Zo’n typische avond

Na die donderspeech van TD Loddar vorige week verwacht je iets van een reactie van Team Geel. Nog een keer zo’n lapzwanseninstelling en de hele ploeg wordt op staande voet ontslagen. Een krachtig statement waarmee de TD 240 volt spanning op het team zet voor de rest van het seizoen.
Zeker deze wedstrijd wordt het dan zo’n typische avond van der Tot oder die Gladiolen. De spelers moeten al tijdens de wedstrijd met de billen bloot en niet wachten totdat ze onder de douche staan.
De coach van Team Geel kiest vanavond vol voor de aanval. De spelers moeten hun supporters amusement bieden. En dat moet dan gebeuren met Loddar op doel, Vanenburg, Koopmeiners, Klose, Herzog, Pellè en Benzema.
Loddar wil de dadendrang persoonlijk ervaren. Hij vervangt Marcelinho in de goal, die zich laat in de middag nog bij heeft afgemeld met hoofdpijn … ongesteld.
Team Groen speelt vanavond met Oblak, Ballack, Jancker, Xabi Alonso, Cambiasso en Tempoteamer Mano.
Zij kunnen het doodvonnis “ondervoetballen” voor Team Geel.
Na de openingsgoal van Team Geel is het daarna Team Groen dat de voorsprong pakt. Na een dik kwartier spelen leidt Team Groen met 1 – 2.
De aanwijzingen van doelman Loddar, die het allemaal ziet gebeuren voor zich, worden volledig in de wind geslagen. Zoals zo vaak verdedigt het team weer vrij hoog, soms zelfs al over de middenlijn. Daar ging het in het verleden al vaker mis mee en vanavond dreigt Team Geel in dezelfde val te lopen. Zo’n typische avond van wie niet horen wil, moet voelen.
Als Loddar het dan zat is, grijpt hij in minuut 18 van de wedstrijd al in. Hij roept zijn spelers slechts “U W V” toe. Supporters steunen hem en schreeuwen mee. Deze protestactie moet tot in Iran te horen zijn geweest want deze 3 letters zorgen onmiddellijk voor een omslag in de hoofden bij Team Geel.
Met de rust heeft Team Geel de touwtjes dan stevig in handen en gaat met 6 – 3 aan de leiding.
Team Geel heeft zich de laatste 10 minuten van de eerste helft niet alleen beperkt tot aanvallen, er wordt nu ook mee terug verdedigd.
De 2e helft blijft deze instelling zo.
Zeker als Team Groen in de eerste 5 minuten 2 dikke kansen mist en zo verzuimt zich terug in de wedstrijd te spelen.
De voorsprong wordt langzaam maar zeker uitgebouwd.
Na de 10 – 4 kakt het dan weer even in en komt Team Groen terug tot 10 – 6. Is het dan toch zo’n typische avond?
Maar TD Loddar hoeft niet nog een keer te dreigen. De voorsprong blijft en uiteindelijk wint Team Geel overtuigend met 17 – 9.
De spelers van Team Geel hebben de gewenste reactie getoond.
De ontslagpapieren kunnen voorlopig weer terug in de bureaula van Loddar. Maar voor de zekerheid wel in de bovenste.
De prikkelende actie van Loddar was riskant maar ook zeer doordacht. Je moet maar durven. Wat een KLITTY VAN DE CLUB ben je dan.
Hopelijk zal zijn dreigende belofte nog lang nadreunen.
Na een welverdiende douche loopt de ZVVH de derde helft zo het boek “50 tinten grijs” binnen. De kantine zit vol met 60-jarigen, 70-plussers en 80ers.
In eerste instantie wordt aan een informatie avond van de DELA gedacht. Echter, het blijkt de jaarlijkse dankavond aan de vrijwilligers van de kerk te zijn. Alle mensen die zich belangeloos voor de kerk inzetten worden bedankt met een feestavond.
Nou, dan zit je bij de ZVVH wel goed.
In het officiële gedeelte bedankt de spreekstalmeester meneer pastoor en de helpende parochianen voor hun bijdrage.
Ook informeert hij alle aanwezigen over de herbestemming van hun kerk.
Om de toekomst van dit waardevolle rijksmonument veilig te stellen, wordt nu een nieuw hoofdstuk geschreven. De kerk zal worden opgedeeld: een sacraal deel blijft gewijd aan erediensten, terwijl een ander deel wordt getransformeerd tot bibliotheek met een horeca voorziening. Zo blijft de spirituele functie behouden en krijgt het gebouw tegelijkertijd maatschappelijke betekenis, precies de rol waarvoor het ooit is opgericht.
Ik had het zelf niet mooier kunnen verwoorden.
Als de spreekstalmeester de microfoon uiteindelijk heeft opgeborgen, is het de beurt aan de ZVVH.
Aangezien onze club midden in de maatschappij staat, wordt muziek opgezet waar de ouderen van kunnen genieten. Lachende gezichten, vrolijk heen-en-weer zwiepende mensen en bij het nummer “Sierra Madre” is het één zingende mensenmassa in de kantine bij Gitek.
Rond 21.50u wandelen ook nog onze vrijdagavondvriendinnen van HV Wijnandia binnen, én de tegenstandsters. Gezamenlijk wordt uit volle borst(en) “Geneet van ut laeve” gezongen. Het is 1 groot muzikaal orgasme. Veel dichter bij de hemel kun je op deze aardkloot niet komen.
De ZVVH heeft vanavond nieuwe supporters erbij gekregen. De spreekstalmeester heeft seniorenkorting bedongen voor het 65+ vak.
Na vanavond zou het mij niks verbazen als de herbestemming van de kerk een kleine aanpassing krijgt met een karaokebar en een sauna.
Dan is het tijd dat de langstlevenden hun bed opzoeken. Oogjes dicht en snaveltjes toe. Handjes boven de deken … welterusten.
En dan gaat het dak er pas echt vanaf. De nachtkaars wordt aangewakkerd.
De vrijdagavondvriendinnen en de ZVVH maken er weer zo’n typische avond van. Ongekend. Ongelooflijk. Onvergetelijk.
De jongens en de meisjes staan letterlijk op de tafel. Samen zingen, samen dansen, samen lachen. Dan denk je toch aan de wijze woorden van Frans Theunisz “ach wat is ut leeve sjoen”.
Mama Silvia zal haar zonen morgen enthousiast vertellen dat ze een verrekt gezellige avonddienst hebben misgelopen.
Inderdaad, zo’n typische avond was het weer.

Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.