Net als in de consumptiewereld is het ook bij het voetbal steeds meer, meer, meer.
De reden voor alle opgerekte voetbalevenementen is simpel: meer wedstrijden betekent meer geld.
De nadelige gevolgen mogen echter niet onderschat worden. Het razende ritme voor, tijdens en na het seizoen zorgt voor minder rust voor spelers, een verhoogd risico op blessures, meer wedstrijden waarop niemand zit te wachten en toenemende ontevredenheid op de tribune.
Gezien de bemoeienis van politie, burgemeesters, clubdirecteuren, tv-stations en trainers die tig knelpunten, obstakels, voorkeuren en eisen indienen, is het al een wonder dat überhaupt een kloppend speelschema gefabriceerd kan worden.
Waar dan zelfs tijdens het seizoen weer door stakingen, slecht weer, Europees overwinteren etc. zeer flexibel mee moet worden omgegaan. En zo draait de voetbalwereld maar door. Sneller en sneller, meer en meer.
En daar knelt de spreekwoordelijke schoen. De insteek zou eigenlijk vooral beter in plaats van meer moeten zijn.
Neem eens een voorbeeld aan de ZVVH.
De ZVVH heeft geen last van een knellende kalender.
Geen extra tussendoortjes. Geen geldgeilheid. Geen overkill aan plichtmatige potjes.
Gewoon een duidelijk programma: tussen de zomervakanties in, iedere vrijdag een wedstrijd. Alleen een speelronde op een feestdag valt uit.
Door deze consequente arbeid-rust-verhouding kan de ZVVH vrijwel wekelijks spanning, sensatie en/of spektakel aan de supporters bieden.
En de man die dit alles organiseert is onze wedstrijdsecretaris Thymo. Hulde aan onze RJC-koempel. Die afgelopen week overigens 24 jaar oud is geworden.
Volgend jaar maar liefst een kwart eeuw. Een leeftijd die velen van ons, met de kennis van nu, graag nog eens zouden willen zijn. Wishfull thinking.
Nog vragen?
Nee? Mooi.
Dit was brandpunt, goedenavond.
Dan gaan we nu over tot de orde van de dag.
Het knelt dan weliswaar niet in de speelkalender maar vanavond wel degelijk in de personele opkomst. Dermate veel afmeldingen dat een noodoproep geplaatst moet worden. De afmelders zijn op vakantie, aan het werk of geblesseerd.
Uiteindelijk zijn twee nieuwe Tempoteamers gevonden, Remco en Alexander.
Team Geel speelt met Oblak op doel, Vanenburg, Alex, Tempoteamer Brian en Tempoteamer Remco.
Coach Kraay jr van Team Groen stuurt het vijftal Cillessen, Ballack, Marcelinho, Tempoteamer Ron en Tempoteamer Alexander het veld in.
Nog voordat de eerste helft om is, heeft Kraay jr al zijn jasje van frustratie op de grond gegooid. Team Groen is te passief, laat zich overbluffen, is overal te laat, geeft te veel ruimte weg, staat te hoog, verspeelt te gemakkelijk de bal, helpt elkaar onderling niet, communiceert niet, werkt niet voor elkaar en laat alles zonder slag of stoot maar gebeuren. Logisch dat Kraay jr met zijn jasje gaat gooien.
Wat een instelling. Of beter gezegd geen instelling. En ja, dat knelt dan bij Kraay jr. De coach heeft al aangekondigd dat dit weekend een straftraining zal volgen.
Team Geel weet wel raad met deze wanordelijke werkweigering. Uiteindelijk is Team Geel met 15 – 6 nog lief voor Team Groen.
Bij een 7 – 0 stand laat Team Groen pas wat van zich zien.
Twee keer zelfs want met 7 – 2 zoeken de spelers even de bank op. Geen wisselspeler eist zijn tol. Zeker bij Team Groen dat al vroeg achter de feiten aanloopt.
Een wedstrijd om snel te vergeten. Het begint met de wil om voor en met elkaar te knokken. Vanaf de eerste minuut is die wil ver te zoeken.
Team Geel pakt vanavond vrij eenvoudig de 3 punten en kruipt door het positievere doelsaldo weer over Team Groen heen.
KLITTY VAN DE CLUB vanavond is Alex. Hij knalt maar liefst 5x raak voor zijn ploeg. En dan is hij achterin ook nog een zekere factor als betrouwbare verdediger. Na de wedstrijd geeft hij aan dat hij zelf niet tevreden was over zijn eerste helft. Dat beknelde hem een beetje in zijn acties. De laatste 30 minuten heeft een ontketende Alex alle schroom van zich afgeschud.
Die tweede helft overigens is 8 minuten oud als Tempoteamer Alexander steken in zijn borst voelt. Zo’n knellend gevoel is niet goed. Voor de zekerheid einde wedstrijd. Geen risico’s nemen, het is en blijft slechts de belangrijkste bijzaak in het leven.
Even wordt gedacht aan België – Zweden van afgelopen week en de wedstrijd met een 9 – 3 tussenstand definitief te staken. Maar uiteindelijk wordt besloten met 4 tegen 4 uit te spelen. De rest is geschiedenis.
Stel je voor dat straks het kampioenschap op doelsaldo wordt beslist.
Met Tempoteamer Alexander gaat het trouwens goed. Geen idee wat er precies heeft gespeeld maar gezondheid voor alles.
Volgende week zit de herfstvakantie er weer op en mogen we hopelijk weer voldoende selectiespelers verwelkomen. Want bij de ZVVH geldt het credo: eigen leden eerst.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH