Het lijkt vandaag wel een reünie.
Eerst hebben we niet alleen de aanmelding van Marcelinho maar ook daadwerkelijk zijn aanwezigheid. Hij is dit kalenderjaar pas 1 wedstrijd actief geweest voor de ZVVH. Op 7 juni jl. heeft hij de enige keer zijn kicksen aangetrokken … om Team Groen kampioen te maken. Slechts één schamel optreden in de laatste 32 speelronden, dat is veel te weinig.
Vandaag komt dus een einde aan die reeks afmeldingen.
Dat is natuurlijk wel weer even wennen. Rond een uur of 4 ‘s middags krijg ik de vraag hoe laat ook al weer de aftrap is. Dan heeft hij de navi nodig om überhaupt tot bij Schnoor Stadion te geraken. En in het kleedlokaal kijken sommige spelers elkaar vragend aan wie deze goedgebruinde meneer is met dat hoog Hollands accent. Onze Braziliaan Marcelinho dus. Reunited met de ZVVH.
Maar er is meer.
Jaarlijks wordt in Nederland Veteranendag gevierd. Het is dé dag waarop heel Nederland zijn ruim 100.000 veteranen bedankt voor hun inzet in dienst van vrede en veiligheid, zowel nu als in het verleden.
Vanavond, de derde vrijdag van september, is het Veteranendag bij de ZVVH. Het is dé dag waarop de club zijn 4 veteranen bedankt voor hun inzet in dienst van spel en plezier, zowel nu als in het verleden.
Op de midweekse vraag of een van de veteranen interesse heeft in een avondje uithelpen, komen al heel snel 2 toezeggingen (Loddar en Zidane). Aangezien het spelersaantal dan op 13 staat, meldt ook Alex zich aan om het aantal spelers in evenwicht te brengen.
Een reünie voor de veteranen op deze 20e september. Reunited met de ZVVH.
Als eresaluut aan hen is even gedacht om de veteranen vanuit een vliegtuig met een parachute op de middenstip te droppen. Dat is technisch helaas onmogelijk aangezien het dak niet open kan in Schnoor Stadion.
Het toeval wil, kan ook karma zijn, dat de veteranen Loddar, Zidane en Alex in 1 team spelen. Dat is dan ongeveer 375 jaar aan voetbalervaring, voetbal know-how, voetbalgogme en een beetje voetbalstijfheid.
Dit trio wordt aangevuld met Ronaldo, Granqvist, Klose en doelman Oblak. Deze 7 moeten het vandaag voor coach De Bever gaan doen. Zij hebben min of meer het lot in handen voeten van hun coach. Opnieuw verliezen en De Bever kan zich volgend jaar aanmelden voor de reünie van oud-coaches van Team Geel.
Kraay jr heeft al 4 overwinningen op zak en stelt ook vandaag weer een alleraardigst team op: Cillessen, Ballack, Koopmeiners, Dybala, Thierry Henri, Herzog en Marcelinho. Kraay vertrouwt blijkbaar op de creativiteit van de linkspoten, Koopmeiners, Dybala, Marcelinho en Herzog.
Het publiek dat wederom in grote getale de weg naar Schnoor Stadion heeft gevonden, ziet een spannende eerste helft.
Twee teams die goed en aanvallend voetbal laten zien. Dat resulteert uiteindelijk in een 6 – 4 ruststand in het voordeel van Team Geel.
Voor de eerste keer dit seizoen kent Team Geel weer eens de luxe van een voorsprong bij de rust.
Dat 3 van de 6 doelpunten vallen door een van richting veranderd schot van een verdediger, dat weet straks niemand meer.
Het zorgt wel voor frustratie bij Team Groen als het voor de derde keer gebeurd. Cillessen baalt nog het meest.
Die andere 3 doelpunten zijn mooi uitgespeelde aanvallen waarbij de verdediger zijn mannetje laat lopen. Slim loopwerk door de aanvallers van Team Geel.
Team Groen maakt weliswaar twee maal een achterstand goed, 1 – 1 en 2 – 2, maar is daarna vooral slordig in de cirkel van de tegenstander. Afspelen naar een ploeggenoot waar zelf schieten meer voor de hand ligt, zelf schieten terwijl afspelen naar de vrijstaande ploeggenoot logischer zou zijn geweest. Mooi voetbal, goed aanvalsspel maar weinig écht gevaar in de cirkel bij Team Geel. Foute keuzes in de aanval zorgen er voor dat Team Geel daarna kan uitlopen en Team Groen in de achtervolging moet.
Dat is natuurlijk ook een gevolg van het meespelen van die 3 T-Rex spelers bij Team Geel. Goed positie kiezen, weten wanneer je diep gaat of juist beter weg kan blijven, temporiseren, balletje terug naar de keeper, van dat soort dingen. En dan heb ik het nog niet eens over de aanwijzingen van Loddar. Die is constant bezig met zijn ploeggenoten coachen en sturen. Hij lijkt wel een trainer van een willekeurig dames B-team bij het handbal. Daar hoor je ook elke training aanwijzingen in termen van “iedereen zijn werk doen”, “afstand nemen”, “vooruit verdedigen”, “rustig opbouwen”, “dirigeren”. Uiteindelijk draait het om plezier hebben en de spelers van Team Geel have fun met deze tussenstand.
Maar zoals altijd is er ook vandaag een tweede helft.
In de rust zijn de nodige woorden aan beide kanten gezegd en maken we ons op voor wederom een spannende vertoning.
Ondanks het goede spel van Team Groen wordt weer niet gescoord. Ballack op de paal, Marcelinho van heel dichtbij heel hoog over, Dybala ruziet me de bal, Thierry Henri en Herzog schieten naast in plaats van in het doel. En Koopmeiners dan? Die weet uiteindelijk wel het net te vinden maar dat gebeurt pas als Team Geel er al weer twee heeft gemaakt.
Team Geel loopt uit naar 8 – 4 als Koopmeiners laag in de hoek de 8 – 5 scoort.
De mannen van Team Groen geloven er nog steeds in. Waarom niet? De kansen zijn er, de afronding faalt alleen nog.
Weer een van richting veranderd schot door een verdediger van Team Groen, weer ligt Cillessen in de verkeerde hoek, weer een doelpunt tegen, 9 – 5 Team Geel.
Weer dat collectieve Balotelli gevoel bij Team Groen: why always us???
Als Team Groen toch weer scoort (9 – 6) maar een halve minuut later op schlemielige wijze direct weer een tegendoelpunt moet incasseren (10 – 6), gaan de schouders hangen. Het geloof in een goede afloop zakt weg.
In de laatste paar minuten zorgt Oblak voor een staande ovatie bij het publiek. Bij elke bal laat hij zich theatraal vallen. Bij een ongelukkige redding, staat hij met zijn handen in de zij van “kijk mij eens even”. Na een simpele vangbal even lekker doorrollen waar Neymar een puntje aan kan zuigen. Oblak acteert dezelfde gekke fratsen als de legendarische doelman Bruce Grobbelaar van Liverpool. In de eerste 4 wedstrijden was Oblak meer een Broes Grabbelaar maar ook aan die serie komt vandaag een einde. Onder het motto “het publiek wil ook wat” vermaakt hij de toeschouwers met een zwaar overdreven keepersshow. Gejuich vanaf de tribune na elke kolderieke actie. Het levert de ZVVH waarschijnlijk wel weer een aantal extra seizoenskaarten op.
Inmiddels heeft Team Geel nog een keer gescoord en gaat deze wedstrijd met een 11 – 6 overwinning voor Team Geel de boeken in.
Toch een kleine reünie bij de spelers van Team Geel. Eindelijk weer een winnaarsgevoel. Eindelijk weer euforie.
Ook Team Groen begon haar serie overwinningen dit seizoen met een 11 – 6 zege. Is dit dan het teken dat Team Geel nog leeft? Is dit de redding van coach De Bever?
Hij heeft gegokt en gewonnen door het opstellen van die drie ouwe rotten, met alle respect. Veni, vini, vici … ze kwamen, zagen en overwonnen.
Stel je eens voor dat die andere veteraan, 3-voudig Koning Voetbal Van Bommel ook nog had mee gedaan. Dan had je een halve eeuw ervaring op het veld staan. Dan moet je als tegenstander een verdomd goed strijdplan én een beetje geluk hebben, wil je winnen.
Natuurlijk, deze overwinning komt niet alleen op het konto van de veteranen. Maar hun uitstraling in het veld heeft hun ploeggenoten wel vertrouwen gegeven om zelf ook te excelleren.
Een schitterende teamprestatie van een ploeg in nood. Coach De Bever mag nog even blijven. Nu ervoor zorgen dat dit geen opleving is geweest maar het begin van nieuw elan.
Cillessen heeft overigens flink de pé in. Voor lopende camera laat hij zijn frustraties over deze wedstrijd flink de loop. De verdediging was bagger, de mannetjes werden niet gevolgd, het was open huis achterin, die van richting veranderde schoten zitten hem ook nog steeds dwars. Cillessen baalt stevig en uit dat in dit interview met Hélène.
Dat zal ongetwijfeld nog een staartje krijgen. Die zal zich dit weekend nog mogen melden bij TD Loddar. Kritiek geven is prima maar dat houden we wel binnenskamers of op z’n minst in het kleedlokaal. Zo openlijk je collega’s afvallen is nieuw voor Team Groen. Kraay jr zal dit akkefietje snel in de kiem moeten smoren voordat dit tot een grote bosbrand zal leiden.
Er is namelijk niets aan de hand bij Team Groen. Ja, je hebt een keer verloren. Maar Team Groen heeft nog altijd 9 punten voorsprong met een positief doelsaldo van plus 30 ongeveer.
Hard trainen deze week, schouders eronder, kop omhoog en volgende week klaar staan voor de volgende wedstrijd.
KLITTY VAN DE CLUB vanavond is Marcelinho.
Niet alleen vanwege zijn langverwachte rentree maar meer nog vanwege het heuglijke nieuws dat hij officieel meer dan de helft van zijn leven in Limburg woont. Hoeraaa !!!
Deze Import-Limburger is nu officieel “eine van os” en heeft deze plechtige viering bekroond met een rondje voor de ZVVH. Die typische Limburgse Joie de vivre en Bourgondische instelling heeft hij al langer onder de knie.
Als dank en eerbetoon heeft de ZVVH “Welkom in Limburg” van de Schintaler aan hem opgedragen. Marcelinho was zichtbaar ontroerd.
À propos rondje. Vorige week hebben de dames van HV Wijnandia de heren van de ZVVH op een rondje Sjrobbelèr getrakteerd ter gelegenheid van hun eerste overwinning sinds maanden.
Vanavond heeft de ZVVH de vrijdagavondvriendinnen laten genieten van een heerlijk rondje Drémoncello ter gelegenheid van de eerste seizoensoverwinning van Team Geel.
Ze hadden er nog nooit van gehoord maar het smaakte in ieder geval naar meer.
Drémoncello, de zelfgestookte lekkernij door Buffon, is een alcoholische versnapering met citroenen uit Wijlre als basisingrediënt. Buffon heeft dan een speciaal proces ontwikkeld dat uiteindelijk resulteert in dit overheerlijke drankje.
Naar eigen zeggen heeft Buffon twee specialiteiten: niets doen en Drémoncello maken. Aangezien hij vanavond weer een aantal nieuwe bestellingen heeft mogen noteren, zal die laatste specialiteit ervoor zorgen dat hij op niet al te lange termijn kan genieten van zijn eerste specialiteit.
Volgende week een reünie tussen de spelers van Team Geel en Team Groen. Dan echter een thuiswedstrijd voor Team Groen.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH