Het verslag van deze week komt later dan normaal.
De reden hiervoor is dat er een serieuze klacht is binnen gekomen bij ondergetekende.
De voorzitters van de supportersverenigingen van beide teams hebben zich persoonlijk bij mij beklaagd over het gebrek aan euforie in de wedstrijden tot nu toe.
De bekende en onlosmakelijk met de ZVVH verbonden pijlers Spanning, Spektakel en Sensatie zijn dit seizoen nauwelijks voelbaar geweest.
Het is een zorgelijke trend dat de negatieve verwachtingen van het spelbeeld en de einduitslag al vanaf de aftrap worden waargemaakt.
Het is te veel PSV – Feyenoord van 24 oktober 2010, de welbekende 10 – 0.
Van een spannend slot of een zinderende apotheose is maar zelden sprake. Te weinig Champions League finale 1999 waarin Manchester United in extremis Bayern München verslaat. Geen verwondering zoals het Mirakel van Istanboel waarin Liverpool tegen AC Milan een 0 – 3 achterstand bij rust in de 2e helft goedmaakt en uiteindelijk met strafschoppen alsnog de grote beker wint.
Een opzienbarende verrassing of een adembenemende remontada is inmiddels een zeldzaamheid geworden bij de ZVVH en dat baart de supportersverenigingen grote zorgen.
Voor de laatste spannende wedstrijd bij de ZVVH waarbij het doelpuntenverschil 2 of minder is, moeten we terug naar speelronde 3.
Op 5 september eindigt de wedstrijd tussen de rivalen Team Groen en Team Geel in 8 – 8. Té vaak is het doelpuntenverschil té groot, de Spanning, Spektakel en Sensatie zijn ver te zoeken. Supporters hunkeren weer naar “The day you will never forget wedstrijden”.
Ook deze speelronde was helaas weer een klassiek gevalletje dat de winnaar vooraf al vast staat.
Vanwege de afwezigheid van beide doelmannen, Cillessen en Oblak, hebben allebei de teams een gelegenheidskeeper onder de lat.
Koploper Team Groen speelt met Herzog op doel, Vanenburg, Thierry Henri, Vanaken, Xabi Alonso en Tempoteamer Alexander.
Team Geel heeft het zestal Fabregas, Ballack, Jancker, Klose, Ronaldo en Pellè.
Ondanks de peptalk van coach Espirito Santo heeft Team Geel er al geen geloof in als de wedstrijd nog moet beginnen.
Ballack maakt na 11 minuten nog wel de 0 – 1 voor Team Geel maar al gauw draait Team Groen het spelbeeld om en neemt een 3 – 1 voorsprong.
Met de rust is die voorsprong opgelopen naar 5 – 2.
Het spel is niet eens zo slecht en toch hebben de spelers van Team Geel er geen vertrouwen in.
En die instelling speelt het team de gehele 2e helft parten. Team Groen doet wat het wil en eindigt deze kwelling met een 14 – 3 overwinning.
De mooiste is van Thierry Henri die een strakke voorzet met buitenkantje rechts in de kruising van de lange hoek dropt. Toch nog een oh-momentje voor het publiek.
Sinterklaas is inmiddels weer in het land, dat zou toch voor iets van spanning moeten zorgen. Andere spanning weliswaar maar je moet ergens beginnen.
Gelukkig staat op 12 december het Kerstkokkerellen op het menu, het kookspektakel van Marceleun-achtig niveau. Daar kan geen Michelin-ster tegenop.
Geen idee hoe, maar hopelijk kan de ZVVH in de maand december het jaar 2025 toch nog op sensationele manier afsluiten.
Tot slot kroon ik TD Loddar vanavond tot KLITTY VAN DE CLUB. Aan hem de taak het SSS-verhaal bij de club weer op orde te krijgen. En snel.
Op zijn karakteristieke manier zal hij de geloofsovertuiging van de ZVVH moeten terugbrengen.
Gisteravond heeft hij met veel enthousiasme geprobeerd er een wedstrijd van te maken. Motiverende aanwijzingen, aanstekelijk gejuich, verwonderlijke blikken, uitingen van ongeloof, verbale speldenprikjes, joviale humor, de hele truckendoos ging open. Maar ook nu dus weer tevergeefs.
Loddar zal al zijn psychologische slimmigheidjes en nuchtere boerenverstand moeten gebruiken om de neerwaarste spiraal te doorbreken. Als hem dat dit jaar nog lukt, dan zou dat een prestatie van formaat zijn.
Mede namens alle fans wens ik hem veel succes met deze monsterlijke klus.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH