herzog dan eindelijk wel raak, 4 – 1.
Het voetbal is prima, in de afwerking gaat het mis voor Team Geel.
Met een 5 – 1 stand pakken we even een paar minuten rust.
Team Geel berust dan weliswaar in een nederlaag maar is geenszins van plan zich te laten afslachten. Er wordt afgesproken te blijven voetballen en dan kijken we wel waar het schip strandt. Er zullen toch zeker nog een aantal doelpunten worden gescoord.
In het begin van de tweede helft is het vooral weer Team Groen dat met mooi combinatievoetbal tot scoren weet te komen. Niet zelfzuchtig, altijd op zoek naar de vrije man en dan komen de doelpunten vanzelf. Bij hen wel.
En zo loopt Team Groen uit naar 7 – 1.
Dan een sterke fase van Team Geel waarin wel gescoord wordt en dan geloven de heren toch weer in een klein wonder. Ballack (2x) en Xabi Alonso zorgen voor de 7 – 4 tussenstand.
Nog eentje erbij en het is weer een wedstrijd. We weten uit het verleden dat het zo snel kan gaan bij de ZVVH.
Maar die sterke fase blijkt maar van korte duur en gaat al snel weer over in kansen verprutsen.
Xabi Alonso schiet de bal van dichtbij ruim 10 meter over. Ballack schiet ruim een meter voor het doel naast. Herzog schiet tot twee maal toe achter de goal in plaats van op doel. En Fabregas denkt sneller dan zijn voeten aan het begin van het seizoen aankunnen. Nee, de bal wil er niet in voor Team Geel. En dan mag ik ook de rol van Oblak niet onderschatten. In een sexy rood broekje ranselt hij de ene na de andere bal uit zijn doel. Een snelle spelhervatting later en het is al weer gevaarlijk aan de andere kant.
Team Groen laat de hele wedstrijd zien hoe het wel moet. Een genot om naar te kijken. Inspelen, doorlopen, vrije man zoeken en weer een kans.
De laatste paar minuten gelooft Team Geel het wel. Bij een 12 – 7 stand gooien de heren alles op de aanval waardoor er achterin een zee aan ruimte ontstaat. En zo eindigt de eerste wedstrijd van het seizoen in een ietwat geflatteerde 15 – 7 overwinning van Team Groen.
De titelaspiraties van Team Groen zijn vanavond gelijk duidelijk gemaakt. Gaat Team Groen dit seizoen haar eigen jongensboek schrijven?
Wat een introductie van het nieuwe seizoen. Goed voetbal van beide kanten waarbij het ene team wel scoort en het andere team het net maar niet kan vinden. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen.
Uiteindelijk is en blijft de ZVVH een never-ending story.
Aangezien onze Eminente Grijze Herder vanavond de opening van het seizoen verstek liet gaan, kwamen dit keer de wijze woorden van die andere heilig verklaarde van de ZVVH. Schnoor heeft een groot gedeelte van de wedstrijd gezien en zei na afloop op Johan Derksen-achtige wijze: “het leek wel vrouwenvoetbal. Ik heb minstens 3 zwangeren gezien”. Zo, dan is dat ook weer duidelijk.
Het was inderdaad nog niet flitsend maar dat verwacht ik ook niet zo vroeg in het seizoen. Het was goed, leuk om naar te kijken met voldoende scoringskansen. Het publiek zal niet ontevreden naar huis gaan. Het smaakt in ieder geval naar meer.
Nog even terugkomend op de titel van dit stukje.
Het laatste nieuws is dat ik in nauwe samenwerking met de hoofdpersoon zelf bezig ben aan het Dagboek van een Eminente Grijze Herder.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH