Vorige week is jullie stukjesschrijver thuis geweest met de griep. De eerste dagen hang je maar wat te hangen. En als je je dan eenmaal weer ietwat levendiger voelt, probeer je toch je tijd enigszins zinvol in te vullen.
En dus surf je een beetje op het net. Op zoek naar een mooie vakantiebestemming om mijn vrouw Truus te ontlasten. Op zoek naar mogelijke nieuwe aanwinsten voor de ZVVH om TD Loddar te ontlasten. Op zoek naar de beste medisch specialisten om de ziekenboeg van de ZVVH te ontlasten. Op zoek naar bitterballen waar veel vlees in zit om Gitek te ontlasten. Op zoek naar een speciale plek in de omgeving Volendam waar de club kan neerstrijken voor het J.T.C.U.Z.V.V.H., om Stattler & Waldorf te ontlasten.
Tijdens zo’n zoektocht kom je ook allerlei bijzondere, ongelofelijke, onvoorstelbare, buitengewone, verbijsterende, verbluffend, sensationele, verbazingwekkende, unieke, verrassende, fantastische verhalen tegen die soms te mooi zijn om waar te zijn.
Zo wil ik jullie voorstellen aan jullie Britse lotgenoten op de Scilly-eilanden. Een groep van vijf bewoonde en ongeveer 140 onbewoonde eilanden, zo’n 45 km voor de kust van Engeland in de Atlantische Oceaan.
In de herfst start daar ieder jaar de kleinste competitie ter wereld.
Het deelnemersveld bestaat uit 2 ploegen: Woolpack Wanderers en Garrison Gunners.
In competitieverband ontmoeten de twee ploegen elkaar dan 20x per seizoen.
Zo hebben de Scilly-eilanden wekelijks hun eigen klassieker. Elke week Super Sunday.
De link naar de ZVVH is dan snel gelegd.
In plaats van Super Sunday is in Nuth elke week Fantastic Friday.
De ZVVH is de binnen-versie van hetgeen zich op de Scilly-eilanden buiten afspeelt.
Overeenkomsten, gelijkenissen en parallellen zijn nu al overduidelijk zichtbaar.
Maar … er is méer.
Clubliefde bestaat niet op de Scilly-eilanden.
Om de tweestrijd zo evenwichtig mogelijk te houden, worden de teams elke nazomer opnieuw ingedeeld.
Uiteraard vindt deze happening plaats in de lokale club onder het genot van een biertje. De verdeling begint met het opgooien van een muntje.
Om de competitie zo spannend mogelijk te houden, is er een tussentijdse winterse transferwindow.
Ook hier weer een soortgelijke situatie bij de ZVVH.
Alleen worden de spelers van de ZVVH wekelijks opnieuw over de teams verdeeld. Om e.e.a. ook hier zo eerlijk en ongestuurd mogelijk te laten verlopen, gebeurt dit door middel van een officiële loting.
Team Groen versus Team Geel en vice versa. Met wekelijks een wisselende teamsamenstelling.
Maar … er is méér.
De Gunners en de Wanderers spelen al hun wedstrijden op Garrison Field in Hugh Town. Net zoals alle wedstrijden van Team Groen en Team Geel in Schnoor Stadion gespeeld worden.
Of het niet saai is om elke week, jaar na jaar, tegen dezelfde tegenstander te spelen?
“Hell no, it’s football. We love it.” Krijg je steevast als antwoord. Dezelfde gevoelens leven bij de ZVVH.
De kleinste competitie op aarde, die toch nooit verveelt. En net als de ZVVH elk seizoen voor spanning en spektakel zorgt. En publiek én spelers soms zelfs met een sensationele sensatie verrast.
Iedere week een plaatselijke topaffiche. Team Groen – Team Geel. En vice versa.
Maar … er is méér.
Want zowel bij de een als bij de ander is het iedere week maar weer de vraag of je voldoende spelers hebt. Werk, opvang, family time, geblesseerden etc. zorgen vrijwel wekelijks voor tellingen, hertellingen, rondvraag en gepuzzel.
Daar is deze week geen uitzondering op bij de ZVVH. Na wat heen en weer ge-app over wel en niet aanwezig zijn, mogen we uiteindelijk 12 spelers verwelkomen. Beide teams met een wisselspeler dus.
Natuurlijk, zo’n wissel hoeft niet persé iets uit te maken maar is wel zo lekker. Zeker in deze fase van het seizoen en met de terugkeer van enkele lang geblesseerden.
Coach De Bever wil vanavond opnieuw een tik uitdelen. Het zestal Oblak, Koopmeiners, Klose, Xabi Alonso, Herzog en Tempoteamer Camiel krijgen het vertrouwen bij koploper Team Geel.
Team Groen is het kwijt. Coach Kraay jr is aangesteld om de vrije val te stoppen. Vandaag weer verliezen en het kampioenschap dreigt uit beeld te raken. Vanavond gooit Kraay jr het over een andere boeg en heeft gekozen voor de volgende 6 spelers: Cillessen, Ballack, Vanenburg, Fabregas, Granqvist en Loddar.
Team Groen begint sterk. De 1 – 0 en 2 – 0 zijn van Granqvist. Alhoewel … de betrouwbare verdediger gaat voor een Messi-show. Hij heeft daarvoor ook alle kenmerken en eigenschappen in huis. Baardje, korte beentjes, een versnelling, overzicht, scant zijn omgeving om dan daar op te duiken waar niemand het verwacht, scorend vermogen.
Dit is het begin van een wervelende Messi. Na de 2 – 1 loopt Team Groen uit naar 4 – 1. Xabi Alonso ziet al vroeg in de wedstrijd dat de koppies gaan hangen bij zijn ploeggenoten. Onnodig want qua veldspel doet Team Geel niet onder. Alleen behoudt Team Groen meer het overzicht dichter bij het doel van de tegenstander. Persoonlijke fouten in de verdediging worden gelijk afgestraft.
Aan de andere kant trouwens ook. Team Geel komt weer terug tot 4 – 3.
Een heerlijke wedstrijd om naar te kijken, zeker deze eerste helft.
Het doelpuntenverschil blijft gelijk, 4 – 3 wordt 5 – 4 en dat wordt weer 6 – 5 in het voordeel van Team Groen.
In de laatste minuut van die eerste helft weer zo’n flitsaanval van Team Groen. Simpele een-tweetjes door het hart van de verdediging en dan staat Messi oog in oog met Oblak. Met zijn dikke teen tikt hij de bal rustig door de benen van Oblak. “AAAAAAAH” is het enige wat de doelman kan uitbrengen. De frustratie is groot want het is vanavond niet de eerste en ook niet de laatste keer dat Oblak gepoort wordt.
Het doelpunt van Messi betekent de 7 – 4 ruststand.
Ook in de 2e helft blijft Team Geel aan het elastiek. Probleem is echter dat het de stand maar niet gelijk kan trekken. Steeds hikt het tegen die 1, 2 of 3 doelpunten achterstand aan. En of je nou wilt of niet dat gaat toch tussen de oren zitten.
Als bij 10 – 7 Messi maar weer eens zijn voeten laten spreken lijkt het verzet definitief gebroken. Team Groen loopt in de laatste 12 minuten verder uit naar 16 – 9. Hè hè, Team Groen proeft weer eens een overwinning, de eerste sinds 3 februari jl.
Oblak geeft al snel aan dat hij slecht gekeept heeft vanavond. Een beschamende 7x heeft hij de benen wagenwijd openstaan. Hallo, je bent niet thuis !!!
Klose scoort weliswaar 5x maar heeft er zo weinig aan. Niet scoren maar wel winnen was hem liever geweest.
Het psychologische “schouders eronder en kop omhoog” van Professor Xabi Alonso heeft niets uitgericht. Team Geel speelde vanaf minuut 1 Calimero-voetbal.
Bij Team Groen hebben alle spelers gescoord. Het teamspel was bij Team Groen beduidend beter. Grote man bij Team Groen is de kleine dribbelaar Messi. In alles de Anti-Calimero. De Pipi Langkous onder de voeballers.
In december heeft Messi zijn missie tot Wereldkampioen volbracht. Vanavond heeft hij het nog eens dunnetjes over gedaan. Hij is met recht the GOAT. En de KLITTY VAN DE CLUB.
Proficiat !!!
Maar … er is méér.
De Scilly-eilanden hebben sowieso een binding met Nederland.
Op 17 april 1986 werd een vredesverdrag getekend, waarmee een einde kwam aan de Driehonderdvijfendertigjarige Oorlog met Nederland, die sinds 1651 duurde en waarin geen enkel schot was gelost.
In de voetbaloorlog vanavond tussen Team Geel en Team Groen zijn meer dan 50 schoten gelost. Ook hier geen doden of gewonden gelukkig.
Maar … er is méér.
Ook de derde helft weerspiegelt van buiten naar binnen.
Na de wedstrijd op Garrison Field schudden de spelers handen, kleden zich om en gaan dan gezamenlijk naar de Scilonian Club.
Bladen met bier, en schotels met worst en friet komen op tafel.
Na de wedstrijd in Schnoor Stadion geven de spelers van de ZVVH elkaar high fives en een knuffel, douchen lauw en gauw, en stappen dan fris en fruitig de kantine binnen bij Gitek.
Een goudgele rakker en een bruine fruitschaal wordt besteld. Vaak gevolgd door nog een Juup en een kaas-worst-plankje. De bestellingen worden verzorgd en bezorgd door de lieftallige Kiki, Beschermvrouwe van de ZVVH. En die hebben ze dan weer niet op de Scilly-eilanden. En dat willen we graag zo houden.
Die gezellige derde helft is voor beide kanten van de zee een herkenbaar tafereel.
Spelers verzamelen zich rond de stamtafel. Ze mijmeren over doelpunten, blunders, legendarische wedstrijden. Klinkende glazen, sterke verhalen, hoongelach en schaterlachen.
Ondanks dat net nog op het scherpst van de snede voor de overwinning is gespeeld, zijn de spelers al weer verbroederd.
Zo hoort het. Spel en plezier naast elkaar. Een voorbeeld voor de rest van de wereld.
Dat is hét grote voordeel van verliezen op de Scilly-eilanden: revanche is nooit ver weg. Dat geldt natuurlijk ook en nog meer voor de ZVVH.
Volgende week een nieuwe kans op wekelijkse roem en (persoonlijk) eerherstel.
Scilly-eilanden, het zou zo maar eens het volgende uitstapje van de ZVVH kunnen worden. Britse bondgenoten.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH