Een dik uur voor de wedstrijd van de ZVVH heeft Antoinette Rijpma-de Jong zichzelf en Nederland naar een schitterende gouden medaille geschaatst op de 1500 meter.
Na in totaal 5 eerdere medailles (3x brons en 2x zilver) op de drie vorige Olympische Winterspelen beleeft zij vanavond haar ultieme sportmoment en kroont Antoinette Rijpma-de Jong zich na vier Winterspelen eindelijk tot olympisch kampioene.
En hoe? Het scheelt maar 0,06 seconden met de nummer 2. Over close call gesproken.
In de laatste race is alleen een Japanse schaatster nog in staat haar het goud te ontnemen. Tot in de laatste bocht schaatst de Japanse in het groen en ligt ze nipt voor op de tijd van Antoinette Rijpma-de Jong. Maar in de laatste pak ‘m beet 200 meter moet zij een dikke 2 seconden toegeven waardoor het goud toch voor Nederland blijft. Daarna is het pure emotie bij Antoinette.
Ongeloof, tranen, blijdschap, voldoening, euforie !!! Eindelijk goud, met zeshonderdste verschil. Felicitaties voor de 30-jarige Nederlandse van de Noorse die zilver wint en de Canadese die brons pakt.
Zo’n gouden prestatie op een wedstrijddag van de ZVVH, dan kroon je jezelf bijna vanzelfsprekend naar de KLITTY VAN DE CLUB. Ook felicitaties van ons natuurlijk.
En als in aanloop naar de wedstrijd tussen Team Groen en Team Geel zo’n olympische plak gewonnen wordt met zo weinig verschil, dan verwacht je bij de ZVVH ook zo’n close call.
Want de spelers reflecteren op de een of andere manier wel vaker de realiteit in hun wedstrijden.
En vanavond gebeurt dat met de volgende opstellingen.
Bij Team Groen is Benzema nog steeds aan zijn enkel geblesseerd. Maar dat verhindert hem niet om weer onder de lat plaats te nemen. Het vijftal Vanenburg, Klose, Ronaldo, Olmo en Vanaken completeren Team Groen.
Team Geel speelt met Oblak, Ballack, Xabi Alonso, Koopmeiners, Cambiasso en Zidane.
De eerste 10 minuten van de wedstrijden is het inderdaad een close call. Het scheelt niks maar dat is ook logisch als het nog steeds 0 – 0 staat.
Vanaf minuut 11 gaat Team Groen versnellen. Vanaken schiet overdwars de 1 – 0 binnen en 2 minuten later scoort Klose de 2 – 0.
Team Geel moet mee anders zijn de kansen al weer gauw verkeken. Koopmeiners straft een foutje in de dekking af, 2 – 1.
Het eerste kwart van de wedstrijd zit er dan op. Net als bij het schaatsen moet je elke wedstrijd opbouwen. Niet te snel weg, vlakke rondjes rijden, niet verslappen, zorgen dat de benen niet verzuren, kijken of je met de tegenstander meekunt, dat soort zaken.
In het tweede kwart van de wedstrijd kan Team Geel de versnelling van Team Groen in ieder geval even niet meer bijbenen.
Via respectievelijk Olmo, Vanenburg, Ronaldo en Klose slaat Team Groen een gaatje en gaan we met 6 – 1 rusten.
Kan Team Geel dit in het restant nog enigermate dichtrijden? Moet de tactiek aangepast worden? Moeten de mannen van hun schema/speelstijl afwijken? Kunnen ze überhaupt nog versnellen?
Weer blijft het de eerste 10 minuten doelpuntloos. En weer is dat dankzij de beide keepers. Net als in de eerste helft laten zij weer zien wat ze in huis hebben.
En net als een half uur geleden wordt in de 11e minuut gescoord. Ballack schiet in de binnenbocht de 6 – 2 binnen.
Echter, ook in de 2e helft kan Team Geel de versnelling van Team Groen niet bijbenen. In 4 minuten tijd scoort Team Groen ook 4 maal. Klose, Olmo, Vanenburg en opnieuw Olmo tekenen voor de doelpunten tussen minuut 43 en 47.
Team Geel verzuurt en kijkt opeens tegen een 10 – 2 achterstand aan. Nu is het ook nog oppassen dat ze niet helemaal eraf gereden worden door de tegenstander. Dat zou pas echt een blamage zijn.
10 Minuten voor het einde schiet Koopmeiners hard de 10 – 3 tegen de touwen.
Kort daarna maakt Vanenburg er 11 – 3 van.
Als Team Groen al lang en breed over de finish is, tikt Koopmeiners nog de 11 – 4 binnen.
De laatste 2 minuten worden doelpuntloos uitgereden.
Net als bij de 1500 meter zit het verschil in deze wedstrijd ook in het middenstuk. Bij Team Geel zie je duidelijk verval in de rondetijden. Team Groen daarentegen kan doortrekken. Ze kunnen vermogen en snelheid blijven produceren, juist in het laatste gedeelte.
En dus mag Team Groen zich, na Koningin Antoinette, vanavond ook Middellangeafstandskoning noemen.
Van een close call is uiteindelijk geen sprake geweest, behoudens de eerste 10 minuten van beide helften. Maar om een wedstrijd te winnen is dat te weinig.
Team Groen had de juiste focus vanavond wel. De mannen van Team Groen pieken op het juiste moment. Zij gaan opnieuw voor goud.
Bij Team Geel waren de verwachtingen misschien wel té hoog gespannen. Het had in februari nog niet verloren en beleeft vandaag een uitglijder. Zoals dat ook wel vaker in het short track gebeurt. Dan is het opstaan en weer doorgaan. Volgende week een nieuwe ronde.
Á propos volgende week. Dan vieren we niet alleen de laatste speelronde van februari maar ook het afscheid van onze Kiki.
Zij zal door de ZVVH uitbundig worden bedankt voor bewezen diensten.
Ik durf hier op deze plaats te voorspellen dat zij volgende week KIKI VAN DE CLUB wordt.
Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH