Bella Ciao

Vanavond staat geheel in het teken van het afscheid van onze Kiki.
Onze Bella zegt vanavond Ciao !!!

Zoals onze penningmeester het afgelopen week al treffend omschreef: Kiki is eine van os.
Altijd al geweest. Letterlijk van jongs af aan. De ZVVH is zelfs op kraamvisite geweest waar menigeen haar toen al in zijn armen heeft gehouden. Iets waar de mannen nu alleen maar durven dromen.
De ZVVH en Kiki hebben altijd een bijzondere relatie gehad. Altijd een luisterend oor voor elkaar. Altijd in voor een dolletje.
Of zoals good old Van Bommel het later op de vanavond omschreef: wij van de ZVVH zijn voor Kiki de ideale schoonvaders.
En al scheiden straks onze wegen, de herinnering blijft.
Speciaal voor deze gelegenheid heeft Kiki de aftrap mogen verrichten.
Gelukkig voor haar is ze daarna weer in de kantine gewenst want deze afscheidswedstrijd was niet ZVVH-waardig.
Iedereen herinnert zich nog de afscheidswedstrijd van Johan Cruyff op 7 november 1978 in het Olympisch Stadion. Die avond kwam Bayern München op bezoek in Amsterdam. Maar niet Cruijff maakte de avond herinneringswaardig, maar de afslachting die volgde.
Tegenstander Bayern München verpestte het feest door Ajax met maar liefst 0 – 8 te verslaan.
Vanavond voltrok zich in Schnoor Stadion een gelijkwaardig tragisch afscheid.
Onderstaand de hoofdrolspelers van vanavond.
Team Geel speelt met Oblak in het doel, Klose, Olmo, Cambiasso, Koopmeiners en Thierry Henri.
Team Groen heeft Benzema weer bereid gevonden te keepen en speelt verder met Ballack, Jancker, Zidane, Fabregas en Granqvist.
Als we een half uur later gaan rusten, leidt Team Geel met 3 – 0.
En ook vandaag moet ik weer complimenten geven aan de beide keepers. Wat een saves !!!
Team Groen staat nog niet op het scorebord maar dat had zeker al gemoeten. Niet alleen wordt een keer of drie het aluminium getest maar Fabregas mist ook nog eens een penalty. De verloren zoon is er eindelijk weer na 7 weken Carnavalsverplichtingen maar ziet zijn inzet gekeerd door Oblak.
De tweede helft kan ik het best in steno beschrijven.
4 – 0 Team Geel. Redding Oblak. 5 – 0, 6 – 0 Team Geel. Gemiste kans Team Groen. 7 – 0, 8 – 0, 9 – 0 Team Geel. Nu gaat het hard.
Ondanks dat de Olympische Spelen zijn afgelopen zou hier vanavond zomaar eens een lage twintiger uit kunnen komen.
Redding Oblak. 10 – 0, 11 – 0 Team Geel. Misser Team Geel, ook dat kan. Doelpunt Team Groen … toch niet, Granqvist schiet de bal achter het doel, gezichtsbedrog. 12 – 0, 13 – 0, 14 – 0 Team Geel. Redding Oblak. Wat een acrobaat in het doel, hij plukt werkelijk alles uit de hoek. Het kost hem bijna 2 pinken maar de 0 staat nog. En dat wordt nu ook een dingetje, de 0 houden.
15 – 0 Team Geel. Aluminium Team Groen. En nog een keer in de volgende aanval. 16 – 0 Team Geel. Wat een blamage voor Team Groen.
Kraay jr heeft niet alleen met zijn jasje gegooid, inmiddels heeft hij ook al zijn overhemd en broek uitgedaan. Staat hij daar in zijn Dries Roelvink speedo.
Met nog een kleine 5 minuten te spelen, is het 5 voor 12 voor Team Groen. Of in dit geval dus 5 voor 8.
Misser Team Geel.
17 – 0 Team Geel. Wéér een redding van Oblak. Nog tijdens de wedstrijd worden keepersshirts gedrukt met “0blak”erop. Nulblak dus met een 0, geen O.
18 – 0 Team Geel. Gaat Team Geel nog voor die lage twintiger?
Koopmeiners gaat achter de bal aan. Op de middenlijn komt hij in duel met Granqvist. Koopmeiners komt ten val en roept “ooooh”, de bal is los en 2 seconden lang reageert niemand. Als Koopmeiners niets roept, herinnert Granqvist zich de wijze les van Pellè en pikt de bal op, dribbelt in, passt naar Ballack die vervolgens de bal langs Oblak in de lange hoek schuift.
JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA 18 – 1 !!!
Oblak kijkt naar de klok en ziet dat deze 58u47 aangeeft. Een dikke minuut voor het eindsignaal ontneemt Ballack zijn vriend Oblak een clean-sheet-record. Warum ??? “Darum” antwoordt de Duitser.
Gescoord wordt er daarna niet meer.
Wat een tragiek. Zowel voor de ene als de andere ploeg.
Gelukkig heeft Kraay jr door de jaren heen meer dan voldoende krediet opgebouwd. Voor iedere andere trainer was dit waarschijnlijk de afscheidswedstrijd geweest. 18 – 1 !!!
Team Groen sluit de maand februari in ieder geval af in de wetenschap dat het nog steeds 6 punten voorsprong heeft. Team Geel zit nog in het spoor, het kampioenschap is zeker nog niet beslist.
Na zo’n blamage is er altijd nog een 3e helft waarin alles weer in perspectief wordt geplaatst.
En vanavond neemt de ZVVH in de 3e helft afscheid van Kiki.
In iedere andere wedstrijd had Ballack zich met zijn eretreffer tot KLITTY VAN DE CLUB geschoten. Maar vanavond niet. Die eer gaat vanzelfsprekend naar Kiki. Zij wordt tot KLITTY VAN DE CLUB gekroond.

Onze geliefde Kiki wordt door de ZVVH in het zonnetje gezet, ontvangt een mooi boeket bloemen, een cadeaubon en wordt op deze manier bedankt voor bewezen diensten.
Onze Kiki, one of the boys maar dan knapper.
Kiki is en blijft onze favoriete bardame, zonder anderen hiermee te kort te willen doen.
Kiki, Beschermvrouwe van de club.
Mooie woorden volgen nog: Afscheid nemen bestaat niet. Dit is geen vaarwel maar een tot ziens. Uit het oog maar niet uit het hart. Nooit.
En dan is het uiteindelijk toch time to say goodbye.
De avond eindigt met een persoonlijke knuffel aan iedereen.

We sluiten af met de magische woorden van Vera Lynn:
We’ll meet again
Don’t know where
Don’t know when
But I know we’ll meet again some sunny day

Ciao Bella !!!

Uw Aller King Louis
Erelid ZVVH

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.